Saçımı, vücudumu seviyorum ve onları gizlemek istemiyorum.

Merhabalar sizi yeni keşfettim ve kendi hikayemi de paylaşmak istedim.

Benim hikayem ortaokuldayken başladı. Ablamlarla kıyafetlerimizi hep ortak kullanırdık, haliyle benden büyük 2 ablam kapanınca bütün kıyafetlerimiz uzun ve geniş olanlara evrilmişti. En büyük abim, ah her şey onun yüzünden, ben daha 12 yaşındayken dershaneye gideceğim bir gün, beni eşofman altı ve tişörtle görünce hemen yanına çağırıp uyarmıştı “Git üstüne düzgün bir şeyler giy” diye. Nedenini asla anlamadığım bir halde gidip, değiştirdim. Ondan sonra beni her görüşünde azarlayıp, üstüme düzgün bir şeyler giymemi söyledi.

Bir gün de kuzenlerle toplanmış vakit geçirirken, ortamdaki tek tesettürsüz olduğumu fark ettim. Tabii bunu tek fark eden ben değildim, erkek bir kuzenim daha fark edip “Sen niye saçın açık geziyorsun? Bak, hepsi kapalı sen de kapan artık” deyince o gün karar vermiştim, ortaokul biter bitmez kapanacaktım. Hem böylece abimin de onayını almış olacaktım ve beni daha fazla sevecekti.

Kapandım. Yeni bir okul, yeni bir hayat… Hiçbir akraba kapanmama şaşırmamıştı çünkü zaten bunu yapmam gerekiyordu… Aslında üniversiteye geçip ailemden, akrabalarımdan uzaklaşana kadar tesettürlü olmayı kabullenmiştim ama uzaklaştığımda üzerimdeki psikolojik baskıyı daha net fark eder oldum, yine de buna rağmen hayatıma devam ettim. Çünkü aksi halde ne akrabalarım ne de ailem hiçbiri benimle görüşmez, iletişim kurmazdı. Ama o kadar çok pişmanım ki…

Saçımı, vücudumu seviyorum ve onları gizlemek istemiyorum. Onların o saçma ahlak anlayışlarından, muhafazakarlıklarından, psikolojik baskılarından nefret ediyorum. Hala onlarla iç içe yaşamak zorunda olduğum için bu duruma katlanıyorum, ama bir gün, mesleğimi elime alıp onlardan uzaklaştığımda; benimle konuşmamalarını bile umursamayacağım.

Ben özgür olmak istiyorum.