Annem ve babam için kapalıyım, Allah için değil.

Annem ve babam için kapalıyım, Allah için değil.

Ortaokulu ailemin kararıyla İmam Hatip’te okudum, bana kararım hiç sorulmadı. 3 kız kardeşiz ama aralarında sadece ben dindar olarak yetiştiriliyorum. Ablam ve kardeşim tesettürlü değiller. Aslında özgüveni yerinde, hakkını sonuna kadar savunan ve fikirlerini rahatlıkla dile getiren biriyim. Kapanmam şu şekilde oldu; söylediğim gibi, ailemin isteği üzerine İmam Hatip’te okudum. Her şey o zamanlar başlamıştı. Hep kapanma korkusuyla büyüdüm, regl olmak istemiyordum çünkü baskı yapacaklarını biliyordum. Ortaokuldayken bir sevgilim oldu ve ablam bunu öğrendi, sonrasında beni tehdit etmeye başladı. Neymiş, ben orospuymuşum! Peh, sanki onun hiç sevgilisi olmadı. Sonra ‘Kapanacaksın yoksa babama söylerim’ diye baskı yapmaya devam etti. Başlarda korktum ama keşke korkmasaymışım çünkü babam bana şiddet uygulayacak birisi değil, tam tersine anlayışlı biridir.

Ben zamanla bu durumu geçiştirmeye başladım. Bir arkadaşım vardı, kapanmayı düşünüyordu ve büyük bir cahillikle ona ‘2 gün deneyelim’ dedim. Zaten kapanacağım, başka çarem yok. Aslında ailemin dikkatini de çekmek istiyordum, ergenliğin verdiği bir şeydi. Denedim ve kapandım. Ailem, bunun benim kendi istediğimle olduğunu söylüyor ama o yaşta bir çocuk nasıl kendi isteğiyle kapanabilir? Ablamdan nefret ediyorum.

4 senedir kapalıyım. Artık istediğimi giymek, saçlarımı rüzgâra karşı savurmak ve nasıl hareket etmem gerektiğini söyleyen insanlarla çevrili olmadan yaşamak istiyorum. O kırmızı ruju sürüp özgürce dolaşmak istiyorum. Lise 1. sınıfta babama açılmak istediğimi söyledim ve hiç iyi tepkiler almadım, annem yanıma gelip ağladı. Dayanamadım. Başta dediğim gibi ben onlar için kapalıyım, Allah için değil. Umarım bir gün istediklerimiz gerçek olur.

(Görsel: Elly MacKay)

Paylaş:

Comment (1)

  1. Seni kesinlikle çok iyi anlıyorum. İnsanın ailesiyle böyle problemleri olması çok kötü. Benim babam da aslında yumuşak başlı biridir belki açılmak istediğimi yine dile getirsem yine sakin kalarak benle tartışıp ikna etmeye çalışır ama ben kararımda olduktan sonra başarabilirim. Ancak ablam tıpkı senin ablan gibi beni hep erkek düşkünü , orasını burasını açmayı seven biri olarak gördüğü için açılmama asla izin vermiyor babama da verdirmiyor. Gerçekten ondan nefret ediyorum. Ablamla aramızda çok yaş farkı olduğu için mutluyum en azından bir kaç ay sonra evlenip evden gitme şansı var. Benim ancak o zamanlarda açılma şansım olacak. Cidden ailesinde böyle kardeşleri olanlara şans diliyorum, insanın işi daha da zorlaşıyor…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir