16 yaşındayım ve yaklaşık 2 yıldır açılmak istiyorum.

Merhabalar. Şu an 16 yaşındayım, 11. sınıfa başlayacağım. 7. sınıfa geçerken kapandım ve yaklaşık 2 yıldan beri açılmak istiyorum. Arkadaşlarıma özenerek kapanmıştım ama çevremdeki herkes kapanmam yönünde beni zaten fazlasıyla zorluyordu. Artık açılmak istediğime ilk karar verdiğimde, bu fikir aklıma düştüğünde çevremden gerçekten çok korkuyordum. Bir de şimdi açılırsam çevrem tarafından, akrabalarım tarafından, ailem tarafından maruz kalacağım psikolojik şiddetten çok korktuğum için içimde tuttum bir süre bu dürtüyü.

10. sınıfa geldiğimde artık bu korku iyice azalmıştı. Bu sefer de kendimi “Kapalıyken daha güzelim. Saçım kötü olsa bile gözükmüyor, açık olsam böyle olmazdı” diyerek kendimi oyaladım. Ama bu yaz artık o kadar daraldım ki dinden çok ciddi anlamda soğumaya başladım. Her şey ters gelmeye başladı. Bir de feministlik de işin içine girince iyice daraldım. Kafamdakiler ile başıma örttüğüm aksesuar tamamen çatışmaya başladı. Başımdaki dini bir unsurdu ama ben artık dolduramıyordum. Anneme bunu ilk söylediğimde çok ağlamıştı, ben de uzun süre kapattım bu konuyu. Üniversiteye geçince kapanırım diye şartladım kendimi. Daha erken açılmam imkansız gibi geliyordu çünkü.

Yaklaşık bir hafta önce memleketimize geldiğimiz günlerde, konuyu anneme tekrardan açtım. Sinirlenmedi, ağlamadı, ben de sonunda açılacağım için gerçekten çok mutlu olmuştum. Eve gidene kadar babama bu konuyu açmamamı söyledi. Akşama doğru bu yıl okula başlarken açılmak istediğimi söyledim anneme ve sinirlendi. Üniversiteye kadar beni bu fikrimden vazgeçirebileceğini düşünmüş. Açılmama tamamen olumsuz bakmaya başladı. Ama bu yıl açılacağımı çoktan kafama koymuştum. Babam dinci bir insandır, aynı zamanda empati yoksunu, sinirli, başkasının hayatına saygı duymayan bir tiptir. Özellikle ona söylemekten çok korkuyorum. Bugün daha birkaç saat önce bir şeye sinirlenmiş ve bana kızmaya başladı, okuduğum kitaptan başladı, aylar içerisindeki değişimime, kapanış şeklime, giyinişime kadar kızmaya başladı. Düşüncelerimden korktuğunu, artık beni kaybetmeye başladıklarını vs. söylemeye başladı. Açılma konusunu da açamadım, annem eve dönene kadar açmamamı söylediği için. Haftaya eve döneceğiz ve fazla gerginim. Korkuyorum ama sonuna kadar gitmek istiyorum.