Sürekli boğulmuş hissediyordum

Gece vakti nedense uyku tutmadı yazucak kalem ve kağıt vardı ama ne kadar anlatsam da içimi dökemedim yetmedi ya da. Merhaba ben [gizlendi] çok uzun zaman önce bu mektubu yazmak istedim ama yazamadım cesaretimi toplayamadım daha doğrusu. Kimseye söyliyemeyeceğim şeyleri yazmak istedim.11 yaşında kapandım çocukluğumun çoğunluğu kuran kurslarında imamhatiplerde geçti. Onların hiç tarafında olmadım öğretilerini de hiç kabul etmedim. Liseye geçince anladım başörtüyü hiç takmak istemedim farkına vardıktan sonra başlıyor zaten her şey berbat bir hal alıyor. Sürekli boğulmuş hissediyordum, olmak istemediğim bir kişi olarak yaşıyordum. Şu an açıldım tabii ama hala çoğu şey zor benim için üniversite için şehir dışını yazmak istiyorum ama ailemi ikna edemedim bir türlü. Sen yalnızsın dedi biz yokuz bundan sonra yanında diye. Önceden de biliyordum ama sesli söylenince hiç bu kadar koymadı insana nedense çok canım yandı. Gecenin bir vakti yazıyorum zaten gözümden gözyaşı bile akmıyor. Küçüklüğümden beri hayalim şarkıcı olmaktı bilmiyorum bir gün başarır mıyım ama nücadele etmekten başka çarem yok. Bir gün özgür olmak istiyorum hiç kimseye muhtaç olmuycak kadar güçlü kendi hayatına sahip bir kadın olmak istiyorum.