Ruhum, bir sürü bedenin izlerinin birleşimi gibiydi.
Büyüme, gelişme, dönüştürme. (…) Hiç kendinizi ait hissetmediğiniz bir kalıpta sıkışıp kalmış gibi hissettiniz mi? Kalıp her ne kadar şeffaf da olsa çelikten yapılmış bir kasa…
Mektuplar
Ben kimsenin egemenliği altına girmeden kendi yolumda yürümek istiyorsam ne olacak?
Merhaba, benim hikâyem de buradaki herkesin hikâyesine benzer. Zorba bir baba, her şeye boyun eğen bir anne ve neyi istediği asla sorulmadan onun adına bir ton karar verilen ben…
Emin olamadığım bir temsili artık taşımamayı hayal ediyorum.
İçimi dökmek için sayfalara yazdım onlarca kez, sonra onları okuyup ağladım. Sayfaları parçaladım, annem gizlice okumasın ve beni sevmeye devam etsin diye. Sonra bu platformu…
Artık kendimi sevmek istiyorum.
Merhaba, ben 11 yaşındayken arkadaşımdan etkilenerek kapandım. Buna yıllar boyunca devam ettim. O zamanlar “Acaba ileride farklı düşünür müyüm?” diye aklımdan hiç geçirmedim. Şu…
Hepimizin asıl duygusunun korku olduğunu anladım ve bu yazıya ihtiyacınız olduğunu düşündüm.
Ailemizi biz seçmiyoruz ama ailemiz bizim kaderimizi seçiyor.
Neden buna katlanmak zorundayız? Bedenimizden ve olacağımız kişiden sorumlu olan kişi sadece kendimizken neden bunun için mücadele etmek zorunda bırakılıyoruz? Aslına bakarsanız…
Kızlara yapılan bu zulmün sorumlusu asla İslam değil.
Merhaba. Ben tek olduğumu sanırken meğer benimle aynı dertten mustarip ne çok kız kardeşim varmış. Benim hikâyem biraz uzun, okuyan olur mu bilemem ama lütfen yayınlayın…
Örtünmeme seçeneği bize hiç sunulmadı.
Dindar bir ailem var, geleneksel Müslümanlar değiller yani. Ablam ve ben küçüklüğümüzden beri İslam’la büyüdük. Ortaokulda İmam Hatip’e başladım. 5. sınıfta neredeyse sınıfımdaki…
Ben onlardan daha güçlüydüm; daha çok okuyan, daha çok araştıran bendim.
Keman ve saz çalmak istiyorum ama parasını gizlice biriktirip aldığım kemanı babam kırdı.
Merhaba, ben de kendi hikâyemi anlatmak istiyorum. Ben 15 yaşındayım. Yaşadığım bölgedeki insanlar aşırı muhafazakâr ve homofobik. 6 yaşında izlediğim bir çizgi filme “Bu erkek…
İçinde bulunduğum görüntü kesinlikle benim değerlerimi yansıtmıyordu.
İstedim ve yaptım. Ben muhafazakâr bir ailede büyüdüm. Ailemde ablam ve annem başörtüsü kullanıyor. Ben de böyle gördüğüm ve böyle olması gerektiğini düşündüğüm için liseden mezun…
Babama “Ben hafızlık yapmak istemiyorum” dedim; bu, babama ilk karşı çıkışımdı.
Kaç yaşımda başladı, hatırlamıyorum. 4. sınıftan itibaren babam arada bir beni, ablamı ve kardeşimi yanına çağırır ve hafızlık yaparsak hem maddi hem de manevi açıdan ne gibi…
14 yaşında bir kızım ama giyimim bana yaşlı bir kadınmışım gibi hissettiriyor.
Merhaba. Benim kapanma hikâyem adet olduğumda başladı. Annemin zoruyla kapandım. Benim bunu istemem ya da istememem önemli değildi. ‘Kapan’ diyorsa kapanacaktım. Sonunda kapandım…
Biz 28 Şubat’ta bizim için savaşanları yarı yolda bırakan hainlerdik.
O merdivenlerden ilk defa saçım açık iniyordum, hiç olmadığım kadar mutluydum.
Merhaba. Daha önce buraya bir mektup daha göndermiştim ve o mektubu gönderdiğimde kesinlikle bir çıkış yolu olmadığını düşünüyor, kendi kendimi yiyordum. Ama anladım ki kendime…
9 sene boyunca bir an olsun isteyerek kapanmadım.
9 sene… Nereden başlayacağımı bilmiyorum. Şöyle söyleyeyim, ben, büyük ablam ve annem kapalı diye 8 yaşımdayken kapandım, sonra pişman oldum. Konusunu anneme açtığımda annem böyle…
Bana “Kimse bunu duymadan kapanacaksın” dediler.
Bu sayfayı bir süredir takip ediyorum. Bana en fazla cesaret veren şey burası oldu, umarım ben de başkalarına cesaret verebilirim. Benim hikâyem 7. sınıfın 2. döneminde başladı…
Benim Allah için kapalı olmam gerek ama ben babam için kapalıyım; bu da bir günah, değil mi?
Merhaba! Ben 17 yaşındayım ve ailemin zorlaması nedeniyle kapalıyım. 8. sınıf bittikten sonra kapanmam gerektiğini söyleyip durmaya başlamışlardı. Çok fazla baskı yaptıkları için…
Ailemizde taciz olayları görülüyor ve kimse ses çıkartmıyordu.
İnanmadığın bir dinin yükünü taşımaktan daha zor ne olabilir?
Merhaba. İçimi dökmeye ihtiyacım var. Sabahın 5’i oldu ve ben düşünmekten uyuyamıyorum. Bu, buraya yazdığım ikinci yazı. Ben de çoğunuz gibi aile baskısı ile kapalıyım. Ailemi…
Memleketimdeyken üniversiteden bir arkadaşım beni kapalı görecek diye sokaklarda bir suçlu gibi dolaşıyorum.
Merhaba. Birçoğunuz gibi benim için de aile; bir zamanlar söyledikleri her şeyi kabul etmek zorunda olduğum ve yanlış düşünmediklerinden emin olduğum insanlar anlamına geliyordu…
18 Mart 2016’da giydiğim çarşafı, 21 Kasım 2016’da çıkardım.
Merhabalar. Benim hikâyem 2015 yılında başladı. O zamanlar lise 1. sınıfa gidiyordum. Annem çarşaflı bir kadın ve bir tarikata mensup. Babam da dinine bağlı bir insan. Annem…
Saçlarım sonunda rüzgârla tanıştı.
Başardım arkadaşlar. Saçlarım sonunda rüzgârla tanıştı. Başardım, evet. Ben on bir yaşında daha anlamını kavrayamadan, yeni bir mavi toka takarcasına saçlarını örten o küçük…
Kadınlar kıymetliymiş, ondan kapatılmalıymış… Ben bu kıymetten mutsuzum, ne biçim bir kıymet bu?
2.347 mektup · Sayfa 79 / 98