Babam, beni şu anlık zorlamadığını ama ileride kapanacağımı söyledi.

Az önce burada birinin yazdığı bir mektubu okudum ve cidden etkilendim, insanlar şaka gibi.

Neyse ben, bana yapılanları anlatayım size. Aslında bakarsanız başka insanların hayatlarına bakıldığında bana hep şükretmemi söylerlerdi. Çoğu arkadaşım zorla kapatılmış ve sıra sanırım bana da gelecek; çünkü geçen gün babama arkadaşımın ailesinden bahsediyordum ve bana kendisinin beni “şu anlık zorlamadığını ama ileride kapanacağımı” söyledi. Kapanmak istemediğimi belirttiğimde bana “Allah’ın emirlerine karşı mı geleceksin!” diyerek yükseldi. Ben de bir şey söylemedim çünkü sinirlendiği zaman gerçekten hoş olmuyor. Her neyse, geçenlerde okulda bana ilgi duyduğunu söyleyen bir çocuk vardı ve numarası vs. bende kayıtlıydı, onun dışında da bir çok erkek arkadaşımla mesajlaşıyordum. Okul çıkışında her zaman babamın iş yerine giderim. O gün babam işyerinde yoktu ben de çantamı orada bir yere bıraktım ve beni dışarıda bekleyen arkadaşımı yanına gittim. Her neyse, ben dışarıdayken babam beni aramış ama ben duymadım, duyduğum zaman açtım telefonu ve bana bağırarak nerede olduğumu sordu ben de geliyorum deyip telefonu kapattım. Geldiğimde fazlaasıyla sinirliydi. Çantayı bırakıp “nereye gittin Allah’ın cezası” gibi bir çok şey söyleyip küfür etmişti. Daha sonra benden telefonumu istedi ben de verdim. Bakmaya başladı, işte o zaman bittiğimi biliyordum çünkü babam her zaman böyle şeyere karşı gelmişti. Onu düşüncesine böre bir erkekle göz göze dahi gelemezdim. Benden 3 yaş büyük bir abim var, bir keresinde telefon elimde, arkadaşımla mesajlaşıyorken bana “kiminle yazışıyorsun?” diye sormuştu. Şakasına sevgilimle demiştim ve bana sert çıkışarak “ne diyorsun!” diye bağırdı. Bu şakayı daha öncesinde abim de yapmıştı bu sebeple ben de dalga geçmek amacıyla söylemiştim abime aynısını ve abim de böyle söylemişti dediğimde abim bana şu cümleyi kurmuştu “sen kızsın böyle söyleyemezsin”, bu cümleyi o kadar çok düşündüm ki… Her neyse; babam, erkek arkadaşlarımla yazıştığımı görünce bana elindeki telefonumu fırlattı ve küfüler beddualar etmeye, hakaret etmeye başladı. O gün öyle bitti, eve geldiğimde ağlıyordum. Annem ne olduğunu sordu ben de anlattım ve annem de bana bağırdı ve “telefonunu hiç bir şeyi silmeden getir yoksa sana hakkımı helal etmem” dedi. Söyediği gibi getirdim, okudu baktı daha sonra telefonu bana geri verdi. Ben de odama gittim uyudum, bu olay çok kez tekrarlandı. Kıyafet olarak evet kısıtlıyorlar, ben de şort giyip gezmek istiyorum ama buna asla izin vermezler. Annem çoğu kişiden daha fesat, yolda rüzgar eserken etek giyen bir kız gördüğünde “kıza bak şimdi her yeri açılacak.” diye konuşuyor.

Gerçekten çok sıkıldım, yaşım henüz küçük ama ileride beni rahat bırakmayacaklar. Üniversiteyi yurtdışında kazanıp orada okumak istediğimi söyledim karşı geldiler ve “nereye gidersen biz de geeceğiz” dediler. Artık bazı arkadaşlarıma o kadar özeniyorum ki keşke benim de böyle bir annem, böyle bir babam olsa diyorum. Cidden artık dayanamıyorum.