Anne ve babamın bunları yaptığına kimse inanmaz.

Ben de hikâyemi sizinle paylaşmak istiyorum. Ben 11 yaşında kendi isteğimle kapandım. 12 yaşına geldiğimde kıyafetlerim beni artık mutsuz etmeye başlamıştı, ben de bu yüzden dışarı çıkmamaya başladım. Babam “Sen başörtünden utanıyorsun, aç başını” dedi, bunu teklif eden ailem olunca rahatladım açıkçası ve başımı açtım. Ertesi gün babam beni zorla bir kuaföre götürdü ve saçlarımı tıraş ettirdi. O kadar çok ağlıyordum ki oradaki adam babama “Abi ben yapamıyorum, kesemem, kıyamam” dedi. Belime kadar saçlarım vardı. Babam ona yine de kesmesini söyledi, kaç gün ağladığımı bilmiyorum.

O yıl okula öyle gittim. Okulun kapanmasına yakın bir zamanda annemle alışveriş yapıyorduk ve ben beğendiğim kısa kollu bir kıyafeti anneme gösterdim. Bana “Bu yaz kapanacaksın, bunu almaya gerek yok” dedi. ‘İstemiyorum’ dedim, ‘Olmaz kızım’ dedi. Başımdan aşağı kaynar sular döküldü; zaten saçlarımı keserek cezamı vermişlerdi, neden bir daha kapanıyordum?

Yaz geldi ve kapandım. 18 yaşıma geldiğimde artık dini inancımı tamamen kaybetmiştim. Dayanamadım ve bir gün annemle konuştum. Annem, “Tamam, baban gelsin, onunla da konuş” dedi. Babam eve geldi; anlattım, ‘Açılmak istiyorum’ dedim. Bağırmaya başladı ve bana çok kötü bir şekilde vurdu, bunu birkaç kez yaptı. Kendini öldürmekle tehdit etti; ‘Camdan atlarım’ dedi, ben de ‘Atla, seni sevmiyorum’ dedim. Üstündeki tişörtü yırttı, bağırıp çağırdı, vurdu, küfür etti. “Kimin altına yatacaksın, hangi erkek için soyunacaksın, orospu mu olacaksın” dedi, şok oldum. Bu sesi hala unutamıyorum ve babamı hala affedemedim. Annem de ‘Olmaz kızım, yapma’ dedi, ‘Üniversiteye gidince ne istersen yaparsın’ dedi. Ben çok kötü haldeydim, gerçekten intihar etmeyi düşünüyordum. Her gece uyumadan önce ‘İnşallah bu gece uykumda ölürüm’ diyordum. En çok da anneme kızgındım, bunca zaman benim yanımda olmadığı için. Bir kadın olarak ondan destek beklerdim ama o babamı bana karşı hep bir tehdit olarak kullandı.

Bir gün ben anneannemdeyken bu konu açıldı ve dayanamayıp hüngür hüngür ağladım. Anneannemle dedeme anlattım, ‘Ben yaşamak istemiyorum, bunlar benim açılmama izin vermediler’ dedim. Anneannem ve dedem, anneme çok kızdılar; ‘O neymiş öyle, bırakın çocuk ne istiyorsa onu yapsın’ dediler. Annem sanki hiçbir şey olmamış gibi ‘Tamam ya, ben konuşurum babasıyla, babası ona kıyamaz zaten’ dedi. Çok şaşırdım çünkü babam beni hırpalarken annem sadece ‘Yapma’ diyordu, ‘Çocuk haklı’ demiyordu… Babamla tekrar konuştuk ve babam da ‘Ben sana karışmıyorum zaten, açılabilirsin ama 3 ay sonra açıl’ dedi. Ciddiyim, bu yaşandı.

3 ay sonra açıldım. O günden sonra dışarı ilk kez çıktığımda saçımda hissettiğim rüzgârı, onun bana verdiği huzuru anlatamam… Hüngür hüngür ağlamıştım, gülümseyerek… Bu arada anne ve babamın bunları yaptığına kimse inanmaz, ikisi de üniversite mezunu ve herkesin sevdiği, kendilerine fikir danıştığı insanlar. Anlatsam kimse inanmaz bana yani.

Babamı saçlarımı kestirdiğinde silmiştim, sonra annemin de bütün bunlar olurken hiç yanımda olmadığını fark ettim. Gözümde kimsenin anne baba olarak bir değeri yok ve haksız olduğumu da düşünmüyorum. Şu an kendi işimde gücümdeyim ve mutluyum. O günden beri hayatımı hep dolu dolu yaşadım ve yarın ölsem ‘Keşke şunu da yapsaydım’ diyecek çok az pişmanlığım var. Umarım benzer şeyler yaşayanlara ümit olur bu hikâye. ‘Seni okutmam, evlere kapatırım, evlatlıktan reddederim, para vermem’ de deseler korkmayın. Bu hayatta sadece kendinize ihtiyacınız var.

(Görsel: Lola Gil)

Paylaş:

Comments (10)

  1. Gerçekten yazın bana çok fazla ümit verdi. Benim de açılmama kesinlikle karşı olan bir babam ve buna ses çıkarmayıp susan bir annem var. Henüz 17 yaşımı bile doldurmadım ama şimdiye kadar bana yaşattıkları şeyler de bunlara benziyor ve cidden bu durumdan bıktım. Üstüne aynı şekilde üstüme gelen ablam ve abim de var. Ben de 18 yaşıma geldiğimde olaya tamamen el atıp özgürlüğümü elime almak istiyorum.
    Umarım buradaki hayalleri olan herkes amacına en yakın zamanda ulaşır♡

  2. Bende senin durumundayım 12 yaşımda annem regl oldum diye zorla kapattı ve zatende kısa kollu giyememe hiçbir zaman izin vermemişti. Artık dayanamıyordum bıktım istediğim gibi olamamaktan annem bunun farkında her zaman da basketbol oynamaya başladım şehir kulübüne seçildim annem izin vermedi zaten orda bıraktım şuana kadar basketbol oynamadim. Sonra voleybolla seçildim lakin babam izin vermedi. Arkadaşlarım sürekli sesimin güzel olduğunu söylüyorlar bende enstrüman çalmak istedim yine izin vermediler. En sonunda dün 17 yaşıma kadar dayandım ama artık yapamıyordum bende dün içeri oturdum ve babama sadece örtünmek istemiyorum dedim. Bana bir sürü laf söyledi küfür eğer istemiyorsun siktir git bu evden dedi. Ya da burda ben ne söylüyorsam o. Zaten hiçbir kararı ben secmemistim şu yaşıma kadar. Sonra biliyordum gidicek bir yerim yok bir saat tonla laf yedikten sonra annemin kızım sana söyleme demiştim diyişi dünden beri kulaklarımda çınlıyor. Abim bana yanlış olduğumu söyledi ve sadece düşünmemi hiç beklemiyordum abimden çünkü aramız bir buz dağından bile daha soğuktu . Babam ise beni dövmediği için yakınıyor. Sana bir Tokat geçirseydim de şimdi bunu demezdin. Ama bu benim hayatım kendi kararlarını ben alabilirim lakin yok fayda etmiyor. Dünkü ağlayışlarım babamın oruspu mu olucan deyişleri hep kafamda ama değişen hiçbir şey yok yine sırma saçlarımı bağlayıp eşarbımı takıp uzun tuniğimi giyip komşuya gittim bugün. Artık evden bile çıkmak istemiyorum lütfen yardım edin ne yapmalıyım…

    • Ben de aynı durumdayım. Konuşmayı denemiştim yaklaşık 6 ay geçti ama hala özellikle babam ve ablam başta gelmek üzere çok üstüme geliyorlar ve sana söylediklerinin benzerlerini ben de işittim. Artık konuyu açmıyorum ve fazla gözlerine batmamaya çalışıyorum. Elbette vazgeçtiğimden falan değil hala özgürlüğümü alacağım ve kesinlikle sen de pes etmemelisin. Ben 18 yaşımda üniversiteye geçmeyi ya da en azından geçmeye yakın bi zamanda tekrar konuşmayı planlıyorum ve bu kez karşı çıkıp kavga çıkarırlarsa evden kaçmakla bile tehdit edeceğim. Belki zaten onlar bana çık git diyecek ama biliyorum ki ne yaparsak yapalım aileler bir yere kadar karşı çıkabilir. Evden açık bir şekilde çıkıp ne derlerse desinler bir daha başörtüsünü takmayacağım. Dediğim gibi sadece biraz daha büyüyüp en azından reşit olmam gerektiğini düşünüyorum ve bence sen de öyle yapmalısın. Reşit olduktan sonra resmi olarak da kimse üzerine söz geçiremez üniversiteyle veya başka bi şeyle tehdit de edemez. Sadece sabır gerekiyor ve kesinlikle pes etmemek gerekiyor. Umarım bir gün özgürlüğüne kavuşursun ♡

  3. Ece evet umarım ikimiz umarım bizim gibi olan bütün kızlar bir gün özgürlüğüne kavuşur. Bende ki sorun ben aileme çok bağlı biriyim ve eğer ailemi terk edip gidersem biliyorum ki asla bir daha bu eve geri gelemem ve annemin benim kahrımdan öleceğini bana da ihtiyacı olduğunu bildiğim için bu kadar karamsarım. Hiçbir yolu olmadığını düşünmemin sebebi bu lakin artık istemiyorum gerçekten. Konuşucak hiç kimsem de yok dertlerimi paylaşacağım. Seninle konuşmak istiyorum!!

    • İnstagram hesabım ay.r.is istediğin zaman yazabilirsin dertleşebiliriz. Benim de böyle bir şeye ihtiyacım var sanırım. Ben de bir kaç aya 17 yaşımı dolduracağım ve kesinlikle benim gibi biriyle konuşmaya ihtiyacım var. Ancak dediğim gibi ailemle hala çok fazla sıkıntım var. Öyleki elimden telefonumu bile aldılar instagram hesabım olduğunu zaten bilmiyorlar. İstediğin zaman bana ulaşabilirsin ancak anında cevap veremeyebilirim bu yüzden şimdiden özür dilerim. Bi ara seninle uzun uzun bu konuları tartışıp dertleşmek isterim ♡

  4. Hayriye Aydın

    Annen baban ve aile büyüklerin çok yanlış yapmışlar kesinlikle..yapılmasi gereken birseyi oldukça nefret ettirerek kaçılması gereken birşey e dönüştürmüşler.
    Özgürlük dediginiz şeye siz inanıyor musunuz kızlar tutturmussunuz bir özgürlük lafı.. sizin ahiret inancınız kalmamış burası çok problemli ölümden sonra hesap vermeyeceğini düşünen insan için söyleyecek bişey kalmamıştır kesinlikle. Ama ben inanıyorum diyorsanız örtünmenin farz olduğunu kabul etmelisiniz yapmazsanız cezasını cekersiniz bunu da bilmelisiniz.ama.neden ceza çekmeye razı olasınız ki mükafat dururken
    Biliyorum kapanmak zor bir kız için güzelliğini sergilemek istiyor giyim kuşamda başkalarına begenilmek istiyor ama tüm.bunlar bir yana koskoca bir ahiret gidiyor haberiniz yok.biz bu dunyada her canimizin istediğini yapacağımız kadar özgürlük hayali kuruyorsak yanılıyoruz gerçekten.
    Biraz kendinize güveniniz olsun sağlam bir islam inancı yaşamanın yeryüzünde ayrıcalık olduğunu düşünün ve müslüman duruşundan utanmayın rahatsız olmayın. Ben gerçekten merak ediyorum siz inanıyor musunuz?müslüman mısınız?
    Allah a ve ahiret gününe inanıyorsanız kapanmaya gayret edersiniz ama nefis ve şeytan ağır basıyor da kapanamiyirsaniz bunun da suçluluğunu duymalısınız böyle platformlarda kendi günahınızı özgürlük adi altında meşrulaştırmaya çalışmayın lütfen.
    Itikadinizi kontrol edin muhakkak .
    Inanmiyorsaniz işiniz çok kolay, bu dünyada ama ….

    • dini aile baskısını umursamamaya çalışıp kendim okuyarak öğrendim ve müslüman oldum. Ahiret inancım var ve cezalandırmaya da inanıyorum. kuran da namaz ve zekat her zaman birlikte geçer. Namaz kılmayan da cennete gidemez diye açıkça söyleniyor. Bir de eğer bir kişi kalpten Allaha inanıyor namaz kılıyor ve iyi ameller yapıyorsa cenneti kazanmıştır. Eğer günahları daha fazla ise cezasını görür, ancak ebedi cehennemlik değildir ve cennete gidecektir. Kuran da böyle yazıyor ve ben de kurana inanarak bunlara güveniyorum. Bizim özgürlükten kastımız kesinlikle açılıp saçılmak değil kapalı kadınlar da inanıyorum ki özgürdür. Bizim özgürlükten kastımız inandığın gibi yaşayabilmek istediğin gibi yaşayabilmek. Zorla kapatıldıktan sonra kapanmanın bir manası yoktur bunu lütfen başka yerlere çekmeyin

      • Din, islam sadece kapanmaktan ibaret değil yani. Ben müslümanım ve 5 yıldır kapalıyım. Tamamen aile ve çevre baskısı. Halbuki ben kendim araştırıp öğrensem belki de vicdan azabı duyacak ve Allah için kapanmak isteyecektim. Ancak şuan sırf bana baskı yapıldığından dolayı örtüden gün geçtikçe tiksiniyorum. Böyle olmaması gerektiğini biliyorum ama çoğu kişi “çocukken kapayın sonra alışamaz kapanamaz” diye saçma fikri öne sürdüğünden bu bana zorunlulukmuş gibi diretilip asla sebepleri sunulmadı. Böyle aileler ve çevre yüzünden insanlar sebepsiz yere dinden soğutuluyor. İşte bizim istediğimiz özgürlükte bu. Ben kendim öğrenip kapanmayı dilerdim ancak böyle bi ailem ve çevrem varken isteyerek kapansam bile asla bana saygı sevgi gösterilmeyecek. Çünkü herkes “zaten öyle olması gerekiyordu, önceden yoldan sapmıştı” diyecekler. Bu özgürlük değil. Bir insan kendi isteyerek kapanıyorsa özgürdür, ondan daha şanslısı yoktur. Ancak bir zorlama olunca işin içinde istesen bile dinini severek yaşayamıyorsun, adeta tutsak gibi oluyorsun. Eğer sen özgürce dinini yaşıyorsan, kapalıysan ne mutlu sana. Biz de, özgür bir şekilde içimizde olanı yaşamak istiyoruz ve tek içimizi dökebileceğimiz platform olarak bu platformu kullanabiliyoruz. Birbirimize destek oluyoruz. Yanlış bir şey mi?

    • Hayriye hanim siz inanmasanizda evet biz inaniyoruz özgürlük kavramına . Kimsenin gunahi sevabi size dusmedi velevki inanmiyoruz artık dinede bu kimi ilgilendirir size gore gunah bize göre sevap belki . Sizin gunah olculerinize gore mi yasiyacaz ? Böyle platformlarda günahinizi özgürlük adi altinda mesrulastirmayin yazmissiniz . Zaten kadinin sacini diledigi gibi kullanması meşru olan bisey haliyle mesru olan birsey tekrardan mesrulastiralamaz . Kimse kimsenin aklına ihtiyac duymuyor kimse sizin dogrularinaza sözde mesrulariniza gore yasamak zorunda degil. Bukadar gunaha hassas bir insansaniz kadinin sacından önce baska tonla günah var gidip onlarla ilgilenin baskasinin kafasindaki saç sizi bukadar ilgilendirmemeli kendiniz ne yapiyorsaniz yapin . Saçları ve özgürlükleri için mucadele eden kadınlarıda rahat bırakın. bizim özgürlük anlayisimizin sizin günah anlayisinizla örtüsmesi inanin umrumuzda bile degil ! Umarim anlamissinizdir !

  5. Ece kesinlikle sana katılıyorum resmen benim düşüncelerimi anlattın gibi sorun şu ki insanlara böyle anlatamıyoruz asla farkı yönde düşünmüyorlar kendi bildiklerinden vazgeçmiyorlar. Bizde bundan dolayı maalesef konuşabileceğimiz tek yer burası ve asla yanlış bişey değil!! <3

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir