Mektuplar
Ben saçlarımı rüzgarda savurmaya ve yağmurda ıslatmaya devam edeceğim.
Merhaba. Bu platformdan yeni haberim oldu. Ben de hikayemi paylaşmak istiyorum. 17 yaşında kendi isteğimle kapandım. 30 senedir kapalıydım. Ve artık başörtümü çıkardım. Neden? Ben…
Benim düşündüğüm şeyler başörtüsüne sığmayacak özgürlükte şeylerdi.
Öncelikle merhaba, böyle bir platformun kurulduğunu ve benim gibi insanların olduğunu görmek beni çok duygulandırdı. Yazılan şeyleri okuduğumda sanki o günleri tekrardan yaşamışım…
Hiçbir zaman istediğim kişiliği elde etmeyeceğimi biliyorum.
7 yıldır bu süreç içerisindeyim. Çocukken okuldan alınıp yurtlara verildim. Arapça öğrenmek zorunda kaldım. Daha sonra farklı dilleri kendiliğimden öğrenme çabası içerisine girdim…
Zorla kapatılmam yetmezmiş gibi düşüncelerimi de önemsemediler.
Hem ilahiyat okuyup hem agnostik olmak çok zor.
Öncelikle böyle bir platformun olduğunu söyleyen canım arkadaşıma teşekkür ederim. Ben buradaki çoğu insandan farklı olarak kendi irademle lise sonda kapandım. O zamanlar bunu…
Aslında kendi kendimi bitiren ben olmuştum.
Babam ve annem seküler bir yapıya sahiplerdi. Küçükken Kuran kursuna giderdim ve bundan zevk alırdım, mutlu olurdum. Büyüdükçe ve Kuran okumayı çok iyi öğrendikçe ailem illa…
Ne olur saçlarıma rüzgarın değmesine izin ver.
Nasıl başlasam bilemiyorum. 20 yaşında bipolar hastası bir kadın olarak yazıyorum sizlere buradan. Yaş 13. “O saçları kapatacaksın artık akıl bağil oldun, kaşar olmana izin…
Babanız da olsa korumanız gereken kişilerden kendinizi koruyun.
Aklım erdiğinden beri 2 kız kardeş babamızın giyimimizle ilgili baskılarıyla yaşadık. Annemle gittiğimiz her giyim alışverişinden sonra annem ve babam kavga ederdi. Babam baskıcı…
Allah’a vereceğim hesaptan korkmuyorsam insanları hiç umursamamalıyım.
Regl, hayat boyu taşınacak bir kararı bir günde kız çocuğuna nasıl yükler?
Merhaba, bu platformdan yeni haberdar oldum. Kendi içimde binlerce çelişkiyle boğuştuğum halde bunu paylaşabildiğim sınırlı sayıda kıymetli arkadaşlarımdan biri vasıtasıyla…
Görünüşümün ruh halimi yansıtmadığını düşünmeye başladım.
Böyle bir platform olması ve isteyenlerin düşüncelerini paylaşmaları çok hoşuma gitti. Burada yazılanların bir kısmını ben de yaşadım. Ama birçoğunun aksine ben kendim isteyerek…
Hiç değilse artık bir tarafa ait olacaktım ve giydiklerimi sorgulamayacaklardı.
Maalesef benim yazacaklarım bir başarı hikâyesi değil. 20 yaşındayım, hayatımın belki de en güzel en deli dolu geçirebileceğim ergenlik yıllarını çoktan geride bıraktım. Hem de…
Annem giymek istediğim şeyi giymemi söylerdi, çünkü o yapamamıştı ve içinde kalmıştı.
Merhaba. Ben 23 yaşında, üniversiteyi bitirmiş ve kendi ayakları üzerinde durabilen, maddi gücünü kazanmış biriyim. Burada benim gibi insanların olduğunu görünce ve paylaşılanları…
Kapanırken benim isteğimle alakası vardı fakat açılırken yoktu öyle mi?
Çok basit şeyler bile sistematik biçimde uygulandığında insanın iradesini elinden alıyor.
Benim sorunum buradaki pek çok kadınınki gibi kapalı veya açık olmakla ilgili değil. Dışarıdan bakılınca tutucu sayılmayacak, sosyal ilişkileri kuvvetli, görünüşte medeni bir…
Okulda özgür olduğum için çok mutluydum.
Hikâyem biraz karmaşık. Hem haksızlığa uğradığımı düşünüyorum, hem de bu haksızlığa uğradığıma şükrediyorum. Çünkü yıllarımı alsa ve benden yaşayacağım güzel şeyleri çalmış olsa…
12 yaşında çarşafın zorlası değili mi olur?
Böyle bir platformum olması, bu kadar kadının bunu yaşamış olması beni o kadar şaşırttı ki. Beni o kadar duygulandırdı ki. Ben yalnızım sanıyordum, yalnız olmasam bile azınlığız…
İçselleştiremediğiniz bir şeye ne olursa olsun alışamazsınız.
Mücadeleyi kaybedenleri de yazıyor musunuz bilmiyorum ama ben bugün kaybettim. İsmim de bana ait değil, yaşadığım hayat da, göründüğüm şekil de… Bana ait olmayan bir karakter…
Dileğim iyi bir bilim insanı olmak ve kardeşlerimin de bu cehaletin altında ezilmelerine engel olmak.
Aşık olurken, başarırken “ben” nerede olacağım?
Aslında bu sitede dolaşmak birçok şey ifade edebilir. Başkalarının öykülerini merak etmek olabilir, kendinizden birer parça bulmak olabilir, nefret duymak yine de merak etmek…
Bir kızım oldu ve sormaya başladım, kızımın da eşi için bu fedakârlığı yapmasını ister miydim?
Başkalarına cesaret versin diye yazıyorum. Herkes gibi ben de muhafazakâr bir ailede yetiştim, başörtüsü takmam için herhangi bir baskı yaşamasam da kılık kıyafet konusunda çok…
Şeytan ancak bu şekilde benden uzak durabilirdi.
Ne yazık ki bu bir başarı öyküsü değil. Kendileri her şeyi doğru yapmasa bile yanlış yaptığını düşündükleri herkesi eleştiren, ben doğmadan yıllar önce tarikata girmiş, aşırı…
İnsanın kendi ‘günahının’ bedelini ödemesine bile tahammülleri yok.
İnsan neresinden başlasa bilemiyor böyle bir yazıya. Yazmadığım kısımlarda çektiğim acıya, düştüğüm çelişkilere ihanet ediyor gibi hissediyorum. Benim hikâyem de okuduğumuz diğer…
2.347 mektup · Sayfa 96 / 98