Çocukken yaşadığım travmaları aileme anlatsam yüz ifadeleri ne olurdu?

Merhaba, ben 15 yaşında ailemle mücadele eden, aynı zamanda cinsel kimliğini saklayıp baskıdan kurtulmaya çalışan bir bireyim.

Öncelikle çocukluğumdan başlayacağım, çünkü bu bana olan baskı 6 yaşında başladı. Ailem kafama baş örtüsü takıp, akrabalarımla bayramlaşmamı istemişti. Sonrasında okulların başladığı zamanlarda hocamız bizi sürekli döver, hem fiziksel hem zihinsel şiddet uygulardı. Derse 1 dakika bile geç kalırsam tahta önünde arkamı dönüp eteğimi toplatır, sopa ile bacaklarımıza vururdu. Eve mor bacaklarla giderdim. Sonra o gün babam hep açık giyindiğin için demişti. Oysaki ben açık giyinmemiştim. Altımda etek, üstümde bol kıyafetler vardı. Sonrasında taciz yaşadım. Ergenliğe girmediğim için çok şükür bir şey olmadı. En sonunda okul değiştirip imam hatibe gönderildim. Fittiğim zaman saçımı açardım ve ondan sonra okuldaki bir çocuk beni aileme söylemişti ve ailem tamamen zorunlu başörtü yasağı koymuştu. Kaç sene boyunca buna mecbur kaldım.

En son yürek yiyip, aileme dinlenip, “Ben açılmak istiyorum.” demiştim. Ailem çok sert tepki vermişti. Annem, el alem ne der sonra, demişti. Babam da “Beni millete rezil etme.” demişti. O an anladım kendi çıkarları için beni zorladıklarını. İçimden “Keşke erkek olsaydım da beni olduğum gibi kabul etselerdi.” dedim. Hep annesi babası ile iyi anlaşanları kıskandım, ama elimden bir şey gelmiyordu. 15 yaşına girdiğim gün, cinsel kimliğimi tamamen öğrenmeye başladım. Bunu asla söylemeyi planlamadım

Ailem hala her şeyimi biliyor gibi davranıyordu, ama aslında hiçbir şey bilmiyorlar. Her gece düşünüyorum acaba çocukken yaşadığım travmaları, korkuları anlatsam; yüz ifadeleri ne olurdu? Yardım istediğimde “Bir şey olmaz.” deyip geçtiklerini, yaşlı bir adam vücuduma dokunduğu zaman, “O yaşlı, en fazla ne yapabilir?” dediklerini anlatsam, yüz ifadeleri ne olurdu? Sanırım hiç öğrenemeyeceğim.