İç dünyam asla görünüşüme uymuyor, açılmak istiyorum.

Benim hikayem biraz daha farklı aslında. Ben aile zoruyla değil, arkadaş zoruyla kapandım. 6. sınıfa giderken çok komik, neşeli ve sportif bir kızdım. O zamanlar sınıfta çok yakın bir arkadaşım vardı, bana regl olunca kapanacağını söylerdi. Daha doğrusu, ailesinin onu zorlayacağını. Ben de kendini yalnız hissetmemesi için, ailem konusunu dahi açmamış olmasına rağmen “Benim ailem de kapanmamı ister” demiştim.

Aradan bir yıl geçti, biz 7. sınıfa geldik, bir akşam beni ağlayarak aradı. Regl olduğunu ve yarın okula kapalı geleceğini söyledi. Ailesi onu zorla kapatacakmış ve çok utandığını söyledi. Bana “Beraber kapanalım” dedi. Ben de o zamanlar böyle bir şeyi zerre kadar düşünmüyordum ve yapamayacağımı söyledim. Sonra kızın ablası beni aradı ve epey bir zorladı. Ben de büyük olduğu için ve çok çok fazla ısrar ettiği için “Tamam” dedim ve beraber kapandık.

Açıkçası karakteri türbana uyan bir insan değildim, ama bir kere kapanmış bulundum. Kendimi türbanla çok kısıtlanmış hissediyorum ve şu an 11. sınıftayım, hala kapalıyım ama çoğu türbanlıdan çok daha farklı bir düşünce tarzım ve davranışlarım var. İç dünyam asla görünüşüme uymuyor, açılmak istiyorum ama ailemden değil çevremden çok korkuyorum. Gelecek tepkiler beni çok kaygılandırıyor, ne yapmalıyım nasıl yapmalıyım bilmiyorum.

(Görsel: Inès Longevial)

Paylaş:

Comments (25)

  1. Deist Eleman

    Merhaba, öncelikle okula pazartesi günü açık git. Tepkileri biliyorum. Bir kısım şaşıracak bir kısım tepki bile vermeyecek. Çarşamba, bilemedin perşembe günü sanki sen hep öyleymişsin gibi davranacaklar. Kız arkadaşım açıldı ve 2 gün sonra hep öyleymiş gibi devam etti. Çevre her şeye alışır.

  2. Merhaba. Ben kapanıp açılmış biri olarak söyleyeyim kimse bir tepki vermiyor. İlk gün bir iki kişi tanımayabilir daha önce kapalı görmedikleri için, en fazla bir iki kişi nedenini sorabilir. Üçüncü gün ise kimse eskiden kapalı olduğunu hatırlamıyor bile. Ki sen çocukluk çağında kapanmışsın halen de çocuk sayılacak yaştasın. Ben bunları yetişkinliğimde yaptım ve kimse yadırgamadı merak etme.

  3. Bende lise 1 deyim ve haziranda açılacağım ama alacağım tepkilerden korkuyorum ne yapmalıyım bilmiyorum ama sonuçta bir kere geliyoruz bu dünyaya başkalarını memnun etmeye değil ailemde izin verdi zaten

    • Bende çok istiyorum ama ailem izin vermiyo ve bende 9.sınıf öğrencisiyim. Gerçekten kendimden nefret etmeye başladım. Hergün ağlıyorum ve istemedigim bir biçimde dışarı çıkıyorum. Bu çok zor birşey. Katlanamıyorum artık.

  4. Yapmayin,etmeyin.Şu geçici dünya icin ahiretinizi yakmayın!

  5. gisliyim

    ben de mutlu değilim . maneviyatım da olmadıktan sonra kimi kandırıcam . ailem gelecek tepkilerden benden daha çok korkuyorlar. ama ben mutlu olmadıktan sonra insanlar olsa nolur olmasa nolur bu benim hayatım . okullar kapanınca ramazan bitince ben de açılmayı istiyorum .

  6. Sadece biri

    Ben de anne zoruyla anne …
    Annem bir yaz beni yurda göndermişti farklı bir ile 2 arkadaşımla (en yakın orasıydı ) bizde yeni 6. Sınıfı bitirmişiz 1 hafta anca kalabildik annemi birkac kez aradim son arayışımda cevabi başını kapatmazsan seni almam bende çocuktum diklenemedim tabi tamam dedim gelince 3 gun oyalamaya çalıştım ama nafile 3. Gun kpatti beni o zman uzulmemistim anlayamamıştim çunku. Simdiyse 7 yildir istemedigim şekilde bir şekilde yaşıyorum ben birazcik saygi istemiştim sadece simdiyse annemle ufak bi kavga etsek bile aklima h3p o geliyor sen beni zorladin. bazen o küçücük kavgalar daha da büyüyor ama anlamiyor beni kaprisli geçimsiz sanıyor çünkü ben ona gerçekte neden kızgın olduğumu söylemiyorum.
    Bi kiz kardeşim var suslenmeyi gezmeyi acık giyinmeyi filan sever ona daha 1 saat once dedi ki kapanirsan her istediğini yaparim hem böyle daha guzel . bana pantolonlar dar diye 2 beden buyuk aldiran annem, okula saci salik bir sekilde ozenilmis bir sekilde gittingini hatirlamayan bana hak mi bu .anneme bunun nedenini sorunca onun akli ermiyo bu yuzden en nefret ettiğim laf bu . Kız kardeşinin yaptigi hicbirseyi yapamamak . Benim icimde kapanmak zaten vardi ama bunu söktü aldi. Hani domatese hormon verirsin ici güzeldir ama dışı hamdır ya öyle kaldım ben. yarım..

  7. Bende çok istiyorum düşüncelerim yaptıklarıma ters 7.sınıfta imam hatipe gidiyordum şuan 9.sınıfım arkadaş etkisiyle kapandım ama annem babam hiç daha erken pişman olursun vs. diye uyarıda bulunmadı. Babam imam annemde namazında bir kadın yaptığımın o yaşta doğru olduğunu düşünüyolardı demek ki. Ama şimdi anneme bu konuyu açsam hep bir bağarmalar kızmalar babamla da konuştuğumda sanki açılınca çok kötü biri olacakmışım gibi beni anlamadan tepkiler veriyor ben ne yapacağımı bilmiyorum yoruldum artık

  8. Açılmak isteyen kardeşler geleneksel islam anlayışından yakınıyorlar. Tmm eyvallah kimse kimseyi zorlamamalı, zorla kapanma olayı bana da ters ama neden bu durum gelenekselleşti bir düşünseler? Hep açılmanın derdindeler bir de tesettürün neden emredildiğini araştırsanıza.. Siz kendi kendinizi yaratmadınız başka insanlar da sizi yaratmadı ama sizi t üm incelik ve detaylarıyla tüm nimetlerle Allah cc yarattı o vakit neden sizi yaratanın programına göre yaşamak yerine birtakım insanlara tepki olsun ya da rahat edeyim (!) diye kolaya kaçıyorsunuz?

  9. Ben de kendi isteğimle kapandım 7.sınıfta. Şu an 12.sınıfım ve açılmak istiyorum annem ve babam böyle dar giyinceksen açıl demişledi anneme dedim açılmak istiyorum diye annem hayır dedi. Annem dışarda kalçası belli olan biri görünce ayy şuna bak falan yapıyor yüksek sesle siz düşünün halini. Bugün annem ve babam teravihteyken dışarı açık çıktım ve hiç kötü hissetmedim kendimi. Din konusunda çelişki yaşıyorum, ne yapacağımı bilmiyorum kapalı kalsam bile fearce giymek istemiyorum. diğer türlü de hadis var cennete giremiyceksiniz diye napcağımı bilmiyorum

  10. Bende 7. Sınıfın 2. Döneminde kapandim şuan 10. Sınıfa gecicem son 1 yildir açılma düşüncem var ama benim ailem falan da açık yani annem kapalı onun ailesi de kapalı ama baba tarafı açık falan ben kendi istegimle kapandim aslında kapanırken anneme de danismadim ama bir gün okula kapalı gittim arkadaşlarım çok güzel olmuş falan dedi zaten 6. Sınıfta namaza basladim bana hiç zor gelmiyordu hatta çok şükür kapaliyim diyordum liseye geçtim ortamında ki çoğu kız açıktı benim aklımdan hiç açılmak geçmiyordu hatta 1 arkadaşım vardı oda ilk kapandığı gün beni aklına getirmiş benim giyimimi falan begeniyordu tabi ben uzun giyinmiyordum yani ferace falan giymiyordum ama vücut hatlarimi belli eden şeylerde giymezdim sonra işte aklıma acilmak geliyordu düşünüyordum acilirsam şunları giyerim diye ama sonra interneti açıp ahiret hayatına bakıyorum acilirsam ne olur diye ilk başta çevre korkum vardı ama sonra gitti o korku sonuçta herkes kendi mezarına girecek diye ama öbür aklıma geliyor sonra kendimden utanıyorum bu şekilde düşündugum için şimdi sizlere bunları yazıyorum çünkü baktım da benim bu düşüncelerimi taşıyan bir çok kişi var ben küçükken gittiğim cami hocam var onunla hâlâ konuşurum yarın da onun yanına gidip içimi biraz ferahlatmak istiyorum bazende aklıma acaba üniversiteye geçerken mı acilsam diye düşünüyorum inanamıyorum gerçekten açılmayı bu kadar dusundugume benim hiç aklıma gelmezdi bu Allah hepimizin yardımcısı olsun inşallah şeytanın bu vesvesesini duymazdan geliriz

  11. Bende 7. Sınıfın 2. Döneminde kapandim şuan 10. Sınıfa gecicem son 1 yildir açılma düşüncem var ama benim ailem falan da açık yani annem kapalı onun ailesi de kapalı ama baba tarafı açık falan ben kendi istegimle kapandim aslında kapanırken anneme de danismadim ama bir gün okula kapalı gittim arkadaşlarım çok güzel olmuş falan dedi zaten 6. Sınıfta namaza basladim bana hiç zor gelmiyordu hatta çok şükür kapaliyim diyordum liseye geçtim ortamımda ki çoğu kız açıktı benim aklımdan hiç açılmak geçmiyordu hatta 1 arkadaşım vardı oda ilk kapandığı gün beni aklına getirmiş benim giyimimi falan begeniyordu tabi ben uzun giyinmiyordum yani ferace falan giymiyordum ama vücut hatlarimi belli eden şeylerde giymezdim sonra işte aklıma acilmak geliyordu düşünüyordum acilirsam şunları giyerim diye ama sonra interneti açıp ahiret hayatına bakıyorum acilirsam ne olur diye ilk başta çevre korkum vardı ama sonra gitti o korku sonuçta herkes kendi mezarına girecek diye ama öbür dünya aklıma geliyor sonra kendimden utanıyorum bu şekilde düşündugum için şimdi sizlere bunları yazıyorum çünkü baktım da benim bu düşüncelerimi taşıyan bir çok kişi var ben küçükken gittiğim cami hocam var onunla hâlâ konuşurum yarın da onun yanına gidip içimi biraz ferahlatmak istiyorum bazende aklıma acaba üniversiteye geçerken mı acilsam diye düşünüyorum inanamıyorum gerçekten açılmayı bu kadar dusundugume benim hiç aklıma gelmezdi Allah hepimizin yardımcısı olsun inşallah şeytanın bu vesvesesini duymazdan geliriz

  12. Buradakilere nasıl ulaşabiliriz?

  13. Ben 9.sınıfta kendi kararımla kapandım.ama 1 gün öncesinde arkadaşlarım bana yarın okula kapalı geliyorsun.dedi. bende kapandım.şuan kapanalı 1 yıl oldu.ama açılmak istiyorum.açık gezmeye utanıyorum.açılınca günah olduğunu da biliyorum.ahiret hayatından korkuyorum.napcamı bilmiyorum tavsiye verin bana

  14. Gerçekten Allah kahretmesin annem 2 yil daha bekleseydi *ortaokulu bitirmemi bekleseydi * bunların hiçbiri olmayacaktı lanet olsun kendimi kişiliği karakteri olmayan biri gibi hissediyorum kendim gibi davranmayı unuttum hayatımın içine ettiğin için sağ ol anne bana 7 senemi geri verbilecek misin ?

  15. Close ama open

    Bende ailem istiyor diye ve birazda arkadaş zoruyla kapandım 9.sınıfın yaz tatilinde ailem zorlamadı ama zorlamasa bile istediklerini ve onlara tatlıda gelse bana alttan baskı uyguluyorlardı “seninde kapanma yaşin geldi” gibi böyle böyle ama bana asla iyi gelmiyodu etrafımdaki herkes kapalıydı okulda olsun sitede olsun akraba olsun herkes kapalıydı ve baba tarafı açık olanları böyle kötü yolda gören bir zihniyette artık siz düsünün hani direk cehennemlik gözüyle göruyorlar ve bu durum zaten benim canımı ayrı bi sıkıyor dedemin vefatından sonrada iyice etkilendim zaten dedim etrafımdakilerde böyle hem takdir ederler hem mutlu olurum dedim aniden kapandım herkes tebrik etti işte whatsapptan istagram olsun gören yazdı o zaman tabi çok iyi geliyo ooo işte ben iyi bişey başarmişim babam ayrı ilfi alaka soğuktu bana birden böyle yakın oldu önce mutlu oldum ama şu an hem o yakın arkadaşıma hemde aileme bu konu hakkında içten sövüyorum kendi çaplarında çok mükemmel bi sevap point oranı kastılar ama farkında değiller ben her bu konu için ağladıgımda her eve gelisimde ağlayarak sıkılarak bikkınlıkla çıkarıyorum bu türbanı ve artık ne olursa olsun modundayım dış tepkilerden ziyade anne baba akraba tepkilerinden aşırı korkuyorum ailemden birinde bu yaşandı ve kız yollu olarak yorumlandı ve aşırı korkuyorum ama benim içimdeki dünyayla dışımdaki dünya bir degıl ve bu tesettür dinin sembolu ve ben hakkıyla taşımiyorum bu türbanı istedigimde asla bu degil lütfen fikir verin başka kimseyle konuşamıyorum bu konuyu

  16. Bende kendi isteğimle 8 ay oldu kapanalı son birkaç aydır ikilemdeyim. Ne yapacağımı bilmiyorum. Eşim açılırsan kızarım diyor ama kendi şort parmak arası terlik yabancı müzik dinler. Oruç dışında diğer ibadetlerle arası yoktur. Soruyorum ona nasıl oldum iyi deyip geçiştiriyor.hanım şunu alalım mı sana yada beğen alalım duymadım daha. Kıyafet namına bişey im yok. Olsa olsa 10 tunik 4 kazak. Kotla giyiyom onalrıda.
    İşe başladım verilen kazak belimde çekmiştir dur hep açıktan tek farkım başımdaki örtüden başka bişey değil işteyken. İçim hiç rahat değil. Arkadaşlarıma dddim çok tepki verdiler g ü nah yansrsın dediler. Arada kalmak hoş değil.

  17. Ben 4. sınıfın yaz tatilinde kapandım 8. sınıfa geçtim hala kapalıyım çok pişmanım keşke o kadar erken yaşımda kapanmasaydım zorla kapanmadım çocukluk hevesiydi etrafımdaki çoğu kişi kapalıydı bende kapandım kapanmaz olaydım yaşıtlarımın giyindiği gibi giyinemedim hiçbir zaman şu an da açılmak istiyorum ama annem izin vermiyor çok mutsuzum 18 yaşından sonra açılırım diyorum eğer şu an açık olsaydım belki 18 yaşından sonra kapanırdım ailem de çok dindar zaten dedem açık kadınları görünce her yer açık dolmuş diyor böyle diyince daha çok soğuyorum ne yapmalıyım bilmiyorum çok mutsuzum

  18. Ben de arkadaş zoruyla kapandım sayılır. O konuda hiçbir düşüncem yoktu ve ailesinin zoruyla kapanan arkadaşım bana “kapanmazsan san aküserim” tarzında baskı yapmıştı. O zamanlar çok icine kapanik biriydim ve hiç arkadaşım yoktu 🙁 arkadaşsiz kalmak istememiştim ve kapandım 7.sınıftım çok küçüktüm. Dini duygularla kapanmamıştım yani… Bir de insanlarin ön yargıları yok mu? Ben çok açik görüşlü bir insanım ama görünüşüm beni yansıtmıyor kendim gibi hissetmiyorum. Taşıyamıyorum. Annemle konustuk ve ne kadar üzülse de anlayışla karşıladı.. Babamla her zaman konuşmak zor olmuştur ama onun da anlayışli yaklaşacağini düşünüyorum. Ben kararımı verdim ve çevreden gelecek tepkilere hazırım. En çok da en yakin arkadaşımdan korkuyorum çünkü kendisi çok dindar biri 🙁 her neyse bu dünyaya bir kez geliyorum ve şimdi yapmazsam hayatım boyunca aklımdan gitmeyecek.

  19. Arkadaşlar bende baskıyla 5.sınıfta kapandım şuan üniversite ye başka şehirde başlayacağım yaklaşık 10 gün var 1 yıldan fazladır açılmayı düşünüyorum lakin ailemden çekiniyorum ne yapmak istediğime eminim bi kot Bi tişört ile gezmek istiyorum bunca sene baskı ile kapalı kaldım o kadar çekiniyorum ki onlardan konuşamıyorum bile yüzlerine bakmak zor geliyor açılmak istediğimde sanki din değiştirmiş gibi yapmalarına veya üniversite ye göndermemeainden çekiniyorum ama oraya gidince açılacağım aileme bu 10 gün içinde söylememe yardımcı olun o kadar çok sıkıntı stres yaşıyorum ki…

  20. inanmıyorum birbirimize o kadar çok benziyoruz ki… ben de anlatayım hikayemi.
    karakter olarak benziyoruz bence. zira ben de ortaokulda neşeli biriydim hatta öğretmenler bana mutlu kız derdi 🙂
    8. sınıfa giderken yakın olduğum bir arkadaşım liseye geçiyoruz artık kapansak ya dedi. onu çok seviyordum ve fikri de kötü gelmedi bana. maneviyat ilgimi çekerdi hep. sonra yaz tatilinde kapandık ve liseye kapalı gittim. ama sanki eksik bir şeyler vardı. sanki ben değildim o sıralarda oturan. insanlarla konuşmaya bile çekiniyordum. çünkü barışamamıştım kendimle, dış görünüşümle. bu ben değilim diyordum her aynaya baktığımda. iç dünyam ve dış dünyam çok farklıydı. kendimi aşırı baskıladım. ve sonuç… açılma düşünceleri. şimdilerde aklımdan geçen tek şey bu. yakın zamanda gerçekleştirmeyi düşünüyorum. üniversitede de bu şekilde devam edemem…

  21. Ben kapalı biri değilim ama dinime düşkün bir insanım.Buralara kadar gelme sebebim bu gece rüyamda kapandığımı gördüm.Etraftan çok güzel tepkiler alsam da kötü aldıklarımda oldu.Sonra içimde bir pişmanlık oluştu acaba açılsam mı diye ama yapmadım.Sonra da alarm çalıp uyandım.2-3 günlük hevesleriniz için gerçek dünyanızı bırakmayın arkadaşlar.Kapanmak Allahın emri.Bu düşüncelere girmek yerine tesettürün güzelliğinin farkına varın.Dini kitaplar okuyun.İbret alın.Hz.Yusuf’un hayatını okuyun yaşadığı çileleri görün bin kere secde edip şükredeceksiniz var olan her şeye.Ailenizede kızmayın onlar sizin hayatınız.Her anne baba çocuğunu büyüdüğü gibi yetiştirmek ister.Sizi seviyorum canlar Allah hidayet versin her birinize..

  22. Çok garip ki böyle bir şey yapacağım aklımın ucundan geçmezdi. Çevremde çok konuşulurdu açılma mevzusu ama hep kendimle dalga geçerdim, saçmalama be onu da yapmazsın sonuçta bir yola girdin diye. Sanırım burdaki kimse dini gerçekten öğrenerek, sorumluluklarını farkına vararak Kuranın ayetlerini uygulama kararı almamış. Ben dahil hepimiz çevremizin bizim yerimize hayatımızı inanılmaz değiştirebilecek kararlar vermesine göz yumduk, kimse sonrasını düşünmedi, kimse ya kızım, yeğenim, öğrencim, bunu bilincinde yapmıyor ya pişman olursa diye düşünmedi. Evet başörtüsü (ailemin beynime kazıdığı şekilde) farz bi ibadet, ama islamın şartı değil, sadece senin nefsinle ve dışardan müslüman olduğunu temsil ettiğin bi örtü. Artık kendimi öyle bi hale soktum ki dışarı tek başıma çıkamıyorum, insanların yüzüne bakamıyorum , onlarla konuşamıyorum, kendi fikrimi bile özgürce beyan edemiyorum, özgürlüğümü git gide daha da kısıtlamaya başladım. Bu sene 2. Defa üniversite sınavına gireceğim 2 gün sonra dersaneye gitmem gerek, başörtüsüyle kendimi bu kadar kısıtlarken o ortama girebilecek miyim? Yoksa açılacak mıyım bilmiyorum.. sanırım bu günden sonra dua etmekten başka şansım kalmadı. Keşke bu durumun tek sebebi nefsim olsaydı da onu yenmeye çalışsaydım.. içimde o kadar fazla şey ukde kaldı ki
    Ben buraya kendi kullandığım (sadece yakın arkadaşlarımın olduğu) instagram hesabımı bırakacağım. Ulaşmak isteyen, danışmak konuşmak isteyen olursa diye 🙂 bizi bizden başkası kolay kolay anlayamaz ne de olsa -saturndekibulut-

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir