Tanrı neden biz Doğulu kadınları lanetledi?

Merhaba, ben size Doğulu bir ailenin kızı olarak yazıyorum. Çoğu günümün yarısı düşünmekle geçiyor; Tanrı neden biz Doğulu kadınları lanetledi de bizi şu dünyada sadece erkeklere hizmet etmek için yarattı? Şöyle anlatayım; doğuda kadınlar, yemek vakti geldiğinde erkekler yemeği aynı dakika içinde yemezlerse kıyamet kopacakmışçasına 2…

Beni bir tek dövmedikleri kaldı.

Merhabalar, ben 25 yaşında bir öğretmenim. Benim ailem dinine çok fazla düşkündür. Etrafımdaki akrabalar da buna dahil. Bize tesettürü baskıyla kabul ettirmeye çalışıyorlardı. Hâlâ daha ablama ve kız kardeşime -eskisi kadar sık olmasa da- arada bu konuyu açıyorlar. Ben de kafamda soru işaretleriyle onları dinliyorum.…

Cehaletle girdiğim savaşta yorgun düştüm.

Merhaba herkese. Uzun zamandır size yazmak istiyordum ancak bir şeyleri başarmadan yazmadım. Fakat sanırım bu hikaye hiçbir zaman bir başarı hikayesi olmayacak. Yazımın isminin “Cehaletle girdiğim savaşta yorgun düştüm” olmasını istiyorum. Size kısa kısa hayatımdaki önemli anları anlatacağım ama öncelikle şunu bilmenizde fayda var; yobaz…

Keşke o gün ‘Hayır’ diyebilseydim.

17 yaşındayım, sadece içimden geldiği gibi yazmak ve benimle aynı sorunu yaşayan insanların fikrini ve desteğini almak istiyorum. Ben kendimi bildim bileli kapanmak isteyen biri değildim. Ancak iş 8. sınıfın yaz tatilinde değişti. Bayramlığımı açık almıştık, o gün ablama açık bir şekilde gittim. Döndüğümde ise…

Ben artık inançsızım.

Ne yapacağımı bilmiyorum. Nasıl anlatsam, nasıl başlasam bilemiyorum. İki yıldır mükemmel giden bir ilişkim var. Erkek arkadaşım çok mükemmel bir insan; benden başka hiçbir şeyi umursamayan, geleceğini bana endeksleyen, yeri geldiğinde benim için ailesini bile karşısına alan birisi. Ama sorun şu ki ben artık inançsızım……

Aile zoruyla kapanmadım.

Görünmeyen baskılar vardır ailede, fark etmeden kabul ettiğin. Hikayem, boğucu ve baskı dolu bir ailede yetişen bir kız çocuğunun hikayesi değil. Hiçbir baskı ile büyümedim, fakat çevrem hep dindar kesimdi ve hala öyle. Babam; kapanan kızları, anlayışlarından dolayı çok sever ve överdi, ki ben de…

Babam beni sadece başımdaki için mi seviyor?

Merhaba arkadaşlar. Ben de size yaşadığım baskılara karşı göğüs gerip kendim olduğum hikayemi anlatmak istiyorum. Annem normal derecede ibadet eden bir kadındır. Babam ise aşırı nadir, sadece cumadan cumaya denecek şekilde ibadet eder. Konya’da yaşıyorum. Ailemdeki hatta sülalemdeki herkes kapalı. Küçük yaşlarımızdan itibaren (yaklaşık 5-6)…

Keşke bu coğrafyada doğmasaydım.

Ben 18 yaşındayım. 6. sınıfa giderken, 12 yaşında kendi isteğimle kapandım. Babam “Kapanırsan sana şu markalardan alırım” falan diyordu, ben de özenip kapandım. Annem “Yapma, açılırsın sen” dedi; dinlemedim, kapandım. Sonrasında çok pişman oldum, her yıl “Açılacağım” dedim ama korktum, yapamadım. 17 yaşında, yaz tatilinde,…

“Sen bu resimle ilgilendin ilgileneli böyle garip oldun.”

6. sınıftan beri kapalıyım ve 7 senedir İmam Hatip’e gidiyorum. Ailem ve akrabalarım aşırı muhafazakâr insanlar. Kendi düşüncelerini, özellikle kız çocuklarının üzerinde yoğun bir baskıyla uygulamaktan haz alıyorlar. “Bizim çocuğumuz olduğunuz için sizin iyiliğinizi istiyoruz, size zarar gelmesini istemiyoruz” diyorlar. Açıkçası kapanmak istemiyorum ve bunu babam dışında…

Babam evde de etek ve başörtüsü ile dolaşmamı istiyor.

Buraya, uzun zamandır içimde tuttuklarımı dökmek istiyorum. Babam her zaman dindar bir insan olmuştur. Yolda gördüğü şortlu bir kıza hakaretler edebilir; tecavüzü hak ettiğini ve öyle giyinmemesi gerektiğini söyleyebilir. Küçüklüğümden beri onun baskısı altındayım. Örneğin daha 8-9 yaşlarındayken tayt giydiğim için sokağın ortasında beni azarlardı.…

Başımı açma fikri içimde kaldı.

Selam. Şu an ne yazmam gerektiğini bilmiyorum ve bu yüzden içimden gelen her şeyi yazmak istiyorum. Cümlelerim biraz anlamsız olabilir, şimdiden özür dilerim. Benim hikâyem 5. sınıfta seçmeli Kur’an dersi almamla beraber başladı. Kur’an’a geçince içime gereksiz bir kapanma isteği doğdu ve bu istekle kapandım.…

Diğer çocuklar gibi rahat hareket etmek istiyorum.

Merhabalar. Ben 15 yaşında, 10. sınıfa geçmiş kapalı bir kızım. Hikayem ortaokulda olduğum zamanlarda başlıyor. Bizim bir komşumuz vardı; kendisi hocaydı. Kızları ise ablamla ve benimle yaşıttı, çocukluk arkadaşlarımız… Ablam şu an 12. sınıfa geçti. Bizim ailede şöyle bir düşünce var; “Regl olduğun zaman kapanmalısın”.…

Bu platformda, bana benden daha çok inananlar oldu.

Bu buraya yazdığım 3. yazı. 2. yazımı gönderdikten sonra kendime söz vermiştim; sıradaki yazımda başımı saran örtüyü değil, saçlarımı savuran rüzgarı anlatacaktım. Aslında bu yazıyı yazacağıma hiç inanmıyordum. Hatta ailem bile bir gün rüzgarın saçlarımı savuracağına benden daha çok inanmış olsa gerek ki buna engel olmaya…

Neden çocuk gibi değil de küçük bir kadın gibi hissediyordum?

Merhaba. Nereli olduğumdan, fiziksel özelliklerimden ve bunun gibi şeylerden bahsetmeyeceğim. İnsanların gereksiz bilgilerden meydana gelen ‘keskin’ önyargısının oluşmasına sebebiyet vermek istemiyorum. Benim için her şey 3 yaşındayken mini etek giydirip “Çok güzel oldu” dediğim için annemin Barbie bebeğimi parçalamasıyla başladı. Biliyorum, çok saçma ve gereksiz bir olay,…

7 senedir isteğim dışında kapalıyım.

Merhaba, benim hikayem de çoğunuzun hikayesine benziyor aslında. Ben de daha 5. sınıftayken kendi isteğimle kapandım. Annem ve babam dindar insanlardır ama hiçbir zaman bana “Kapanacaksın” diye diretmediler. Ben ailemin tamamen kapalı olmasından ve beni dışlamalarından korktuğum için kapanmıştım. Kendi isteğimle İmam Hatip’e başladım. 6.…

Sürekli gözetim altındaydım.

Aslında nereden başlasam bilemiyorum. Hikayem hâlâ bitmedi. Ailem oldukça muhafazakâr, tüm akrabalarım da öyle… İç Anadolulu orta sınıf klasik bir aile… Küçüklüğümden beri sürekli din baskısı oldu üzerimde. 4 yaşından 15 yaşına kadar Kuran kurslarına gönderildim. Daha çok küçükken bile erkeklerle konuşmam, onlarla oyun oynamam…

“Babanın namusunu kirletme!”

Merhaba. Bugün ilk kez dışarıya açık çıktım ve az önce eve geldim. Daha dün sınava girdim; pek de istediğim gibi geçmedi aslında, belki de hedefim yüksek olduğundandır… İyi bir doktor olup insanlara elimden geldiğince yardım etmek istiyorum. Dediğim gibi, ilk kez dışarıya açık çıktım, arkadaşımla…

Beni hasta eden şeyle kendimi iyileştirmeye çalıştım.

Hatırlar mısınız, bilmiyorum ama tam intihar etmeyi düşündüğüm günlerde buraya ben de hikayemi yazmıştım. Sonrasında psikolojik hastalığım tekrar ilerlemeye başlayınca Allah’ın beni cezalandırdığını düşünüp tövbe ettim. Dine yaklaştım. Hastalığım hat safhadaydı. Doktor “Yatıralım, durumun vahameti ortada” dedi. Beni 11 yıldır hasta eden, çocukluğumu çalan, her…

Güzel görünmeme neden izin yok?

Merhaba, ben 15 yaşındayım. Dindar ve biraz baskıcı diyebileceğim bir ailenin en büyük kızıyım. Beni, küçüklüğümden başlayarak inandıkları din doğrultusunda yetiştirdiler. Bilirsiniz işte; sıfır kol yok, şort giyemezsin, eteklerin ve elbiselerin en az diz altında olacak. Yaşıtlarımın aksine ben süslenmekten asla haz etmezdim, o yüzden…

Seni kliniğe kapatacağız.

Herkese merhaba. Bir gün bu mücadeleyi başaranlardan biri olacağıma, burada yazan kişiler kadar şanslı olabileceğime inanmazdım. Ama başardım kız kardeşlerim! Kendimi buluyor, özgürlüğüme kavuşuyorum. Benim hikayem de buradaki birçok kişinin hikayesine benziyor. Muhafazakar bir ailede yetişen ve bir gün kapanacağını bilen bir kız… Ablam liseye…

Kişisel tercihim nedeniyle gözünden mi düşecektim?

Selam, ben Miray. Daha 12 yaşındayken sırf annemin gözüne girebilmek ve onu sevindirebilmek için aile baskısı görmeden kapandım. Annem, önceki yıllarda ablam yüzünden bir sürü zorlukla karşılaşmıştı; onun mutlu olmasını istedim. Daha çok küçüktüm ve algılayamıyordum. Kapandıktan kısa süre sonra daralmaya başladım; sanki başımdaki örtü…

Dinin sembolü olmak istemiyorum.

Öncelikle herkese selamlar! Bir aydır her gün açıp yeni bir şeyler paylaşılmış mı diye baktığım siteye nihayet ben de yazmak istedim. Buradaki destek ve yardımlaşma çok hoşuma gitti. Benim yazım da başörtüsüyle ilgili olacak, başlıyorum… Ben 12 yaşında kendi isteğimle kapandım. Zamanı gelince kapanmam gerektiğini…

Babam kapalı olmamı hiç istemedi.

Merhabalar. Saat gecenin 2’si oldu ama artık kendimi çok dolu hissediyorum ve yazarak içimi dökmek istiyorum. Ailem beni 8. sınıfın yazında bir Kur’an kursuna göndermişti, yatılıydı. O zamana kadar kapanmak gibi bir düşüncem yoktu ama oradan çıkınca kapanmak istedim, en azından denemek istedim. Geniş aile…

Ablamı döve döve kapattılar.

Merhabalar, ben de bu platformdaki kişilerin çoğuyla aynı kaderi paylaşan bir kurbanım. Aslında benim hikayem anaokulunda başlıyor. Ailem, ben daha okuma-yazma bilmezken beni Kur’an kurslarına gönderirdi. Bu senelerce böyle devam etti. Babam her şeyin en doğrusunu bildiğini zanneden bir din kültürü öğretmeni, bizi de kendi…

Bu dertlerden arınacağım.

Bu platforma ilk kez yazıyorum. Burayı bir zamanlar en yakın dostum keşfetmiş ve bana önermişti çünkü içimdeki sıkıntıları sadece o anlıyordu. Benim de sizler gibi bir derdim var; aile baskısı, zorla kapanmak… Ailem fazla yobaz ve cani insanlardır. Bense 16 yaşında bir ‘ergenim’. Öyle mi…

‘Ne zaman kapanacaksın?’ pazarlığı.

Evet, işte benim hikayem başlıyor. İç Anadolu’da bir şehirde büyüdüm. Ailem -yani aslında dedelerim- bir cemaate bağlı. Akrabalarımda başı açık pek kimse yok. Hem bu yüzden hem de doğrudan ebeveynlerimin baskısından dolayı benim için açık kalmak diye bir seçenek yoktu. Doğal olarak askılı, şort, sıfır…

Açılırsam okula devam edemeyeceğimi söyleyip tehditlerle beni vazgeçirdiler.

Her şey 6. sınıfı bitirmemle başladı. O zamana kadar yaz aylarında ailemin de içlerinde bulunduğu cemaatin yurtlarında kardeşimle beraber yatılı kalıyorduk. Ortaokula başlamıştım o sene. Evde kapalı olmam gerektiğini söylediler. Kapandım. Ailemle dışarı çıkarken kapandım. Kendimi hiç beğenmiyordum, resmen insanlardan utanıyordum, bir arkadaşım beni o…

Örtüden dolayı basketbolu bıraktım.

Ben 12 yaşındayken annem beni zorlayarak örtünmeme sebep oldu. Niye? Çünkü artık regl çağım yaklaşmış, kapanmam gerekiyormuş. Başta pek önemsemedim, sonuçta ailemdeki herkes tesettürlü ve aşırı dindar insanlar. Ben kimsenin inancına karışmam ama onlar sürekli beni sorguluyorlar, örtünmem yetmiyormuş gibi… Giyinişime, makyaj yapmama, farklı tarzda…

Bugün ölürsem yaşadığım 20 yıllık hayatın kaç yılını ben yaşamış olacağım?

Burayı, son zamanlarda yaşadığım bunalımların dayanamayacağım bir hale gelmesinin ardından internette çaresizlikle “Açılmak istiyorum ama korkuyorum” cümlesini ararken keşfettim. Yaşadığım üzüntüyü arttırmakla birlikte benim gibi yüzlerce insanın benzer şeyleri yaşaması, yaşamak zorunda kalmasıyla cesaretim de arttı. Şimdi ben de kendi hikayemi anlatmak istiyorum, belki başardıktan…

Ben kötü bir insan mıyım?

Öncelikle herkese merhaba. Uzun zamandır açılmayı düşünüyorum ve aynı şekilde uzun zamandır da kapalıyım. Açılmaya karşı herhangi bir cesaretim yok. Mesele aile baskısı değil, ailem zor da olsa beni her halimle kabul eder, böyle düşünüyorum. Bu süreç muhakkak ki onlar için de zor olacak ama…

Suçsuzluğum belgelendi.

Merhaba ben Zehra, 39 yaşındayım. Lise yıllarımda daha rahat hareket edebilme niyetiyle ve kendi isteğimle başörtüsü takmaya başladım. Tam da şu Erbakan zamanına denk geldim. Babam “Yapma” dedi fakat ben çok dindar bir insandım ve kapandım. Lise girişlerinde kapının yanında başörtümü çıkarmam için bir kabin vardı,…

Bir ablanın erkek kardeşinden dayak yemesi ailem için sorun teşkil etmiyordu.

Hiçbir zaman aile sevgisi görmedim. Çok küçük yaşlardayken bile yaptığım en küçük hata nedeniyle dövülüyordum. 8. sınıftaydım, arkadaşlarımla konuşurken onlara asla kapanmayacağımı söylüyordum çünkü saçlarımı çok seviyordum. Amcam bize gelip gittikçe büyüdüğümü ve artık kapanmam gerektiğini söylüyordu ama ben umursamıyordum. Sonuçta ailem bir şey demiyordu, değil…

Onlar insanların düşüncelerine bağlı olarak değişen sevgileriyle gözümde bitmişlerdi.

Ben Urfalı bir ailenin en büyük kızıyım, çokça akrabaya ve 2 kardeşe sahibim. Babamın okul müdürü olması nedeniyle sürekli taşınıyoruz. Küçük yaşımda annem de babam da bana dini öğretmiş, şarkı yerine ilahi dinletmişler; ben de küçük olduğumdan öğrendiğim şeyleri tekrarlamışım ama şimdi sorsanız hiçbirini hatırlamıyorum.…

Müslümanlığımı geçersiz görecek kadar hadsiz insanları etrafıma ben toplamıştım.

Merhaba, kendim gibi birilerini bulabilmek için senelerdir bir arayış içerisindeyim, yalnızlık duygusunu kalbimden atabilecek tek bir kişi için ve “Ben de normalim” diyebilmek için. Küçük bir çocuk olduğum zamanlardan beri dine büyük bir ilgim vardı, öyle ki geceleri dualarımda peygamber olmayı isterdim. Allah’ın varlığını kalben…

Demek ki neymiş, mahalle baskısı varmış!

Babam, ablamla beni “Kız çocuğu okumaz!” diyerek okuldan aldığında henüz 4. sınıfı yeni bitirmiş ve 5. sınıfa geçmiştim. Okuldaki öğretmenim Cumhuriyetçi ve Atatürkçü bir insandı, okumam için babama yalvarmıştı… Babamsa bizim geleceğimizle ilgili adice planlarını çoktan yapmıştı; “15- 16 olunca gelin ederim, olur biter” diyordu.…

Kendi isteğimle kapandım ve sonradan pişman oldum.

Merhaba, öncelikle belirtmeliyim ki ben bu sitedeki yazıları okuduktan sonra içimi dökmeye karar verdim çünkü duygularımı ve hissettiklerimi ne aileme ne arkadaşlarıma ne akrabalarıma ne de en yakınım dediğim insana anlatabildiğimi, anlatsam bile yanlış anlaşılacağımı ya da susturulacağımı çok iyi biliyorum. 18. yaş gününe günler…

Ben Azerbaycan’da 17 yıl boyunca şiddete maruz kalan bir bebek, bir kız ve bir kadınım.

Ben 18 yaşındayım. Azerbaycan Bakü’de doğdum ve 18 yıldır burada yaşıyorum. Azerbaycanlılarla ilgili kendime dair bildiğim şeylerden daha fazla şey bilirim. Nasıl insanlar olduklarına, olaylara bakış açılarına, düşünce tarzlarına vs. yani aslında neredeyse her şeylerine hâkimim. Ben 17 yıl boyunca şiddete maruz kaldım. Azerbaycan çok…

“Şeytan seninle uğraşıyor.”

Öncelikle merhaba, umarım gecenin bu yarısı yazarak sizleri rahatsız etmiyorumdur. Hani bazen bulunduğunuz ortamda bir şey sürekli cızıldar ve o şey sizi o kadar rahatsız eder ki işinize asla yüzde yüz verimle odaklanamazsınız; işte beynimde sürekli dönüp duran fikir de aynen böyle bir şey. Bazen…

Mücadelen seni güzel kılıyor.

Buradaki mektupları bazen ağlayarak bazen de kendimden küçük parçalar bularak okuyorum. Annem ile babam, bana da ablama da hiçbir zaman baskı uygulamadı. İkimiz de istediğimiz liselerde okuduk, meslek konusunda hiçbir dayatmaya maruz kalmadık. Başörtüsü konusunda da böyleydiler. Henüz 8- 9 yaşlarındayken kendi isteğimle başörtüsü örtmeye…

Tanrı benden çok şey bekliyordu.

Selam. Ben 37 yaşımdayım, her şey 11 yaşımdayken başladı… İlkokulu bitirdiğimde babam beni yatılı bir Kur’an kursuna yazdırmak istediğini ve artık başımı kapatmam gerektiğini söyledi, zira ailemizdeki bütün kızlar ve kadınlar türbanlıydı, benden beklenen de buydu. Günlerce ağladım, ilkokul bittiğinde yaz boyunca ağlayıp itiraz ettim,…

Vakti gelen kurbanlık koyunlar gibi!

20 yaşındayım ve 15 yaşımdan beri tesettürlüyüm. Ailemde herkes tesettürlü ve vakti geldiğinde benim de tesettüre girmem gerekiyordu, başka bir seçeneğim yoktu. 15 yaşıma kadarki süreçte yaz geldiğinde Kur’an kurslarına giderdik. Kuzenlerimin de kapalı olması nedeniyle kurs süreci boyunca kapanır ve okulun açılmasıyla beraber açılırdım.…

40 yaşındayım, evliyim ve anneyim.

Ben de yazmak istedim size… 40 yaşındayım, evliyim, anneyim ve şu anda çalışıyorum. Dindar bir anne ve alkolik bir babayla büyüdüm. Arkadaşları hangi okulun daha iyi olduğunu söylediyse annem beni oraya göndermeye çalıştı. 11 yaşımda ilkokulu bitirdiğim yaz, Kur’an kursuyla ve kapanmamla başladı ve yatılı…

Kızları toplayıp “Sevgiliniz olursa ailenizi arayıp anlatırım” diyen bir müdürümüz vardı.

Merhaba. 17 yaşındayım. Kapandığımda 14 yaşındaydım. Annem bu tarz konularda çok anlayışlıdır, o yüzden onun hiçbir baskısı olmadan tamamen kendi isteğimle kapandım. Kapandığım için çok mutluydum çünkü inancımın gereklerini yerine getiriyordum. İmam Hatip lisesine başladım, evimize yakın olan başka hiçbir liseye puanım yetmiyordu. Orada hem…

Benim çocukluğum, annem felç kaldığında bitti.

Merhaba, ben de hikâyemi anlatmak istiyorum. Küçüklüğümden beri babamın anneme şiddet uyguladığına şahit oldum ama bu şiddetler karşısında hep sustum. Kardeşlerim ve ben bir odaya girip ağlardık, sonra dayanamayıp annemizin yanına koşardık. Sonra babam bize “Oyun oynuyoruz” derdi, annemi dövmesinin sebebi de hep başka kadınlardı.…

Psikolojik tedavi görüyor gibi kapanma tedavisi gördüm.

Merhaba hepinize. Biraz uzun yazacağım çünkü fazlaca biriktim. Hep başardığımda buraya yazacağımı düşünürdüm ama bir türlü yapamıyorum. Ben 20 yaşındayım. Uzun senelerdir tesettürlüyüm. Küçücük bir kız çocuğuyken annemin arkadaşlarından ve çevresinden etkilenip “Ben de büyüyünce kapanacağım” dedim ve sonra hayatımın tümünde beni bir şekilde buna…

Ben size karşı gelerek açıldım.

Herhangi bir yanlış yapmadığım halde siz benim yanıma her geldiğinizde ‘Acaba hangi davranışım yanlıştı?’ diye kendimi sorguluyorum. Artık hareket etmeye de bir şey yapmaya da korkar oldum. Bir işi yaparken acaba neresini yanlış yapacağım korkusu ve o korkunun üzerimde oluşturduğu baskı beni gerçekten çok bunalttı.…

Kendime bu hayatı nasıl yaşamak istediğimi sordum.

Öncelikle herkese yeniden merhaba! Daha önce sizinle hikâyemi paylaşmıştım, beni belki şu cümle ile tanıyabilirsiniz; “Şarkı söylediğim zaman insanların ‘Sen kapalısın, sesini duyurman haram’ demesini istemiyorum” demiştim. Evet, verdiğim kararı size söylemek için ve her birinizin yazdıklarını okuduğumu bilmenizi istediğim için şimdi yine buradayım. Ben…

Bunu kendime borçluyum.

Merhaba. Ben 17 yaşındayım. Örtünme baskısı görerek büyütüldüm. En sıcak havada bile uzun kollu kıyafetler giymek zorundaydım, yoksa annemin beni sevmeyen bakışlarıyla karşı karşıya kalırdım. Hiçbir zaman istediğim gibi giyinemedim, hiçbir zaman istediğim gibi yaşayamadım. Sonra bunu yavaş yavaş kırdım, onları umursamamaya başladım. Kendi isteğime…

Özgürlük hak edilmek istiyor.

Uzun zamandır yazılanları takip ediyorum ve bir başarı hikâyesi de ben yazmak için çabalıyorum. Buradaki kızların hayatlarını öğrenince anladım ki yalnız değilmişim. Gerçekten çoğu hikâye birbirine benziyor; baskılar, belki yılda bir kez gördüğümüz ama bütün hayatımız hakkında söz sahibi olan uzaktan akrabalar, tehditler, hiçe saymalar……

Kuralları yıkamıyorum ama deliyorum.

Hiçbir zaman bir Müslüman gibi hissetmedim. Küçük bir çocukken bile bana ve aileme mutsuzluktan başka hiçbir şey getirmemiş bu dine inanmıyordum. Çok denedim. İnanabilseydim hayatım çok kolay olacaktı. Çok denedim. Her yolu denedim. İnanmıyorum. Olmuyor. İmam Hatip lisesini birincilikle bitirdim. Anlayıp sevmeye çalıştım. Anladım ama…

Anneme, bana açılmamamı söylediği halde kocasını aldattığını sürekli hatırlatıyorum.

Buradaki yazıları uzun zamandır okuyorum. Benimle aynı durumu yaşayan insanları gördükçe bir yandan çok üzülüyorum ama bir yandan da yalnız olmadığımı görüyorum. Başarmış insanlarla karşılaştıkça içimde bir umut doğuyor. Ben 3 yıl önce kapandım. Kapandığım zaman başka birçok problemim vardı ve bu problemler nedeniyle bir…

Kapalı birinin Nazım Hikmet şiirlerine ilgi duyması birçoğu için garipti.

Merhabalar, buraya yazmayı uzunca bir süre erteledim ama sanırım yaşadıklarım ve onlara dair duygularım yeterince demlendi ve artık aktarılmaya hazırlar. Hikâyemi anlatmaya başlıyorum. Ben 14 yaşında kapandım. Kapanırken düşündüklerim şöyleydi; ben eninde sonunda bir gün kapanmak zorundayım, en azından liseye geçince arkadaşlarım değişecek, hem bu…