Ben o baskı gören binlerce kız çocuğundan biriyim.

Merhaba. Ben baskı altındaki binlerce kız çocuğundan sadece bir tanesiyim. Öncelikle 16 yaşındayım ve sanırım yaklaşık 11-12 yaşlarımdan beri kapalıyım. 6. sınıftaydım, arkadaşımla beraber olmak için bir İmam Hatip ortaokuluna gidiyordum. 5. sınıftayken sınıfımdaki açık 3 kişiden biriydim. Daha okuldaki ilk senemden itibaren bütün öğretmenler bana kapalılığı empoze etmeye başladı. Açıkçası çok muhafazakâr bir ailede büyüdüm diyemem. Babam bir asker, annem ise sıradan bir ev kadını. Okulda 1 senem böyle geçti ve ben hayatımın kararmaya başladığı o döneme girdim. Sınıfımda herkes kapalı, annem de beni yavaştan zorlamaya başladı. Sonra okulumda bir şey oldu, hala pişmanlık duyduğum ve ömrümün sonuna kadar pişmanlık duyacağım bir şey. Okulumuz altyapılı, her yerde eli kolu olan bir okuldu ve ben o dönemlerde dinime gerçekten düşkün bir çocuktum. Hz. Muhammed’in sakalı getirildi okula ve ben o gün kapandım. Bir arkadaşım geldi başımı örttü, güzel olan bu dedi ve ben bir nevi ona özenerek hayatımın en büyük en yanlış kararını verdim. Çünkü 12 yaşındaki bir çocuk geleceğini asla düşünmez. Eve geldim, tabii annem çok sevindi ama büyük abim gelip yanıma sordu. ‘Emin misin, gerçekten istiyor musun’ dedi. Ben de ‘Cidden eminim tabii evet’ dedim. Sonra aradan 2 sene geçti. 14 yaşlarında 8. sınıf TEOG öğrencisiyim ve örtüm bana ciddi anlamda rahatsızlık vermeye başladı. Ama inandırdım kendimi, şeytanın oyunu falan dedim çünkü o aralar ciddi anlamda dini de sorgulayan bir insan olmuştum. 1 sene daha sustum. 9. sınıfa geldiğimde ben iyice bittim sanırım. Geceleri ağlıyorum, sabah okula giderken ağlıyorum, başörtümü yaparken ağlıyorum. Sonra yaz tatiline girdik ve ben bunu aileme açtım. İlk babama söyledim ve gayet arkamdaydı. Ta ki anneme kadar. İnanır mısınız yemediğim hakaret kalmadı. Annemle zaten hep uzak bir çocuktum. Ama bana ‘Böyle bir şey yaparsan rızam yok, arkanda durmamı bekleme benden’ dediğinde ben iyice kestim umudu annemden. Babama baktım bir vakit umurunda değildim ama annem ne derse onun arkasında bizzat. Sonra sustum ama 3 ay kadar en fazla. Benden 3 yaş küçük bir kuzenim bizde kalıyordu o sıra ve bu konu ben istemeden tekrar açıldı. Babam bana ‘Ben seni biliyorum, sen açılırsan orospu olursun’ dedikten sonra ben iyice çekildim köşeme. Not düşmek isterim babamın annesi ve kız kardeşi de başörtüsüz. Şu an 10. sınıftayım, o konuşmadan sonra sadece bir defa açıldı bu konu ve ben ‘Sadece 2 sene dayanın sonra def olup gidiyorum’ dedikten sonra bu konuda asla konuşmadım. Merhaba ben o baskı gören binlerce kız çocuğundan biriyim. Ben şu an apateistim ve ben zorunlu kapalı tutuluyorum ama sanırım yalnız yürümüyorum.

Paylaş:

Comments (6)

  1. Deist Eleman

    2 yıl daha buna katlanmak senin psikolojinde muhtemelen hiç onarılamayacak yaralar açacak. Çok sert bir şekilde karşı çıkmamışlar, öldürmekle tehdit edenler var. Seni sen olduğun için, kızları olduğu için seviyorlar. İnan buna. Kısa bir zamanda da alışacaklar. Ama sen 2 yıl daha susarsan hem onların alışması zorlaşır hem de senin gücün tükenir. Üniversiteye geçince açılırsan çok fazla tepki gösterirler. Benim kız arkadaşım da mezuna kalmıştı ve üniversiteye geçince açılırım diyordu. Cesaretlendirdim onu ve bir gün kursa açık gitti. Ailesi üzüldü haliyle ama şu an hiçbir sorunları yok. Kursa gittiğinde onu tebrik ettiler, böyle daha güzel olduğunu söylediler ki öyleydi de. Çok uzun ve güzel saçları vardı. Sen de rüzgarı hissetmek için bekleme. O rüzgarı ve güneşi yakalamak ellerinde. Beklenmedik bir anda, mümkünse hemen değilse şimdi, özgür ol. Sonra burada bana teşekkür edeceksin. Dini sorgulamaların için de tebrik eder, Evrim Ağacı, Kozmik Anafor, GİGTV ve Turan Dursun’u araştırmanı öneririm. Esenlikle kal.

    • kimisterseno

      Çok isterdim. Şuan şu dakika özgür olmayı fakat kırdılar cesaretimi… 3. sefer olacak bir defa daha söylesem beni yine kıracaklar. Ve kısa saçlı dik başlı bir insan olarak yemediğim tepki kalmayacak. Beni yine kıracaklar. Ve inan bana şu zaman ben bir kez daha kırılırsam eğer geri getirilmeyecek sonuçları olacak bunun.

  2. Bana ulaşabilir misin

  3. İsimsiz

    Bir babanın öz evladına orospu demesi ne korkunç bir şey. Aynı şeyi ben de yaşadım üzerinden 3 sene geçti hala o lafı söylerkenki canavari yüzünü unutamıyorum. Böyle canavarlara ezdirmeyin kendinizi kızlar.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir