Tek güvencem Müslüman olduğumu zannetmeleri.

Bu siteye yazdığım 2. mektup olacak bu. 1. mektubumda duygularımı tamamen geri plana atıp, sadece yaşadığım olayları anlatmıştım. Hatta bu yüzden “kurgu” olduğunu söyleyen pek çok kişi olmuştu. Öncelikle, sizin hayatınız iyi diye insanların da sizin gibi el bebek gül bebek büyütüldüğünü sanmayın. Bu dünyada sevilmeyen kaç milyon çocuk var haberiniz var mı? Sevgi diye bir şeyi bilmediği için, eksikliğini bile hissetmekten aciz kaç çocuk büyüyor? Kısacası insanlar hayatlarındaki acıları anlatırken empatiden yoksun bir şekilde çene yapacaksanız, şimdiden benim mektubu okumayı kesin. Çünkü empati yoksunu insanların anlayabileceği kadar düşük seviyede yazamıyorum.

Asıl konuya gelirsek. Bu sefer ailesinden değil, çevresinden çekinen dostlarımı cesaretlendirmek için geldim. Ben de kapalıydım. Çevrem umurumda değildi. Tek sorun, ailemdi. Açıldım. Ailemden hiç destek görmedim. Tacizlere uğradım “Ailene söyleriz dinsizin teki olduğunu; bizi değil, seni suçlarlar ‘Orospu’ diye” dediler. Haklılardı. Ailem beni suçlardı. Arkamda olmak isteyen birçok psikiyatristim ve öğretmenim oldu. Hepsi de yardım etmek istediler. Ama ailemin haberi olmadan halledemeyeceklerinden, elleri kolları bağlı sadece izleyebildiler.

Şimdi kurtuldum ve bambaşka bir yerde dinsizliğimden habersiz insanlarla yaşıyorum. Tek güvencem Müslüman olduğumu zannetmeleri ve ailemin bana her daim destek olduğunu sanmaları.

Diyeceğim o ki, tüm bunların yanında ben bir kere bile “El alem ne der” diye yarıda tıkanmadım. Ailem evden atar, döver, öldürür diyerek tıkandım hep yarı yolda. Eğer aileniz bir şey demiyorsa ve istiyorsanız, lütfen memnun olduğunuz şekilde yaşayın dostlar. El alem konuşsun dursun boş verin. 1 yıl konuşurlar, 2 yıl konuşurlar sonra susarlar. Siz ise o kararla bir ömür yaşarsınız. Bu yüzden elinizde size destek olan bir aile fırsatı varken lütfen “el alem” denen cahil kesimden ve akrabalarınızdan korkmayın. Gönlünüzce yaşayın.

Ailesiyle konuşacak dostlarıma benden son bir tavsiye daha. Ne olur ne olmaz dostlar; evdeki bıçakları, oklavaları, vücudunuzda kalıcı izler bırakabilecek her şeyi saklayın. Sonra pişman oluyorsunuz. Sağlıcakla kalın ve hep mutlu olun…

Pes etmemek için bir müzik önerisi: _Linkin Park - The Messenger_

Tam pes edeceğiniz sırada Chester’ın sesiyle ruhunuz huzur buluyor “Hayat seni kör bıraktığında sevgi daima yol gösterir.”

Huzur içinde uyu Chester…