Mektuplar

Bugün buraya 5 yıllık mücadelemi kazanmanın mutluluğuyla yazıyorum.

Tekrardan merhaba. Buraya ikinci yazışım. Bugün buraya beş yıllık mücadelemi kazanmanın mutluluğuyla yazıyorum. Bu öyle bir sevinç ki içim içime sığmıyor. Bugün asıl amacım sizin…

Canım annem, hep destekçim olduğun için, akrabalarımızın ve babamın yaptığı tüm mobbing’lere rağmen hep arkamda durduğun için sana çok teşekkür ediyorum.

"Kendime inanıp her şeye rağmen açılmalı mıyım?" adlı yazımın devamıdır. Evet bu benim zafer ve başarı yazım. Yaklaşık 7-8 ay boyunca beni yiyip bitiren o his artık yok. Öncelikle…

Kapandığım ilk günden beri kendimi çirkin kabul ettim ve açılacağım günü hayal ettim

Muhafazakâr aile klasiği olarak İmam Hatip’e verildim.

Merhaba, uzun zamandır bu mektubu yazmak istiyorum, ama bir türlü kendimi hazır ve yazmanın zamanı gelmiş gibi hissetmiyordum. Buradaki çoğu kişiyle benzer bir hikaye paylaşıyorum…

18 yaşında biri olarak izin almak durumunda olmam bile beni sinirlendiriyordu ama dindar ailelerde durum böyledir.

Merhaba. Buraya daha önce yazmaya çalışmıştım çünkü burası kendimi yalnız hissettiğimde sığındığım bir platformdu ama yazdıklarımı atmamıştım. Dün Enes Kara’nın haberini duyunca…

Çocukluğumu doya doya yaşayamadım ama gençliğimin ölmesine izin vermeyeceğim.

Herkes hikayesini anlatırken ben de eksik kalmayayım istedim :)) Benim yazınca içim rahatlamayacak ama yine de yazmak istiyorum. Sanırım benim de herkesin şikâyet ettiği sorunu…

Bir kere geldiğim dünyayı sırf babamı, insanları memnun etmek için kendime zehir etmeye değer mi?

Kafamda büyüttüğüm kadar sancılı değildi.

30 ocak günü anneme tıpkı iki sene önce olduğu gibi açılmak istediğimi söyledim 6. sınıftan itibaren kapalıydım, şu an 12. sınıfım. Kendi isteğimle kapandım diyebilirim. Yani o…

Dini değil, sadece kendimi savunacağım.

Merhaba. Dönüp dolaşıp kendimi burada buluyorum. Burası bana evimde hissettiriyor. Umarım mektup yazan yazmayan herkes dileği neyse kavuşur. Ben açılmaya karar verdim. Bu karar…

Henüz 7 yaşındayken tişörtümün yakası açık olduğu için babamdan dayak yedim.

Ben küçük bir şehirde, muhafazakar ve tarikatçı bir ailede doğdum. Çocukluğum baskı içinde, çok zor geçti takdir edersiniz ki. Şu an kendimi ağlarken buldum yine geçmişi…

Yarın annem ile 3 aydır çıkmadığım bu evden, saçlarımı yaparak çıkacağım.

İlk kez yazıyorum buraya. Daha önce neredeyse buradakilerin hepsini okudum. Benim hikayem de sizin gibi, ama sonu biraz eğlenceli, tuhaf bitti desem... Ben [gizlendi]. (Anonim…

Bir kumaş parçası beni kocaman dünyanın içinde boyuma ve kafama dolandı, beni boğmaya başladı

İnsanlar bana baktığında İslam’ı değil, beni görsün istiyorum.

Ben B. 12. sınıftayım. Hayatımdan memnun değilim, değiştirmeye de hazır değilim. 6. sınıftan beri kapalıyım. 2. sınıftan 5. sınıfa kadar Kur'an kurslarına gittim. Ailemizde bunlar…

Kendimizi sevmeyi öğrenmek zorundayız.

Merhaba, ben de içinizden birisiyim. Dinim hakkında kötü bir şey düşünmüyorum, hâlâ inanıyorum fakat bu olmak istemiyorum. 6. sınıfta ailemin baskısı olmadan kendi isteğimle(!)…

İnsanların tuhaf bakışlarını, kınayan seslerini, fısıltılarını ve tüm soruları kabul ediyorum.

15 yaşında kendi isteğiyle kapanan bir kızım. Ailem neden kapanıyorsun yaşın daha çok küçük kime özendin, tarzı cümlelerle sağ olsunlar bende ters etki yaptılar. İnat ettim…

Kapandığım günden beri açılmak istediğimi hatırlıyorum.

Artık ailemin, değil kendimin istediği M.'yi istiyorum. Ben kendim olmak istiyorum. Her zamanki gibi çıkmaza girdiğimde burada buluyorum kendimi ama bu sefer okumak için değil…

Annemin bana ağır hakaretlerine, hatta küçüklüğümdeyse şiddette maruz kalmaktaydım

Annem her zaman kadınların başında bir erkek olması gerektiğini düşünen kadınlardan olmuştu.

Birkaç ay önce anneme açılmak istediğimi söyledim. İlk önce "O kadar söylemek için kıvrandığın şey bu muydu? Ben de kötü bir şey oldu sanmıştım." dedi. Bu sözleri duyunca umudum…

Düşüncelerimi arkadaşlarıma açmak istesem de öğretmenlerin bize ezberlettiği, MEB kitaplarında yazan her şeyi bana ezbere okumalarından başka bir sonuç alamamıştım.

Öncelikle bu yazıyı okuyan herkese merhaba! Şu an için denemekte olduğum, fakat bir gün başaracağıma cidden inandığım bu mesele hakkında ben de bir şeyler yazmak istedim. Belki bu…

Kapanmanın farz olmadığına kanaat getirdim.

Benim hikayem buraya yazılı olanların çoğundan farklı. Benim ailem oldukça dinine bağlıdır. Beş vakit namaz kılar, oruç tutar bütün ibadetleri yerine getirmeye çalışırlar, fakat…

İnsanlara İslam’ı ulaştırma hedefim doğrultusunda çok çalıştım, çok okudum ancak okuduklarım sadece gerçekleri yüzüme vurdu.

Merhaba. Yaklaşık 2-3 sene önce bu sayfayla karşılaşmıştım ve buraya dinden soğuduğunu, açılmak istediklerini belirten insanların hikayelerini gördükçe çok üzülüyordum. İnşallah…

Beni yolda her gördüğünde tek söylediği şey “niye başını örtmeden dışarı çıktın” olurdu

Kadın olmasam ailemden dünyanın en iyi insanları olarak bahsedebilirdim.

Merhaba, ben ismini veremeyen, vermeye korkan sayısız kadından sadece biriyim. Benim buraya yazma nedenim kendimle yüzleşmek. Bu yıl üniversite sınavına hazırlanıyorum ve bu benim…

Ucu ablama dokunur diye açılma işini hep içime gömmüştüm.

Ben de size hayatımdan bir olay anlatmak istiyorum. Ablam 37 yaşında olgun bir kadın. 18 yaşına kadar babamın ağır baskılarına maruz kalarak başörtüsü takmaya zorlandı ve 18…