Ben asla istemediğim bir bedende doğdum.

Ben buraya yazmayı çok düşündüm ve sonunda kendimde o cesareti buldum. Buraya yazan diğer insanlardan bir farkım var benim. Ben başörtülü değilim. Ben bir kadın da değilim. Ben cinsiyetinden memnun olmayan fakat ülke şartlarınca kendini kadın olarak tanımlamaya -bu kimliğe kendini uydurmaya çalışan ama başaramayan- birisiyim.


“Kadın gibi” tabirini kullanmayı sevmem normalde ama bu zamana kadar kadın gibi tabirine ayak uydurmaya çalıştım. Annem küçükken kapanmam gerektiğini öğretirken ben kendimi damatlık içerisinde yanımda bir kadınla hayal ettim hep. Kuran kurslarına gönderildim yıllar boyunca. Abim tarafından İmam Hatip lisesine gitmem istendi fakat bunu ben istemediğim için karşı koydum onlara. Hep kendi sesimi duyurmaya çalıştım ama şu anda kendi sesimle ‘Ben aslında erkeğim’ diyemedim hiç.


Hep bastırılmak zorunda kaldım. Makyajlar yapıldı bana, başım örtülmeye çalışıldı, etekler giydirildi, elbiseler içerisinde görmek istediler beni hep. Ben asla istemediğim bir bedende doğdum. Diğerleri nasıl istemedikleri bir başörtüyle kısıtlanıyorsa ben de ait olmadığım bir bedenle kısıtlandım. Kadın olmayı denedim ama başaramadım.


Yazacak veya derdimi anlatacak birisi bulamadım ve size yazdım son çare olarak. Ben göğüslerimin alındığı günün hayaliyle büyüdüm onlar çıktıktan sonra. Sakallarımla hayal ettim kendimi. Lezbiyen diye tanımlamak zoruma gitti yeri geldiğinde. Lezbiyen olmak için kadın olmak gerekirdi çünkü ama ben bir kadın değildim ki. Birçoğunuza saçma gelecek buraya yazmam belki ama ben de sizlerdenim. Nasıl ki sizler bir başörtüyle kısıtlanıyorsanız ben de iki göğüsle, bir vajinayla kısıtlandım. Bunları yazmak gerçekten çok zor. Ama ben buyum. Beni kabul edebilir misiniz?

(Görsel: Paul Klee)

Paylaş:

Comments (2)

  1. “Rabbim şifa versin” desem kızar mısın? bilmiyorum.

    Mevlananın olması lazım bir duası var ; Rabbim bana değiştirebileceğim şeyleri değişitrme, değiştiremeyeceğim şeyleri kabullenme gücü ver.

    seni anlamam belki mümkün değil. Hani derler ya bekara karıyı boşamak kolaydır. Ama psikolojik profesyonel bir destek alabilirsiniz ve onunla karar verebilirsiniz. Belki de sizin baktığınız pencereyi değiştirebilecek bir yöntem vardır. Belki de arzuladığnız şeyin aslında gerçekten arzunuz değil sadece sizin bir isyanınız olduğunu anlyacaksınız.

    Herkesin sizi kabullenmesi yerine siz bunu kabul etmeniz belki de daha kolay olacak, dediğim gibi Psikolog değilim, tıp tahsilim yok, sadece sosyolojik olarak baktım. Umarım okur ve faydalanırsınız.

  2. Sevgili üstteki yorumun sahibi; Bence şifaya senin ihtiyacın var. Bu yobaz ve cahil kafanızdan midemiz bulanıyor bilin istedim. Ben heteroseksüel bi insanım şanslıyım kendi bedenimde dünyaya geldim. Ama sevgili hikaye sahibi sen ben gibi şanslı olamadı diye ona şifa dilemek yerine sen bir doktora görün bence. İnsanları oldukları gibi kabul edemeyişiniz yüzünden ve uyguladığınız psikolojik baskı yüzünden her gün bir çok kişi yaşamına son veriyor. Mevlana sözü paylaşmak güzel eyw ama peki ya o insanları o şekilde yaratan Allah sizin onları oldukları gibi kabul etmeyişiniz yüzünden intiharlarının günahlarını kime yazacak? Umarım hepsi size yazılıyorlardır çünkü sizin yüzünüzden ölüyor o insanlar! Vazgeçin artık ya vallahi yeter. Anlayın kişilerin elinde olsa zaten kendilerine bunu yapmazlar. Ellerinde değil doğuştan gelen bir şey bu seçenek yok tıpkı bizlerdeki gibi. Bilal’e anlatır gibi anlatmaya çalışıyorum ama ne kadar düz anlatabildim bilemiyorum inşallah o küçük beyninizde ufak bir kıvılcım çakabilmiştir. Saygılar.

    Sevgili hikaye sahibi; umarım en yakın zamanda kendini ait hissettiğin bedene kavuşur en azından bundan sonraki hayatını mutlu yaşarsın🙏

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir