Ben sadece rahat olmak, özgür olmak, kendim olmak istiyorum.

Baskılar, baskılar, baskılar!

Merhabalar ben şuan 20 yaşında hala üniversite kazanmaya çalışan bir öğrenciyim kapalıyım ve hikayem hala devam ediyor.

İlk öncelikle belirtmem gerekirse, kendi isteğimle kapandım diyebilirim. Bana zaten küçüklükten beri relg dönemi başladığında kapanmam gerektiği ara ara söyleniyordu ve relg olduğumda ise tahmininizce kapanmam gerektiği söylendi. Karşı çıkmadım ama istediğim de söylenemezdi.

Ailemde muhafazakardır ama geleneksel değil, gerçekten bazı şeyleri bilen muhafazakarlardandır. Annem baskıcı değildir fakat babam o kadar şey bilmesine rağmen baskıcıdır (kendi karakteristik özelliği).

Bana gelirse, ben kapanmaktan memnun muyum bilmiyorum artık, dinle ilgili bir sıkıntım yok, hiç bir zaman çok dindar olmadım zaten. Hala müslümanım bundan da memnunum. Kapanmak sadece bir görev herkesten yapılmasının istendiği, fakat yapılıp yapılmamasının bizim irademize bırakıldığı. Benim sorunum projeninde konusu olan baskılar; bitmek bilmeyen ailesel, toplumsal baskılar.

Açılmak mı istiyorum, onu da bilmiyorum. Ben sadece rahat olmak, özgür olmak, kendim olmak istiyorum. Başörtüsünün beni engellediğini düşünmüyorum fakat toplumdaki sözde İslam algısının (ki Türkiye’nin müslüman bir ülke olduğu kanısına da karşıyım, Türkiye şamanizim ile karışmış geleneksel bozulmuş bir dine inanıp İslamiyet diyor bence) bana uyguladığı baskıların beni engellediğini düşünüyorum. Örneğin kapalıysa AKP’lidir, kapalıysa kültürsüzdür, kapalılar çomardır(!) veya açılanlar cehennemliktir gibi…

Bu baskılar beni o kadar bunalttı ki, doğru olduğuna inandığım dinimi bile gönlümce yaşayamamak vs… Beni artık kendi inandığım şeylerden bile uzaklaştırdı ve ben artık bu kadar baskıyla nasıl yaşarım bilemiyorum, kendimi böyle olduğum gibi sevmeme rağmen açılmak istiyorum, bir yandan da inandığım şeyden vazgeçemiyorum. Ama artık o kadar yoruldum ki toplumdan, evden çıkasım gelmiyor artık. Kimse olamıyorum; beni ne din ne de başka bir şey bu hale getirdi, beni paramparça eden insanların kendi algılarıyla oluşturdukları saçma sapan baskıları, toplumun açılmam için yaptığı baskı, ailemin daha doğrusu babamın kapalı kalmam için yaptığı baskı çok yoruldum…

İleride ne yaparım bilmiyorum, hikayem nasıl sonlanır bilmiyorum ama söylemek istediğim bir kaç şey var bu yazıyı okuyan herkese; kapalı, açık her kimsen artık. Kimseniz o olun, baştan kararınızı doğru verin, ailelerinizin doğrularını sorgulayın, unutmayın ister inançlı, ister inançsız olun yine cennete girecek olana karar verecek olan sadece Allah’tır, Tanrıdır. Siz sadece iyi bir insan olun gerisi hikaye.

Yazımı okuduğunuz için teşekkürler. Mutlu kalın.

Not: Uzattım kusura bakmayın, biraz içimi dökmek istedim sanırım.

Herhangi bir Kimse.

Paylaş:

Comments (3)

  1. Merhaba canım. Umarım bu yorumu görürsün. Kapanıp sonra açılmış bir kadın olarak yazıyorum bunu. Yazdıklarından anladığım kadarıyla senin problemin başörtülü olmakla değil senin sorunun toplumun her şeye karışması. Bu başını açman ile çözülecek bir problem değil bu sefer de açıklığına karışacaklar. Eğer kendini başörtünle mutlu hissediyorsan sırf insanların her şeye karışması yüzünden açılmamanı tavsiye ederim ben. Her şeyin en mutlu olacağın şekilde gelişmesini dilerim.

  2. agnostik kadın

    sevgili kardeşim. belli ki sende kocaman bir değişim var. kafan öylesine karışık ki. bol bol okumanı tavsiye ediyorum. ve haklısın. tr deki gerçek anlamdaki islam değil. türk kültürü ile yumuşatılmış arap adetlerinden başka birşey değil islam. islam öncesi kadın hükümdarlara bak. bir de osmanlıda kadının ne halde olduğuna. bir harem dolusu kadın sadece padişahın cinsel emirlerini bekliyordu. kadın bu mu olmalıydı? islam türkün ilerlemesine vesile olmadı. asıp kesen osmanlı kılıç zoruyla büyüdü ve islam kafası son 300 yılında büyümesine artık mani olduğu için güne ve caga ayak uyduramadığı için aydınlanamadığı için çöktü ve yok oldu.
    kimsenin senin hakkında ne dediğini umursama. açık ya da kapalı ol kendin ol. ama bence açık ol. yıllarını gençliğini çocukluğunu bu din yüzünden yaşayamayan ve aydınlanması çok uzun süren bir ablan olarak diyorum ki sen sen ol ve o eşarbı cek başından at artık. saçlarında dolaşan rüzgarın elleri seni okşarken nasıl da mutlu bir kedi olacaksın.. :))

  3. sibel kara

    Kız çocuklarını regl ile kapatmak ne kadar utanç verici. Bütün mahalle okul aile bu kız artık regl oldu demekki mi diyor arasında. Bu muhafazakarlık bakışı ile ne kadar tezat bir afişe etme durumu. Bizim kızımız artık kadın oldu herkes duysun komşular. Feminist bir bakış değil biliyorum ama bu seviyede feminizm zaten çok lüks

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir