Dik durduğunuz sürece kimse sizi ezemez!

Merhaba. Muhafazakâr bir ailede büyüdüm. Ailem hiçbir zaman baskıcı ya da zorba olmadı, öncelikle bunu söylemek isterim. Kapandığımda 13 yaşındaydım, kimsenin üzerimde bir zorlaması baskısı olmadı, çevremde bulunan herkes kapalıydı ve benim de kapalı olmam gerek diye düşünüyordum. Bir heves kapandım, arkadaşlarım beni kapalı olarak…

Çok ağır şiddet gördüm, İHL’de açığım diye çok dışlandım, müdür yardımcısından işitmediğim söz hakaret kalmadı.

Kuşların özgürce uçtuğu, kedilerin özgürce dolaştığı ama bir kız çocuğunun asla istese de özgür olamadığı ünlü Konya’dan yazıyorum bu yazıları. Kesinlikle overrated değil Konya Türkiye’nin en çomar şehri. Burada doğan kız çocuklarının hepsi bu baskıya maruz kalıyor. Gelelim benim hikayeme; aşırı çomar, dini sadece kadının…

“Başındaki yazmadan utan, madem içki içeceksin, çıkart!”

Ben şu an 16 yaşındayım, 13 yaşında kapandım, aslında güzel bir duyguydu ama ablam kapandı diye kapanmıştım onu kıskanmıştım ona yakıştı bana da yakışır diye yapmıştım aslına. Bu zamana gelene kadar açılmak aklıma bile gelmiyordu ta ki bir gece dışarı diz kapaklarıma gelen bir şort…

Başörtüm birçok şeye engel oldu, en çok da çocukluğuma.

18 yaşındayım. Henüz 13-14 yaşlarında iken kafama başörtüsü takılıp, bana çok yakıştığını, beni daha güzel gösterdiğini, 1-2 yıla kapanmamın daha iyi ve daha güzel olduğu söylemleri ile baş başa kaldım. 1 yıl geçmeden aklımda kapalılıkla ilgili hiç bir düşünce yokken bir gün öncesinde saçım açık…

Her şeyden soğudum. Dışarı çıkmak işkence gibi geliyor bana.

Merhaba. Kendi hikâyemi anlatmak istiyorum. 2018’in yaz başlangıcında kapandım. Liseye başlıyordum ve artık böyle olması gerekiyordu. Kapandım fakat isteksizdim. Yine de kendimi bu duruma alıştırmaya çalışıyordum. Çoğu zaman kendime teselli edici sözler söylerdim. “Belki alışkın olmadığım için istemiyorumdur, biraz denemekten zarar gelmez.” gibisinden. Zaman geçti.…

Babam ablamı kapanmadığı için döverdi, üstelik arkadaşlarının yanında.

Merhabalar. 13 yaşımdayken kapanmıştım, neden kapandığımı bilmiyordum, çocukluk aklı işte… İrademin güçlü olmadığı zamanlarda böyle bir karar almıştım. Ailemin zorlamasıyla olmadı. Muhafazakâr bir ailem var, çevremin çoğu kapalıydı, bende de büyüyünce kapalı olacağım hissi vardı. Kuzenlerim yeni kapanmıştı ve ben de onlara özenerek kapanmıştım. Hiç…

Hep büyükler gibiydim, çocukluğumu yaşayamadım.

Merhaba. Bu siteyi keşfetmiş olmak, benim durumumda olan insanların varlığı ve yalnız olmadığımı bilmek bir nebze iyi hissettirdi beni. Benim durumum aslında çok da farklı değil. Bu sene üniversite sınavına hazırlanacağım. Ben de herkes gibi bir heves uğruna kapanmıştım, henüz 12 yaşımdayken. Kapandığım ilk gün…

Erkeklerin üstün olmadığını düşünürken gözlerinden korunmak için kendimi kapatmış olmak içimde bir çatışma meydana getirmişti.

Öncellikle merhaba. Burada yazanların neredeyse hepsini okudum, meğer hepimizin hikâyeleri birbirine benziyormuş, hepimiz dışımız ve içimiz arasında sıkışıp kalmışız. Bu da benim hikâyem. Ben hep dışa dönük bir çocuktum. Ortaokulda sporla çok ilgilenirdim, beden eğitimi öğretmenimiz bendeki potansiyeli fark edip okul takımına bile seçmişti. Mutlu…

Yanımda duran, beni destekleyen kimse yoktu.

13 yaşımda kapandım. Kapandığımda kendi isteğimle kapandığımı düşünüyordum. Yaşım ilerledikçe babamın bana söylediklerinin aslında beni o yöne iten düşünceler olduğunun farkına vardım. Bir an geldi ve kendimi sorguladım; ben neden kapandım, ben kapalı olmak istiyor muyum, benim kapanmama ne sebep oldu, bu şekilde mutlu muyum……

Baba, bu sana hayatım boyunca yazdığım onlarca mektuptan biri.

Baba, Bu sana hayatım boyunca yazdığım onlarca mektuptan biri. Ama sanırım ilk kez bir tanesini sana sesli olarak okuma cesareti gösteriyorum. Ben bir süre önce kafamda bir karar aldım ve bugün sana ondan bahsedeceğim. Lütfen mektup bitene kadar araya girme, sözümü kesme ve sadece beni…

Tesettür bana ve aileme uzaktı.

Merhaba. Ben rahat bir ailede büyüdüm. Babam ve annem dini konularda bizlere baskı uygulamazlardı. Tesettürse bana ve aileme uzaktı. Sonra bir yaz İstanbul’a ablamın yanına gittim, ablam tam tesettürlü ve çevresindeki insanlar da öyle. O yaz orada 2 ay kaldım ve onların hayatlarından, örtülerinden etkilendim.…

Ailem sırf çevredekiler bir şey demesin diye canlarından kanlarından olan bir insanı yıkıp döküyordu.

Yalnız olduğumu düşünüyordum ta ki sitenizi görene kadar. Babamın imam oluşundan ötürü çevremizdeki insanlar da dindar kesimden oluşuyor. Babamın ilk görev yerleri doğu kesimleriydi. Sürekli kapanmamı istiyorlardı. Bu bana çocukluğumda zor gelmiyordu. Çünkü etrafımdaki kadınların hatta çocukların başı kapalıydı. Bana büyüklük, olgunluk göstergesi gibi geliyordu.…

Boynuma doladığım şalın ağırlığı kalın bir ipin boğazımı kesmesine benziyor.

Merhaba, böyle bir site olduğunu yeni keşfettim. Biraz göz gezdirince yalnız olmadığımı, benim gibi birçok kişinin olduğunu gördüm. Şimdi söze girmemin sırası sanırım. En son 1 ay önce dışarıya çıktım. Hatta daha uzun süre oldu. Önceden alışveriş sitelerinde dolanırken tuniklere, elbiselere bakabiliyordum fakat şimdi tek…

Şiddet gördüm, dershaneden alındım, okutmayacağız dediler.

12 yaşımdaydım ilk kapandığımda, 3 hafta sonrasında açıldım. 13 yaşımda geri kapandım çünkü herkes bana örtünün çok yakıştığını ve çok güzel olduğumu söylüyordu. Ailem hiçbir şekilde kapanmam için baskı yapmamıştı ama kısa kollu vesaire giymeme izin vermiyorlardı ve ben de madem rahatça giyemeyeceğim öyleyse kapanırım,…

‘Bu nefsinle girdiğin bir savaş.’

Merhaba. Aslında ben hep bildiğini okuyan inadı inat birisiyimdir. Kapanmak tamamen benim isteğimle, 3 dakikada karar verip uyguladığım ve 2. gününde ‘Ne yaptım ben?’ dediğim ama ‘Açıl kapan, oyuncak mı bu? Alışacaksın, nefsini kontrol et’ diyerek bırakamadığım bir şey haline geldi. Ve yemin ediyorum 3. gün…

Annem bir başörtü için bizden vazgeçti.

Aslında hiç yobaz olmayan son derece seküler bir ailede büyüdüm. Daha doğrusu baba tarafım solcu, modern, seküler bir aileyken annemin tarafı tam tersine muhafazakâr, baskıcı ve yobaz bir aileydi… Annem ailesinden farklıydı, babamla evlendiği için adeta dışlanmıştı. Mutlu bir ailemiz vardı… Daha sonra annem ailesiyle…

Tesettür kavramını kesinlikle yansıtmıyorum.

29 yaşındayım ve 14 yaşımda kapandım. Yani kapandım derken tabi ki kendi isteğimle değil, annemin “Kızım kapanman lazım, bunu benim sana söylemem gerekiyor yoksa ben cehenneme giderim. Sana bu hafta alışveriş yapalım mı?” demesiyle başladı. İlk dönemleri bu durumu kabullenmiş gibi geçirsem de sonrasında fazlasıyla…

Buraya daha önce bir yazı yazmıştım.

Merhaba, beni tanımıyorsunuz, belki de tanıyorsunuzdur kim bilir. Buraya daha önce bir yazı yazmıştım: https://www.yalnizyurumeyeceksin.com/2018/09/14/hala-kapaliyim-ama-keske-hic-kapanmasaydim/ O yazıdan sonra çok düşündüm, pek çok kez karar verdim, pek çok kez vazgeçtim. Burada hikayesini paylaşan onlarca insanın yazısını okudum. Ve benim yazdıklarım boş ve önemsiz göründü gözüme. İnsanlar…

Olduğum gibi görünmediğimi fark ettim. Göründüğüm gibi de değildim.

Muhafazakâr sayılabilecek bir ailede büyüdüm. 6. sınıfta regl olduğumda, annemin örtüm olmadan dışarı çıkamayacağımı söylediğini çok net hatırlıyorum. Örtüyü hiçbir zaman takmak istemedim. Dershaneye örtülü gittim, görünüşümden nefret ediyordum. Hatta bunu o kadar sindirememiştim ki dershanede başımı açıp annem geldiğinde ya da dershaneden çıkarken tekrar…

Açılırsam hepsi bana kötü davranmaya başlayacaklar.

Ben Vera, her şey 4 sene önce kapanmak istediğimi söylememle başladı. Daha 11 yaşında bir çocuktum, annem bana birçok ebeveynin aksine çok fazla karşı çıktı “İstersen kapanma, bak pişman olursun.” gibi sözler söyledi ama ben salaklık yapıp annemi dinlemedim ve kapandım. Okulumuz dini bir okul…

“Açılırsan işin rast gitmez, cehennemde yanacaksın, seninle hiçbir yere gitmeyiz.”

Annesi babası ayrı bir çocuk olarak büyüdüm. Ailem dindar bir aile, hikâyelerini anlatan diğer bazı arkadaşlarım gibi. Annem de babam da beni yanlarına almadılar ve babaannemlerle yaşamaya başladım. Ortaokula başladım ve abimden “Artık ne zaman kapanıyorsun?” adı altında baskılar almaya başladım. Liseye geçerken kapanacağım dedim…

Ailem şeytan olduğumu söyledi.

Merhaba arkadaşlar. Ben de fiziki olmayan o görünmez psikolojik baskıyla 7. sınıfın yazında tesettüre girmiştim. Ailem daha önce de ablama aynısını yapmışlardı; yani bize ne yaptıklarının, kafamıza geçirdikleri şeyin sorumluluk olarak bize neler yüklediğinin farkında değillerdi. Hürriyetimiz ve düşünme gücümüzün olmadığı yaşlarda bize çocuk adam…

Hepsi bir örtü yüzünden, bu örtü beni robotlaştırdı.

Ben 8 yaşındayken annem hep başörtünün bana ne kadar yakıştığını söylerdi, ben de özendiğim için okul dışında hep takardım ve 5. sınıfa geçtiğim zaman İmam Hatip ortaokuluna yazdılar beni ve böylece kapandım. İlk zamanlar pek de rahatsız olmuyordum ama sadece birkaç ay geçtikten sonra istemedim,…

Babama açılacağımı söylersem beni asla üniversiteye göndermez.

Merhaba. Bu sayfayla karşılaştığım için kendimi çok şanslı hissediyorum, içinde benim de bulunduğum kâbusu paylaşabilecek birileri olduğu için özellikle. 17 yaşındayım, üniversite sınavına hazırlanıyorum. Orta düzeyde muhafazakâr bir ailem var, daha doğrusu babam da dâhil olmak üzere baba tarafım öyleler. 14 yaşındaydım ilk kapandığımda; amcamın…

Hiçbir manevi motivasyon olmadan 35 derece sıcakta kendini sarıp sarmalamak çok zor.

18 yaşında anneme yaranmak için başımı örttüm, burayı biraz daha açayım. Annem gençlik yıllarını olabildiğine özgür, mini etekler, mayolar, partiler şeklinde geçirmiş ve sonra bir takım tarikatların etkisinde fazlaca kalmış ve böylece tüm evi bir süre bizler için zindana çevirmiş bir kadındı. Müzik dinlemek günahtı,…

Yıllardır bir kandırmacayla yaşıyormuşum.

Saçlarımı hiç istediğim gibi yapamazdım evde. Babam hep kızar, toplatırdı. Giydiğim her kısa ya da dar şeyde Allah hem ailemi hem de beni yakardı. Yavaş yavaş işlenmiştim. Olması gereken belliydi ve ben henüz 15 yaşındayken bir gün pat diye kapattım başımı. Bunu hep kendi isteğimle…

Sırf kapalıyım diye Nietzsche ve Freud okumama, şiir yazmama, rock dinlememe, ve daha bir sürü şeyime şaşırmalarından bıktım.

Saat gecenin üçü ve içimde yaşadığım bu çıkmazı kimseye anlatamadığım için buradayım. 12 yaşında, kendi isteğimle kapandım. Şimdi dönüp bakınca neden bunu istediğim hakkında insanların bir fikri olmayabilir. Yazları Kuran yatılı olarak kursuna giderdim. Orada beynimi yıkadılar tabirini kullansam ne kadar doğru olur bilemiyorum. Okulu…

Başörtülüyüm ama bir dine bağlı değilim.

Merhaba, böyle bir platform olduğunu daha önce duymuş ama bakmamıştım, şimdi benim gibi iki ruh arasına sıkışıp kalmış insanları görünce ben de yazmak istedim. Benim hikâyem 14 yaşında başladı. Kendi isteğimle kapandım ben. Bir gün derste, bir hocanın tesettür üzerine konuşması beni çok etkilemişti ve…

Kendimi sevmiyorum, dışarı çıkmak istemiyorum, kendimden nefret ediyorum.

Merhaba herkese. Buradaki tüm hikayeleri oturdum, saatlerce okudum. Çok şükür ki birçoğunuzdan şanslıyım. Ne zorla kapatıldım ne de ailem katı veya baskıcıydı. 11 yaşımda kapandım. Kapanma sebebim ise inanın çok saçma. Komşumuzun kızı regl olunca kapanacaktı. Anne-babası bunu ona aşılamıştı, o da sürekli birlikte kapanalım…

Başörtülüyken kendim değildim, ve kendimi hiç beğenmiyordum.

Yazım şeklim ve kendimi, hikayemi nasıl anlatacağım konusunda biraz yetersiz olabilirim… Şu anda 16 yaşındayım, 13 yaşında adet olduktan sonra kapandım ve kendim istedim, çünkü ailemi mutlu görmeyi çok sevmiştim. Hiç olmadığım yolda yürümeye devam ederken kendim değildim ve kendimi hiç beğenmiyordum. 2 yılın sonunda…

Çünkü başörtü takarsam mükemmel olacaktı, bir çok takdir alacaktım.

12 yaşında, daha 6. sınıfa giderken taktım başörtüyü, çünkü iyi olan, doğru olan buydu. Çünkü böyle yaparsam mükemmel olacaktı herkes için, ve birçok takdir alacaktım, ki öyle de oldu. Taktığım başörtü o yıllarda müthiş bir özgüven veriyordu, evet, 12 yaşında. Sonra düşündüm, sorguladım. 17 yaşındaydım…

İstediğim halimi anneme gösterince saçımı kazıtmakla, okuldan almakla tehdit etti.

Bunu ağlayarak yazmak epey zor açıkçası benim için. 10 yaşında kapandım. Aile zoruyla yaptığımı söylemem yanlış olur. Ailem yalnızca dinini yaşamayı değil, bunu insanlara yaşatmayı, öğretmeyi seven bir aileydi. Dolayısıyla da eğitimlerini bunun üzerine almışlardı. Haliyle bu durum aile hayatımıza da sirayet etmişti. Ortaokulda İmam…

Beni, bunun tamamen benim isteğim olduğuna inandırmışlardı.

Merhabalar. Herkes gibi ben de hikayemi paylaşmak istiyorum. Paylaşmak istiyorum, çünkü bir zamanlar benim içinde bulunduğum durumda olan birçok genç kız var, biliyorum. Ama onların aksine, benim bu süreçten geçtiğim zamanlarda böyle bir platform yoktu. Daha 12-13 yaşlarındayken kendi isteğimle kapanmıştım. Beynimi yıkamışlardı adeta ve…

Başörtüyü bıraktım. Kötü yorumlar aldım, ama duymazdan geldim.

Merhabalar. Az önce bu aileyle tanıştım. Mektupları okudum. Ve ben de paylaşmak istedim. Ben henüz on altı yaşındayım. Öğrenciyim. Saçlarımı savurup okula gitmem gereken zamanlar. Ama ben de kapatılmak istendim. Başıma bir başörtü koydular. “Bu” dediler, “dinin gereği”. Bir süre dinledim. Çünkü ailem, beni büyüten…

Bütün o akraba bozuntularından uzaklaşıp özgür bir hayat yaşayacağım.

Merhabalar, hikayeleri ağlayarak okudum ve ben de kendiminkini yazmak istedim. 6-7 yaşından itibaren çevre baskısı ve toplumun “ahlak” normları çerçevesinde ne kısa kollu t-shirt ne şort ne de kapri giyemedim. Uzun kollu t-shirt ve pantolon… Yaş ilerledikçe olaya uzun upuzun hırkalar eklendi. Arkadaşlarımın giydiklerini hiçbir…

Abim üstüme yürüdü, annem saçımı çekti, tokat attı.

Merhaba. Benim geçtiğim yollardan geçmiş veya geçmekte olan bir sürü yetişkin ve çocuk olan kızlar vardır belki, bu yazıyı okuduktan sonra daha da cesaretlenirsiniz, bir insana dokunmuş olurum umarım. Tesettüre girme fikri hep aklımdaydı, 5. sınıftan beri bir arkadaşımla hep bunu konuşurduk, o da çok…

Saç tellerim rüzgarları, yağmuru, karı, güneş ışığını görmeyi hak ediyor.

Merhaba, sayfayı takip edeli 3-4 gün ya oldu ya olmadı. Kendimi yalnız hissediyordum, ancak hiç de yalnız değilmişim. Benimle aynı şeyleri yaşayan, aynı duyguları paylaşan ne çok kadın varmış… Benim 1. sınıfa başladığım sene annemin tanıştığı aşırı muhafazakar arkadaş grubu sebebiyle hayatım değişti. Kendisi sohbetlere…

İleride bir gün, sadece tek bir gün olsa bile, ben kendimi özgür hissedeceğim.

Merhaba, 16 yaşındayım ve yaklaşık 5 yıldır kapalıyım. Muhafazakar bir ailede doğduğum için, çocukluğumdan beri ergenliğe girdiğimde kapanmam gerektiği söylendi. Regl oldum ve kendi isteğimle kapandım. Ama şu an her dışarı çıkışımda başımı örtmek, uzun kollu giymek, bilek göstermemek bana çok çok ağır geliyor. Açılmak…

Mini etekle gezdiğim gün sonu ayak bileğimde etekle bitiyordu.

11 yaşında kendi isteğimle kapandım, çünkü her saç telimin koca bir yılana dönüşeceği ve erkeklerin gördüğü her yerimin sonsuz ateşte kavrulacağı düşüncesi, 11 yaşındaki çocuğu korkutuyordu. Bunun bir çocuk istismarı olduğunu o zamanlar bilmiyordum. Düşüncelerim değiştikçe, her zorla kapanan kızla aşağı yukarı aynı şeyler yaşadım.…

Neden biz bu kadar kendimizi koruyorken, erkekler bu kadar serbest?

Merhaba. Nereden başlayacağımı bilmiyorum ama, Instagram‘daki gönderileri okumak bende yazma isteği oluşturdu. 21 yaşındayım ve 3 yıldır kapalıyım. Evet, kendi isteğimle kapandım, lise sondu ve o zamanlar dine daha bağlıydım ve kapanmanın kutsal bir şey olduğunu düşünüyordum. Bunu destekleyen videolar izleyerek kendimi daha da istekli…

Ya ben saçlarımı savuramadım hiç, inanabiliyor musunuz?

Merhaba, hep içimde sakladığım şeyleri yazanları gördükçe benim de içimi dökesim geldi. 18 yaşındayım ve ben de yaşadığım coğrafyanın kölesi olmuş durumdayım. 7’li yaşlarımdan, yani ilköğretimden itibaren giyimime dikkat edilmeye başlandı. Özellikle başladım demiyorum, başlandı diyorum. Küçüktüm ve doğrunun, olması gerekenin böyle olması gerektiğini sanıyordum.…

Zorla kapatıldım, aile zoruyla İmam Hatip’e gönderildim.

Merhabalar, tek olduğumu sanarken burada onlarca insanla karşılaştım. Ben ‘annem babam muhafazakar’ tarafını keseceğim, çünkü annemi aldatan, döven ve alkol kullanan birisi için ‘kendi çapında muhafazakar’ demek bile fazla. 7. sınıftan beri kapanma baskısı içindeyim. 7-8 derken liseye geçecektim, aile zoruyla İmam Hatip’e tabii ki……

Yaşım dolayısıyla bir karakter arayışı içerisindeyim.

Şu anda 17 yaşındayım ve 13 yaşından beri kapalıyım. Kapandığım günden beri kendimi hiç kendim gibi görmüyorum. Yani olmak istediğim gibi. Babamı çok seviyorum. O da beni çok seviyor. Babam çok zeki bir insan ve kendince muhafazakâr. Asla bana bir şeyleri diretmeyen, düşüncelerime saygı duyan…

Yaşamak için cesaret gerek.

Artık açıldım. Öncelikle geçmişimi anlatayım. Herkes gibi muhafazakar ailede büyüdüm ama 80’lerin sonunda muhafazakar olmuşlardı. Annem sol görüşlü bir ailede tek Müslümandır. İnancı zararsız ama kırılgan, babam ise evlenince kapanan kadınlarla dolu bir aileye sahip. Büyü, babamın İmam Hatip’e gitmesiyle başlıyor sonra bütün sülale bir…

Hayatımda hiç bu kadar cesur ve kendimden emin olmamıştım.

Merhaba, kocaman güneşli bir merhaba. Bu platforma daha önce de yazmıştım; ‘İki seçenek: ya okuldan alınmak ya başını örtmek.’ Bu sözleri babam söylemişti. 4 yıl önce liseye başlarken beni bu sözüyle sindiren babam, lise bittikten sonra açılacağımı söylediğimde de aynılarını söyledi: ‘Seni üniversiteye göndermem, benden…

Bu mektubu yazarken oruçluyum.

Merhaba, ben 22 yaşında bir üniversite öğrencisiyim. Muhafazakâr bir ailede ve dinine bağlı kapalı bir toplum olan küçük bir şehirde yetiştim. Anne tarafımda da baba tarafımda da başı açık kadın yok diyebilirim. Çocukluğumda her yaz isteyerek yatılı Kuran kursuna giderdim, namaz kılardım. 14 yaşında liseye…

10 yaşından itibaren kısa kollu giymem bile yasaklanmıştı.

Öncelikle merhaba. Ben 19 yaşında bir genç kızım ve buraya yazan çoğu arkadaşımız gibi ben de baskıcı ve muhafazakâr bir ailede büyüdüm. Akrabalarım da fazlasıyla muhafazakâr. Babamın 7 kardeşi var ve hepsinin kızları kapalı. Sizce hepsinin kendi isteğiyle saçlarını kapatması mümkün mü? Tabii ki değil.…

18 yıl sonra ilk defa kendimi tanıyorum.

Bir insan daha çocukken gelecekte nasıl olacağına nasıl karar verebilir ki? Verdim. Ailemde herkes sözde dindar ve din için kapanıyor, kimse açık değil. Küçüklüğümden bu yana hep onları görerek büyüdüm. Etrafımda, çevremde onlardan başka kimse yoktu. Babam ben büyümeye başladığımda, vücudum belirginleştiğinde sürekli ne zaman…

Açıldığımı öğrenirlerse okul hayatım komple biter.

Kafam çok dolu olduğundan anlatabildiğim kadarını anlatacağım. Toparlayabildiğim kadar… 21 yaşında üniversite öğrencisiyim. Hayalimdeki bölümü maalesef baba parasıyla okuyorum. Yani onlara muhtacım. Bu yaşıma kadar hayatta tek sığınmam gereken güvenli limanı ailem diye bildim. Ve çok mutlu ve şımarık bir çocukluk yaşadım. Ta ki hepimizin…

İslam’ı seviyorum ama başörtüsü bana her zaman yük oldu.

Merhaba, benim hikâyem de burada yazılanlardan çok farklı değil, sadece biraz akıl danışmak istiyorum çünkü çevremde bu onu hakkında konuşabileceğim kimse yok, zira yaptıklarımı bir tanıdığıma anlatsam bir daha yüzüme dahi bakmaz. Muhafazakâr bir çevrede büyüdüm. 19 yaşındayım. Regl olduğum gün kapandım, tabii o zamanlar…

Yaratıcının bizi herhangi bir kıyafete zorlamadığını anladım.

Çok hevesle girdiğim tesettürden 6 ay sonra bıkkınlıkla çıktım çünkü artık o şekilde giyinmek istemediğimi biliyordum ve üstümde hiç istemediğim bir ağırlığı taşıyormuş gibi hissediyordum. Çevremden de ailemden de çok tepki görmedim, okul değiştirmemin bunda çok etkisi oldu. Yanlış bir şey yaptığımı düşünürken olaya mantık…

Hayatımla ilgili hiçbir şeye ben karar vermedim.

18 yaşındayım, 5 senedir kapalıyım. Benim babam cumaya dahi gitmeyen ama dindar rolleri kesip millete vaaz veren tiplerden ve tam bir kadın düşmanı. Hayatım boyunca babam, kendisi din konusunda kılını kıpırdatmazken benden dini meselelerde bir şeyler bekliyor. Asla hiçbir konuda bana fikrimi sormaz, hayatımla ilgili…

Tüm doğrularım ve yanlışlarımla ben buyum.

Merhaba, ben 19 yıllık varlığını sürdürmeye çalışan bir kız çocuğuyum. Hayatım hep fikirler ve sorgulamalarla var oldu. Neden? Nasıl olur? Hep takdir görmek istedim. Hep sevgi umdum ailemden, özellikle babamdan… Babam hep boğazımda bir düğümdür, her baba kelimesinde ufacık bir gülümseme ve ardından gelen kalp…

Belki bir gün istediğim benliğe kavuşurum.

Uzun uzadıya düşünüyorum. Sonra basıyorum tuşa sen de yaz! Buradayım işte, yazıyorum, nasıl başlamalıyım sözlerime bilmeden… Ah merhabalar ben Huzur… 23 yaşında çiçeği burnunda bir öğretmen adayıyım. Belki yakında atanırım, nasip diyelim.. Lise 2. sınıfta iken başladı benim kapanma maceram. Erkek arkadaşım vardı, üst komşumuzun…

Lisede İmam Hatip seçtiğim için zorlanmadım. Ama tuhaftır ki o yıllarda daha çok sorgulamayı öğrendim.

14-15 yaşlarında kapandım. Ortaokulun son senesinin son zamanlarıydı ve ergenlik çağına girmiştim. Kendimi iyi hissediyordum öyle. Ailem hiçbir şekilde baskı yapmadı, bunun heves olmaması için biraz daha düşünmemi söylediler. Ben kararımı verdiğimde gayet iyi hissediyordum. Kendi isteğimle örtündüm, zaten normalde giyindiğim gibi giyiniyordum, tek değişen…

Günahsa benim günahım, hesap verecek olan benim.

Cümleye nasıl başlasam bilemiyorum, o yüzden direkt konuya geçiyorum. Ben ilk kapandığımda 6. sınıftaydım ve bu ailemin değil, ailemin beni eğitim görmem için gönderdiği dershane yüzünden olmuştu. Bana sürekli kapanmam gerektiğini, kapanmazsam saçlarımın cehennemde bir sacın üzerine konup yakılacağını ve görünen her saç telime yılanların…

“Kapalı ateist.”

Merhaba. 18 yaşındayım ve 4 yıldır kapalıyım maalesef. İmam Hatip mezunuyum. Ailem tarafından hiç şiddet görmedim. Kimse kapanmam için yaptırım uygulamadı. Okul konusunda hiç sıkıntı yaşamadım. Dışarıdan bakıldığında hiçbir sorun yok. Hatta bazı arkadaşlarım “Keşke seninki gibi bir ailem olsaydı” diyor. Ama ben ailemden nefret…

Sanki bir tiyatro oyuncusuyum ve dışarı çıkarken kostümümü giymek zorundaydım.

Herkese merhaba. Benim hikayem biraz farklı. Öyle sıkı muhafazakar bir ailem yok. Sürekli baskı yapıp kapanmamı isteyen de olmadı, fakat giydiğim kıyafete, aldığım nefese, attığım adıma, hatta çatal kaşık tutuşuma bile karıştılar. İstediğim gibi gülemedim, istediğim gibi giyinemedim, istediğim gibi konuşamadım, istediğim gibi yürüyemedim bile.…

Bu kadar senedir körü körüne inandığımız şeyin ne olduğunu anlamak istemiştim.

Benim sorunlarım 2018 Ağustos ayında tam olarak başlamıştı. 19 yaşında genç bir kadınım, çocukluğumdan bu yana hep muhafazakâr yetiştim. Çocukken sürekli Kur’an kurslarına gönderirlerdi ve annem de aynı zamanda bir şeyler öğretmeye çalışırdı. Çocukken çok üzüldüğüm bazı anılar dışında başarılıydım onlara göre. 6. sınıfa giderken…

Bu sizin hayatınız, sizin tercihleriniz, sizin seçimleriniz.

Merhaba. Ben dinine düşkün bir ailede büyüdüm, ama bana hiç kapanmam için baskı yapmadılar. 14 yaşındaydım ve çok büyük bir heves, istekle kapandım. Her şey güzel gidiyordu, ama sürekli çevremdeki “Sen kapalısın gülemezsin, kadınsın ve özellikle de kapalısın, sigara içemezsin, onu yapamazsın, bunu söyleyemezsin” laflarından…

Soruyorum varsa olan Tanrı’ya; ben böyle acı çekerken izlemek güzel mi?

Merhaba. Önce kendimi tanıtayım; 16 yaşına birkaç gün önce girmiş ve 10. sınıfa geçmiş bir lise ögrencisiyim. Yaşadıklarım daha ben anne karnına düşmüşken planlanmış, annem bana hep “Ben seni Meryem annemiz gibi Allah yoluna, kurslara adadım.” der. Çok komik değil mi, daha doğmadan belirlenmiş bir…

Kendimi yeniden sevmeye başladım.

15 yaşındayken ailemin bir baskısı olmadan kendi isteğimle kapandım. O yaz şehir dışına yatılı olarak Kuran kursuna gitmiştik. Orada bize öyle şeyler anlattılar ki, bizi o kadar çok korkuttular ki sanki başımı kapatmadığım için dünyanın en kötü insanı bendim. O yaz kapanmaya karar verdim, ailem…

Neden kısıtlanan ben oluyorum?

Merhaba herkese. Bu siteye önceden acıyarak bakardım. Yazık ahiretlerini mahvettiler bir de marifet gibi anlatıyorlar, diye. Kaybeden benmişim aslında. Bu kibir ve öfke beni sadece cehenneme layık ederdi. Asla derdim hep, asla açmam. Kafamı kesseler dahi bu örtüyü çıkarmam. Ama rüzgâr tersine döndü. Kınadığım kişilerin safında onlara…