Açıldığımı öğrenirlerse okul hayatım komple biter.
Kafam
çok dolu olduğundan anlatabildiğim kadarını anlatacağım.
Toparlayabildiğim kadar… 21 yaşında üniversite öğrencisiyim. Hayalimdeki
bölümü maalesef baba parasıyla okuyorum. Yani onlara muhtacım. Bu yaşıma kadar
hayatta tek sığınmam gereken güvenli limanı ailem diye bildim. Ve çok mutlu ve
şımarık bir çocukluk yaşadım. Ta ki hepimizin dönüm noktası ergenliğe gelene ve
kapanana kadar… Ailem yıllardır tarikat şeyh işlerinin içinde. Son 2 yıldır
açılmak istediğimi biliyorlar, bunu söylediğimde küfür ve bolca hakaretler
eşliğinde hemen ilk uçakla eve gelmemi, açıldığım an o.. olacağımı ve okumuş
bir o.. olacağıma evde oturup tarikatlarının kurslarına gideceğimi söylüyorlar.
İşin
komik tarafı, ailem eğitime kariyere çok önem verir. Onların baskısına boyun
eğdiğim süre zarfında beni dil öğrenmem ve gezmem için iki defa yurtdışına
gönderdiler çünkü ben onların istediği gibi olduğumda uzaya bile çıksam sorun
yok.
En küçük olayda küfür ve hakaret
eden çok dindar bir ailem var. Beni dinden ve imandan da, kendilerinden de
soğuttular. Ne onları görmeye ne de
onlardan dinle ilgili tek kelime duymaya tahammül edemiyorum artık.
Bu
yaz yurtdışındayken ilk defa açık gezdim. Şimdi ailemin yanındayım, kapalı
şekilde. 1 ay sonra okullar açılıp gittiğimde orada açık olacağım. Bu
karaktersizliği yapmaktan nefret ediyorum ama okulumu bırakmak istemiyorum. O
benim hayalimdeki meslekti. Sorun şu, daha 4 yılım var ve bende bu oyunu
sürdürecek mide kalmayacak, hadi sürdürdüm diyelim yakın zamanda bir gün fark
edeceklerini biliyorum.
Bana
bu konu da dâhil her konuda destek olan benden çok daha cesur bir erkek
arkadaşım var. Ailem onu öğrendiği için beni bu sene sonunda kendilerine yakın
bir şehre yatay geçiş yaptıracaklar. Bir de açıldığımı öğrenseler okul hayatım
komple bitecek çünkü okulun parasını babam veriyor. Beni onlar besliyormuş
yani. Rest çekip gidemiyorum da çünkü o mesleği elime almayı çok istiyorum.
Ancak bu kadarını toparlayabildim.
Kafam darmadağın. Her taraftan sarıldım ne yapacağımı bilmiyorum. Bana
tavsiyede bulunmak isteyen arkadaşlar varsa, bana yazabilirse sevinirim.
Hepinizi çok öpüyorum benim kader kardeşlerim.
(Görsel: Oswaldo Guayasamín)