Bu başörtüsü, bu aile beni fazlasıyla yordu ve onlardan nefret etmeme sebep oldu.

Selam, ben aile baskısıyla büyümüş yorgun bir kızım. 10-11 yaşlarında ablamdan özenip kapandım. Çevremden özenip kapandım, çünkü çevremde sadece kapalılar vardı.

Şimdi açılmak istiyorum, ama bunu ne anne ve babama söyleyecek cesaretim var ne de bunu söyledikten sonra sığınabileceğim biri. Korkuyorum, annem yine sırtımda sepet kırar diye. Babam yine tokat atar diye. Ama bir hedefim var. Bu aileden kurtulmak için her şeyi yapabilirim. Belki saçma, ama bir gün evden çıkıp bir daha gelmemeyi ve ailemle iletişim kurmamayı planlıyorum. Onları seviyorum ama gideceğim.

Bu başörtüsü, bu aile beni fazlasıyla yordu ve onlardan nefret etmeme sebep oldu. Belki şeytanın oyunudur dedim ve saçımı sıfıra vurdum. Ama değişen bir şey olmadı. Hala açılmak istiyorum. Ben özgür bir şekilde yaşamak istiyorum.

(Görsel: Pratip Dasgupta)

Paylaş:

Comment (1)

  1. Kararsız ama kararlı

    Bir gün yapacaksın vazgeçme sen çok güçlusun

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir