Kendi isteğimle kapattığım saçlarımı, kendi isteğimle açacağım.

Hırsızlık yapmadım ben. Birine iftira atmadım mesela. Yalan söylemedim, kimsenin namusuyla işim yok. Başka birinin hakkına girmedim, bilerek kalp kırmadım. Hiç mi önemi yok bunların? Tüm bunlar benim saç tellerime mi bağlı? Saçlarım görünürse ahlaksız, hırsız, yalancı mı olacağım? Hayır, yine aynı kalacağım. Namaz kılıp çalan, yalan söyleyen, oruç tutup hak yiyen, hacca gidip ırkçılık yapan, insanları hor gören dinden çıkmıyor, Allah’ın pek mübarek kullarından oluyor da ben sadece saçlarımı dışarıda kapatmadığım için inandığım Allah’tan vazgeçmiş, inandığım dinden çıkmış mı olacağım? Sapıklara, hırsızlara, katillere ahirette gününü gösterecek olan Allah, ben saçlarımı açarsam benim bütün hayatımı mutsuzluk ve belayla geçirmemi sağlayacak öyle mi? Bugün tekrar kararımı kesinleştirdim, kendime en uygun olduğunu düşündüğüm gün yapacağım, artık saçlarımı kapatmayacağım. Saçlarımın gözükmesinden rahatsız olacak ”dindar Müslümanlar” arkamdan namazlarını kılıp, dedikodumu yaparken ben saçım değil kalbim için yanımda duran sevdiklerimle beraber, beni dışlayan sayın dindarların methettiği o hesap gününü bekleyeceğim. Saçlarımı kapamamın dinde yeri olmadığını düşündüğüm ve saçlarımı bu yüzden açtığım için bana daha çok düşmanlık edecekler ama bekledikleri gibi ve sadece onlar istiyor diye inandığım Tanrı’dan da vazgeçmeyeceğim. Güçlü olduğumu ve istediğim sürece öyle kalabileceğimi onlara sıkılmadan anlatacağım. Sonunda onlar da baskı kaynağının kendileri olduğunu anlayacaklar. Kendi isteğimle kapattığım saçlarımı, kendi isteğimle açacağım; bunu anlayacaklar.

(Görsel: Paola Escobar)

Paylaş:

Comments (8)

  1. Ben de kendi isteğimle kapandım ancak mutlu değilim ilk başta açılabilirdim ama birileri ne der diyip açılmadım bir buçuk yıl geçti ve onuncu sınıfım düşünüyorum ama hâlâ korkuyorum ailem kararsız serbest bırakıyorlar açılma konusunda ama isteksizler bunun dışında açılırsam ne zaman açılırım bilmiyorum karar verdiğimde mi yoksa yazın mı bilemiyorum.

    • Eğer ailen seni serbest bırakıyorsa hiç bekleme açıl. Senin şansına sahip olamayan o kadar çok kadın var ki 🙁

    • Deist Eleman

      İnsanların özelliklerinden birisi hemen alışmalarıdır. Kız arkadaşım yıllarca kapalıydı ve açıldı. 2-3 gün sonra kimse hatırlamadı kapalı olduğunu. Sanki hep açıktı, öyle gibi geldi. Ailenin seni rahat bırakması çok büyük şans. Tarih kitapları korkakları yazmaz ve korkaklar unutulup gider. Sen büyük bir komutan mı olacaksın yoksa savaştan kaçan bir asker mi? Seçimin hayatının tamamını belirleyecek. Kapanan bir anda kapanıyorsa sen de bir anda açıl ve özgürleş. Savur saçlarını. Ailen üzülebilir belki ama mutlaka alışacaklardır. Tepkileri sandığından çok daha az olacak. El alem ne der diye düşünmek seni yalnızca üzer. Göbek bağın mahallenin teyzeleriyle bir kesilmesi ya. O yüzden bırak kendi hayatına kendin şekil ver. Hadi, savur saçlarını bunu gördüğün günün ertesinde. Esirgeme güneşi saçlarından, bir erkek olarak rica ediyorum bunu senden. Lütfen özgürlüğün kıymetini bil, lütfen.

    • Zeynep Şen

      Aklına geleni hemen yap yoksa çok pişman olursun, ben elime geçen ilk fırsatı değerlendiremedim şu an pişmanım ve 2. bi şans kovalıyorum. ASLA VAZGEÇME 🙂

  2. Deist Eleman

    Kararını kutluyor ve Ela adlı arkadaşımıza yazdığımın aynısını sana da söylüyorum. Geç kalmayın hayata.

  3. Zeynep Şen

    Aklına geleni hemen yap yoksa çok pişman olursun, ben elime geçen ilk fırsatı değerlendiremedim şu an pişmanım ve 2. bi şans kovalıyorum. ASLA VAZGEÇMEMELİSİN

  4. Yazını okuyunca öyle mutlu oldum ki. Çünkü buradaki çoğu yazı ve yorumdaki insan artık zorla kapalı kalmak istememesinin yanında dini inançlarının olmadığını ve Allah’a inanmadığını yazıyor. Sen tıpkı benim gibisin, hala iyi bir Müslüman olmak isteyen, ayakları üzerinde durabilen, araştıran ve öğrenen, iyi kalpli biri olmayı hedef edinmiş biri. Saçları görünün e bunların değişmeyeceğini ve Allah’ı sonsuz merhametiyle onu ondan iyi anlayacağın inanan biri. Seninle tanışmak ne büyük şeref, eğer bunu başardıysan kutlarım seni, ben yolun başındayım..

    • Hatice Büşra

      Ah ne yazık ki henüz cesaret edemedim, kendi içimde boğulup gidiyorum. Doğru mu yanlış mı diye kendimi bitiriyorum. Ama yorumun beni öyle mutlu etti ki Hilal, huzurlu ve güçlü hissettim kendimi. Var ol, sevgiyle kal.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir