Youtube’da dolaşırken içime dinsizlik tohumu düştü, kendimi bir sene içinde deist olarak buldum.

Buraya yazmamın sebebi biraz cesarete ihtiyacımın olması ve benim durumumda insanlar var mı bunu görmek istiyorum.

Ben şu an üniversite öğrencisiyim, gıda mühendisi olacağım, İmam Hatip lisesi mezunuyum. Kapanma sürecim hiç travmatik olmadı, ailede zaten herkes kapalıydı, neredeyse hiç başı açık insan yok ailemizde. İslam’la da gayet mutluydum, lise hayatım da doğru istikametti benim için. Üniversitede yoldan çıkmak için de doğrusu çok sebep yoktu ama ne olduysa oldu, Youtube’da dolaşırken içime dinsizlik tohumu düştü, kendimi bir sene içinde ateist değilse de deist olarak buldum.

Hayatım din eğitimi öğretisi ile geçti, sonuçta din üzerine bir diplomam bile var ama hiç dinle alakası olmayan birileri aklımı çeldi beni İslam’dan soğuttu, uzaklaştırdı. Tabii ki bu kadar adaletsiz münakaşada onların kazanması haklı olmalarından kaynaklanıyor. Yıllarca aldığım eğitim İslam ile ilgili çok basit sorulara cevap veremememe sebep oldu. Şu anda durumum biraz ahlaksızca aslında, bir üniversiteli olarak bu kadar onursuz olmayı kendime yakıştıramıyorum.

Hala dindar biri gibi cemiyet içinde devam ediyorum. Küçük menfaatlerin, konforun esiri oldum. Yurt kolaylığı, bazı destekler, aile ile çatışamama, cemiyetin dayanışması hatta üniversitede ayrıcalıklı davranılma gibi menfaatler beni seneye bitecek üniversite hayatımda hala inançlı bir Müslüman olarak yürümeme sebep oldu. Kapalılık bana çok ağır gelmiyor, bir sene daha kapalı kalmak pek zor değil benim için ama dindar biri olmadan hala namaz kılmak zorunda olmak ne kadar zor anlatamam. Benim yaşımdakiler davaları için hayatlarını verirken ben çok basit menfaatlerden feragat edemedim.

Tabii ki bu böyle gitmeyecek bu oyunu ilelebet devam ettiremem üniversiteden sonra ben de yeni çizgimi çizeceğim. Burada merak ettiğim asıl şey benim gibi İslam’ı artık inandırıcı bulmayanların sayısı ne kadar? Ben birkaçını çevremde biliyorum, çok az olduğunu hiç sanmıyorum. Şunu da merak ediyorum ben nasıl bu duruma yöneldim, ben yöneldim ise başkaları nasıl direnecek bu yeni çağın yeni yüzleşmesine? Şunu söyleyebilirim ki, iyi eğitim almış dindar bir Müslüman, internet çağının İslam karşıtı çıkışları ile yüzleşip kafasının karışmaması mümkün değil.

2050 yılını düşünüyorum insanlar nasıl Müslüman kalacaklar?

(Görsel: Stok Fotoğraf)

Paylaş:

Comments (5)

  1. Senin gibi olanlar var emin ol. Ben de bir yıl oldu dinden çıkalı, gayet mutlu ve huzurluyum örtüm olmasa. Ha bu arada bir zamanlar ben de desittim ama şuan agnostiğim

  2. You can do it

    Benim ailem çok dinine bağlıdır ama ben ve iki kardeşim dinden çok uzağız önceden annemlerle beraber namaz kılardık. Senin gibi maddi kazancımızı elde edene kadar onların istediği gibi yaşadık sonra kendi hayatımıza baktık. Çünkü hem kendini hem karşındakini aynı anda tatmin edemiyorsun. Tek yolu bir süre ikili oynamak. Bu senin kendi hayatın ve sana başka çare bırakmıyorlarsa kuralları sen koyacaksın.

  3. Ben de hemen hemen benzer duyguları yaşıyorum. İmam hatip lisesi okumadım, cemaatlerle alakam yok ama yatılı kurslarda eğitim gördüm. YouTube gibi ortamlarda videolar, bazı felsefi kitaplar fikrimi sarstı. Düşüncelerim değişti. Deist değilim inançlıyım ama nasıl kolay sarsılabildiğimi ben de anlayamıyorum. Buradaki cevapları özellikle merak ediyorum.

  4. Oraya bir dinsiz daha yazmanızı ric ediyorum. Merak etmeyin, bizler varız ve hiç de az değiliz. Dediğiniz tarihi görmeyi çok isterim bu konu için.

  5. Bir tane de beni yazın. Çok var bizim gibi, hâlâ daha doğru yapıp yapmadığıma emin değilim fakat deist-agnostik arası bir yerdeyim galiba. İnsan bir kere inanmayı bırakınca, dindeki saçmalıkları çelişkileri fark edince bir daha istese de inanamıyor. Elimizde olan bir şey değil bu, öyle ya, kalbimiz mühürlendi(!)

    Huzurlu veya mutlu değilim, eski huzurlu hayatımı arıyorum. İkili bir hayat yaşamak çok yoruyor artık.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir