Yalnız Yürümeyeceksin

Bu aralar çok sık evlilik konusu açılıyor

Nasıl başlayacağımı bilmiyorum ama o kadar doldum ki yazacak başka bir yer bulamadım. Küçükken babamdan sürekli şiddet görüyordum sürekli okuldan almakla tehtit ediyordu en küçük hatamda. 14 yaşımda zorla kapattılar. Ayıpmış günahmış. Önce pantplon giymem yasaklandı sonra evin içinde pijamayla bile dolaşmam yasaklandı başörtüsüz furabildiğim tek yer üç kardeşimle paylaştığım odamızdı. Defalarca açılmak istediğimi söyledim kuran kurslarına gittik sürekli tehtit ettiler öldürmekle hem de. Okuldan almak çözüm olmayacak çünkü farkındalardı. Üniversite için çalışmaya başladım şehir dışına çıkarsam en azından orda rahat olurum diye. İstanbulda üniversite kazandım. Şstanbula adım attığım an kafamdaki laneti çıkarttım tam iki yıl oldu. Eve dödüğümde kapanıyorum. Ama bu ikili hayatı yaşamak beni o kadar yoruyor ki ne yapacağımı bilmiyorum. Bu aralar çok sık evlilik konusu açılıyor. Bu konudaki fikrim çok net ya ölürüm ya da benden uzak dururlar. Gerçi zaten yaptıklarımı öğrendiklerinde onlar benim yerime halleder o işi ama ne yapıcağımı bilmiyorum. Çevremdeki herkese yalan söylemekten çok sıkıldım. İstanbuldakiler kapalı olduğumu malatyadakiler de açık olduğumu bilmiyor. 7 kardeşiz abimler ve kardeşlerim biliyor ama onlar da beni koruyamaz biliyorum. Kardeşlerim de kapalı ve beni öğrenirlerse onların da hayatları tehlikeye girer biliyorum. İzin vermezler üniversiteye gitmelerine ya da şehir değiştirmelerine. Ne yapıcam bilmiyorum lütfen en kısa sürede ekonomik bağımsızlığımı elde edeyim ve babam ölsün. Bunu gerçekten çok istiyorum çünkü her gün başka biriyle annemi aldatıyor. Korkusundan ve kılasık ataerkil toplumun dayatılarından dolayı annem boşanamıyor. Ama her gün brn din iman öğütleri alıyorum. O kadar bıktım ki ya kendimi ya da onu boğazlıycam. Sabrım kalmadı.