İç dünyam asla görünüşüme uymuyor, açılmak istiyorum.

Benim hikayem biraz daha farklı aslında. Ben aile zoruyla değil, arkadaş zoruyla kapandım. 6. sınıfa giderken çok komik, neşeli ve sportif bir kızdım. O zamanlar sınıfta çok yakın bir arkadaşım vardı, bana regl olunca kapanacağını söylerdi. Daha doğrusu, ailesinin onu zorlayacağını. Ben de kendini yalnız hissetmemesi için, ailem konusunu dahi açmamış olmasına rağmen “Benim ailem de kapanmamı ister” demiştim.

Aradan bir yıl geçti, biz 7. sınıfa geldik, bir akşam beni ağlayarak aradı. Regl olduğunu ve yarın okula kapalı geleceğini söyledi. Ailesi onu zorla kapatacakmış ve çok utandığını söyledi. Bana “Beraber kapanalım” dedi. Ben de o zamanlar böyle bir şeyi zerre kadar düşünmüyordum ve yapamayacağımı söyledim. Sonra kızın ablası beni aradı ve epey bir zorladı. Ben de büyük olduğu için ve çok çok fazla ısrar ettiği için “Tamam” dedim ve beraber kapandık.

Açıkçası karakteri türbana uyan bir insan değildim, ama bir kere kapanmış bulundum. Kendimi türbanla çok kısıtlanmış hissediyorum ve şu an 11. sınıftayım, hala kapalıyım ama çoğu türbanlıdan çok daha farklı bir düşünce tarzım ve davranışlarım var. İç dünyam asla görünüşüme uymuyor, açılmak istiyorum ama ailemden değil çevremden çok korkuyorum. Gelecek tepkiler beni çok kaygılandırıyor, ne yapmalıyım nasıl yapmalıyım bilmiyorum.

(Görsel: Inès Longevial)

Paylaş:

Comments (47)

  1. Deist Eleman

    Merhaba, öncelikle okula pazartesi günü açık git. Tepkileri biliyorum. Bir kısım şaşıracak bir kısım tepki bile vermeyecek. Çarşamba, bilemedin perşembe günü sanki sen hep öyleymişsin gibi davranacaklar. Kız arkadaşım açıldı ve 2 gün sonra hep öyleymiş gibi devam etti. Çevre her şeye alışır.

  2. Merhaba. Ben kapanıp açılmış biri olarak söyleyeyim kimse bir tepki vermiyor. İlk gün bir iki kişi tanımayabilir daha önce kapalı görmedikleri için, en fazla bir iki kişi nedenini sorabilir. Üçüncü gün ise kimse eskiden kapalı olduğunu hatırlamıyor bile. Ki sen çocukluk çağında kapanmışsın halen de çocuk sayılacak yaştasın. Ben bunları yetişkinliğimde yaptım ve kimse yadırgamadı merak etme.

  3. Bende lise 1 deyim ve haziranda açılacağım ama alacağım tepkilerden korkuyorum ne yapmalıyım bilmiyorum ama sonuçta bir kere geliyoruz bu dünyaya başkalarını memnun etmeye değil ailemde izin verdi zaten

    • Bende çok istiyorum ama ailem izin vermiyo ve bende 9.sınıf öğrencisiyim. Gerçekten kendimden nefret etmeye başladım. Hergün ağlıyorum ve istemedigim bir biçimde dışarı çıkıyorum. Bu çok zor birşey. Katlanamıyorum artık.

  4. Yapmayin,etmeyin.Şu geçici dünya icin ahiretinizi yakmayın!

  5. gisliyim

    ben de mutlu değilim . maneviyatım da olmadıktan sonra kimi kandırıcam . ailem gelecek tepkilerden benden daha çok korkuyorlar. ama ben mutlu olmadıktan sonra insanlar olsa nolur olmasa nolur bu benim hayatım . okullar kapanınca ramazan bitince ben de açılmayı istiyorum .

  6. Sadece biri

    Ben de anne zoruyla anne …
    Annem bir yaz beni yurda göndermişti farklı bir ile 2 arkadaşımla (en yakın orasıydı ) bizde yeni 6. Sınıfı bitirmişiz 1 hafta anca kalabildik annemi birkac kez aradim son arayışımda cevabi başını kapatmazsan seni almam bende çocuktum diklenemedim tabi tamam dedim gelince 3 gun oyalamaya çalıştım ama nafile 3. Gun kpatti beni o zman uzulmemistim anlayamamıştim çunku. Simdiyse 7 yildir istemedigim şekilde bir şekilde yaşıyorum ben birazcik saygi istemiştim sadece simdiyse annemle ufak bi kavga etsek bile aklima h3p o geliyor sen beni zorladin. bazen o küçücük kavgalar daha da büyüyor ama anlamiyor beni kaprisli geçimsiz sanıyor çünkü ben ona gerçekte neden kızgın olduğumu söylemiyorum.
    Bi kiz kardeşim var suslenmeyi gezmeyi acık giyinmeyi filan sever ona daha 1 saat once dedi ki kapanirsan her istediğini yaparim hem böyle daha guzel . bana pantolonlar dar diye 2 beden buyuk aldiran annem, okula saci salik bir sekilde ozenilmis bir sekilde gittingini hatirlamayan bana hak mi bu .anneme bunun nedenini sorunca onun akli ermiyo bu yuzden en nefret ettiğim laf bu . Kız kardeşinin yaptigi hicbirseyi yapamamak . Benim icimde kapanmak zaten vardi ama bunu söktü aldi. Hani domatese hormon verirsin ici güzeldir ama dışı hamdır ya öyle kaldım ben. yarım..

    • hiçbir şey için geç değil hala istediğini yapmakta özgürsün

  7. Bende çok istiyorum düşüncelerim yaptıklarıma ters 7.sınıfta imam hatipe gidiyordum şuan 9.sınıfım arkadaş etkisiyle kapandım ama annem babam hiç daha erken pişman olursun vs. diye uyarıda bulunmadı. Babam imam annemde namazında bir kadın yaptığımın o yaşta doğru olduğunu düşünüyolardı demek ki. Ama şimdi anneme bu konuyu açsam hep bir bağarmalar kızmalar babamla da konuştuğumda sanki açılınca çok kötü biri olacakmışım gibi beni anlamadan tepkiler veriyor ben ne yapacağımı bilmiyorum yoruldum artık

  8. Açılmak isteyen kardeşler geleneksel islam anlayışından yakınıyorlar. Tmm eyvallah kimse kimseyi zorlamamalı, zorla kapanma olayı bana da ters ama neden bu durum gelenekselleşti bir düşünseler? Hep açılmanın derdindeler bir de tesettürün neden emredildiğini araştırsanıza.. Siz kendi kendinizi yaratmadınız başka insanlar da sizi yaratmadı ama sizi t üm incelik ve detaylarıyla tüm nimetlerle Allah cc yarattı o vakit neden sizi yaratanın programına göre yaşamak yerine birtakım insanlara tepki olsun ya da rahat edeyim (!) diye kolaya kaçıyorsunuz?

    • Erkeklerin acizliği yüzünden, onların bizi görüp tahrik olmamaları için kapanıyorduk. Sanki onlar için varmışız gibi.

    • Hic bir erkegin kadin bedeninde söz hakki dolayisiyla kapanmadin altinda yatan sebebte kendisi de gereksiz.Caniniz nasil istiyorsa öyle yapin

  9. Ben de kendi isteğimle kapandım 7.sınıfta. Şu an 12.sınıfım ve açılmak istiyorum annem ve babam böyle dar giyinceksen açıl demişledi anneme dedim açılmak istiyorum diye annem hayır dedi. Annem dışarda kalçası belli olan biri görünce ayy şuna bak falan yapıyor yüksek sesle siz düşünün halini. Bugün annem ve babam teravihteyken dışarı açık çıktım ve hiç kötü hissetmedim kendimi. Din konusunda çelişki yaşıyorum, ne yapacağımı bilmiyorum kapalı kalsam bile fearce giymek istemiyorum. diğer türlü de hadis var cennete giremiyceksiniz diye napcağımı bilmiyorum

  10. Bende 7. Sınıfın 2. Döneminde kapandim şuan 10. Sınıfa gecicem son 1 yildir açılma düşüncem var ama benim ailem falan da açık yani annem kapalı onun ailesi de kapalı ama baba tarafı açık falan ben kendi istegimle kapandim aslında kapanırken anneme de danismadim ama bir gün okula kapalı gittim arkadaşlarım çok güzel olmuş falan dedi zaten 6. Sınıfta namaza basladim bana hiç zor gelmiyordu hatta çok şükür kapaliyim diyordum liseye geçtim ortamında ki çoğu kız açıktı benim aklımdan hiç açılmak geçmiyordu hatta 1 arkadaşım vardı oda ilk kapandığı gün beni aklına getirmiş benim giyimimi falan begeniyordu tabi ben uzun giyinmiyordum yani ferace falan giymiyordum ama vücut hatlarimi belli eden şeylerde giymezdim sonra işte aklıma acilmak geliyordu düşünüyordum acilirsam şunları giyerim diye ama sonra interneti açıp ahiret hayatına bakıyorum acilirsam ne olur diye ilk başta çevre korkum vardı ama sonra gitti o korku sonuçta herkes kendi mezarına girecek diye ama öbür aklıma geliyor sonra kendimden utanıyorum bu şekilde düşündugum için şimdi sizlere bunları yazıyorum çünkü baktım da benim bu düşüncelerimi taşıyan bir çok kişi var ben küçükken gittiğim cami hocam var onunla hâlâ konuşurum yarın da onun yanına gidip içimi biraz ferahlatmak istiyorum bazende aklıma acaba üniversiteye geçerken mı acilsam diye düşünüyorum inanamıyorum gerçekten açılmayı bu kadar dusundugume benim hiç aklıma gelmezdi bu Allah hepimizin yardımcısı olsun inşallah şeytanın bu vesvesesini duymazdan geliriz

  11. Bende 7. Sınıfın 2. Döneminde kapandim şuan 10. Sınıfa gecicem son 1 yildir açılma düşüncem var ama benim ailem falan da açık yani annem kapalı onun ailesi de kapalı ama baba tarafı açık falan ben kendi istegimle kapandim aslında kapanırken anneme de danismadim ama bir gün okula kapalı gittim arkadaşlarım çok güzel olmuş falan dedi zaten 6. Sınıfta namaza basladim bana hiç zor gelmiyordu hatta çok şükür kapaliyim diyordum liseye geçtim ortamımda ki çoğu kız açıktı benim aklımdan hiç açılmak geçmiyordu hatta 1 arkadaşım vardı oda ilk kapandığı gün beni aklına getirmiş benim giyimimi falan begeniyordu tabi ben uzun giyinmiyordum yani ferace falan giymiyordum ama vücut hatlarimi belli eden şeylerde giymezdim sonra işte aklıma acilmak geliyordu düşünüyordum acilirsam şunları giyerim diye ama sonra interneti açıp ahiret hayatına bakıyorum acilirsam ne olur diye ilk başta çevre korkum vardı ama sonra gitti o korku sonuçta herkes kendi mezarına girecek diye ama öbür dünya aklıma geliyor sonra kendimden utanıyorum bu şekilde düşündugum için şimdi sizlere bunları yazıyorum çünkü baktım da benim bu düşüncelerimi taşıyan bir çok kişi var ben küçükken gittiğim cami hocam var onunla hâlâ konuşurum yarın da onun yanına gidip içimi biraz ferahlatmak istiyorum bazende aklıma acaba üniversiteye geçerken mı acilsam diye düşünüyorum inanamıyorum gerçekten açılmayı bu kadar dusundugume benim hiç aklıma gelmezdi Allah hepimizin yardımcısı olsun inşallah şeytanın bu vesvesesini duymazdan geliriz

  12. Buradakilere nasıl ulaşabiliriz?

  13. Ben 9.sınıfta kendi kararımla kapandım.ama 1 gün öncesinde arkadaşlarım bana yarın okula kapalı geliyorsun.dedi. bende kapandım.şuan kapanalı 1 yıl oldu.ama açılmak istiyorum.açık gezmeye utanıyorum.açılınca günah olduğunu da biliyorum.ahiret hayatından korkuyorum.napcamı bilmiyorum tavsiye verin bana

  14. Gerçekten Allah kahretmesin annem 2 yil daha bekleseydi *ortaokulu bitirmemi bekleseydi * bunların hiçbiri olmayacaktı lanet olsun kendimi kişiliği karakteri olmayan biri gibi hissediyorum kendim gibi davranmayı unuttum hayatımın içine ettiğin için sağ ol anne bana 7 senemi geri verbilecek misin ?

  15. Close ama open

    Bende ailem istiyor diye ve birazda arkadaş zoruyla kapandım 9.sınıfın yaz tatilinde ailem zorlamadı ama zorlamasa bile istediklerini ve onlara tatlıda gelse bana alttan baskı uyguluyorlardı “seninde kapanma yaşin geldi” gibi böyle böyle ama bana asla iyi gelmiyodu etrafımdaki herkes kapalıydı okulda olsun sitede olsun akraba olsun herkes kapalıydı ve baba tarafı açık olanları böyle kötü yolda gören bir zihniyette artık siz düsünün hani direk cehennemlik gözüyle göruyorlar ve bu durum zaten benim canımı ayrı bi sıkıyor dedemin vefatından sonrada iyice etkilendim zaten dedim etrafımdakilerde böyle hem takdir ederler hem mutlu olurum dedim aniden kapandım herkes tebrik etti işte whatsapptan istagram olsun gören yazdı o zaman tabi çok iyi geliyo ooo işte ben iyi bişey başarmişim babam ayrı ilfi alaka soğuktu bana birden böyle yakın oldu önce mutlu oldum ama şu an hem o yakın arkadaşıma hemde aileme bu konu hakkında içten sövüyorum kendi çaplarında çok mükemmel bi sevap point oranı kastılar ama farkında değiller ben her bu konu için ağladıgımda her eve gelisimde ağlayarak sıkılarak bikkınlıkla çıkarıyorum bu türbanı ve artık ne olursa olsun modundayım dış tepkilerden ziyade anne baba akraba tepkilerinden aşırı korkuyorum ailemden birinde bu yaşandı ve kız yollu olarak yorumlandı ve aşırı korkuyorum ama benim içimdeki dünyayla dışımdaki dünya bir degıl ve bu tesettür dinin sembolu ve ben hakkıyla taşımiyorum bu türbanı istedigimde asla bu degil lütfen fikir verin başka kimseyle konuşamıyorum bu konuyu

  16. Bende kendi isteğimle 8 ay oldu kapanalı son birkaç aydır ikilemdeyim. Ne yapacağımı bilmiyorum. Eşim açılırsan kızarım diyor ama kendi şort parmak arası terlik yabancı müzik dinler. Oruç dışında diğer ibadetlerle arası yoktur. Soruyorum ona nasıl oldum iyi deyip geçiştiriyor.hanım şunu alalım mı sana yada beğen alalım duymadım daha. Kıyafet namına bişey im yok. Olsa olsa 10 tunik 4 kazak. Kotla giyiyom onalrıda.
    İşe başladım verilen kazak belimde çekmiştir dur hep açıktan tek farkım başımdaki örtüden başka bişey değil işteyken. İçim hiç rahat değil. Arkadaşlarıma dddim çok tepki verdiler g ü nah yansrsın dediler. Arada kalmak hoş değil.

  17. Ben 4. sınıfın yaz tatilinde kapandım 8. sınıfa geçtim hala kapalıyım çok pişmanım keşke o kadar erken yaşımda kapanmasaydım zorla kapanmadım çocukluk hevesiydi etrafımdaki çoğu kişi kapalıydı bende kapandım kapanmaz olaydım yaşıtlarımın giyindiği gibi giyinemedim hiçbir zaman şu an da açılmak istiyorum ama annem izin vermiyor çok mutsuzum 18 yaşından sonra açılırım diyorum eğer şu an açık olsaydım belki 18 yaşından sonra kapanırdım ailem de çok dindar zaten dedem açık kadınları görünce her yer açık dolmuş diyor böyle diyince daha çok soğuyorum ne yapmalıyım bilmiyorum çok mutsuzum

    • bende 5. sınıftan sonra kapandım aileminde işine geldi tabi kızım böyle kızım şöyle diye gururlandılar kimsede demedi bekle cocuksun ileride pişman olursun diye , yıllardır beni kuran kurslarında okutular bana şaka gibi gelirdi arkadaşlarla şimdik ise cok pişmanım acılmak istediğimi desem beni naparlar bilyorum …galiba red eder babam annemde ağlamakla gözü şişer …insanların karşısında yüzümüz kalmadı diye , almanya gibi bi ğlkede yaşadığımız halde şu millet duyar denilen şeyden kurtulamadık amk …

  18. Ben de arkadaş zoruyla kapandım sayılır. O konuda hiçbir düşüncem yoktu ve ailesinin zoruyla kapanan arkadaşım bana “kapanmazsan san aküserim” tarzında baskı yapmıştı. O zamanlar çok icine kapanik biriydim ve hiç arkadaşım yoktu 🙁 arkadaşsiz kalmak istememiştim ve kapandım 7.sınıftım çok küçüktüm. Dini duygularla kapanmamıştım yani… Bir de insanlarin ön yargıları yok mu? Ben çok açik görüşlü bir insanım ama görünüşüm beni yansıtmıyor kendim gibi hissetmiyorum. Taşıyamıyorum. Annemle konustuk ve ne kadar üzülse de anlayışla karşıladı.. Babamla her zaman konuşmak zor olmuştur ama onun da anlayışli yaklaşacağini düşünüyorum. Ben kararımı verdim ve çevreden gelecek tepkilere hazırım. En çok da en yakin arkadaşımdan korkuyorum çünkü kendisi çok dindar biri 🙁 her neyse bu dünyaya bir kez geliyorum ve şimdi yapmazsam hayatım boyunca aklımdan gitmeyecek.

  19. Arkadaşlar bende baskıyla 5.sınıfta kapandım şuan üniversite ye başka şehirde başlayacağım yaklaşık 10 gün var 1 yıldan fazladır açılmayı düşünüyorum lakin ailemden çekiniyorum ne yapmak istediğime eminim bi kot Bi tişört ile gezmek istiyorum bunca sene baskı ile kapalı kaldım o kadar çekiniyorum ki onlardan konuşamıyorum bile yüzlerine bakmak zor geliyor açılmak istediğimde sanki din değiştirmiş gibi yapmalarına veya üniversite ye göndermemeainden çekiniyorum ama oraya gidince açılacağım aileme bu 10 gün içinde söylememe yardımcı olun o kadar çok sıkıntı stres yaşıyorum ki…

  20. inanmıyorum birbirimize o kadar çok benziyoruz ki… ben de anlatayım hikayemi.
    karakter olarak benziyoruz bence. zira ben de ortaokulda neşeli biriydim hatta öğretmenler bana mutlu kız derdi 🙂
    8. sınıfa giderken yakın olduğum bir arkadaşım liseye geçiyoruz artık kapansak ya dedi. onu çok seviyordum ve fikri de kötü gelmedi bana. maneviyat ilgimi çekerdi hep. sonra yaz tatilinde kapandık ve liseye kapalı gittim. ama sanki eksik bir şeyler vardı. sanki ben değildim o sıralarda oturan. insanlarla konuşmaya bile çekiniyordum. çünkü barışamamıştım kendimle, dış görünüşümle. bu ben değilim diyordum her aynaya baktığımda. iç dünyam ve dış dünyam çok farklıydı. kendimi aşırı baskıladım. ve sonuç… açılma düşünceleri. şimdilerde aklımdan geçen tek şey bu. yakın zamanda gerçekleştirmeyi düşünüyorum. üniversitede de bu şekilde devam edemem…

    • kardelen-

      o kadar benziyoruz ki …. uzun olacak ama ende anlatayım
      bende ortaokulda herkesle iyi anlaşan özgürlüğüne düşkün kimsenin dediğini takmayan mutlu bir kızdım. (kapalılığın beni değiştirmeyeceğini düşünürdüm ama hiç öyle olmadı komple değiştim) yaz kurslarını çok severdim ben ,aslında sırf arkadaş çevresi için. benim çok yakın 11 senelik bir arkadaşım vardı her ne olursa olsun her şeyi birlikte yapardık kursa da birlikte gitmiştik işte 8. sınıfın yaz tatilinde. aslında aklımda kapanma düşüncesi vardı benimde ve yakın arkadaşımında vardı. gittiğimiz kursta popüler bir gruptaydım ve çoğu kapalıydı bizde heves edip yakın arkadaşımla kapandık. ailemde geneli kapalı saten bir teyzem hariç. babam alttan alttan kapanmamı söylerdi ama zorlamazdı hiç. bende onu mutlu edebilmek için ve iyi karşılanacağı için kapandım aslında. işte liseye başladım bir sorun olmaz diye beklemiştim ama istemsizce dışlanmaya başladım, içime kapanmaya başladım ki daha kapanalı 4 ay anca oldu . her sabah şal yaparken içimden hiç istemeye istemeye yapmaya başladım. ilk başlarda kendime kızdım ama işte gerçekten de açılmak istiyordum.ilk yakın arkadaşıma söyledim ve o mutlu olduğunu söyledi bide garip karşıladı. daha sonra teyzeme söyledim o gayet olumlu karşıladı anneme söylemem gerektiğini söyledi sevinmiştim aslında . anneme söylediğimde ise kızdı azda tersledi benden daha erken bunu beklediğini ama zaman geçince alıştığımı sandığını söyledi oysaki ben sadece söylemeye korkmuştum … ama babama söyleyemedim daha nasıl söylerim onuda bilmiyorum en korktuğum yerde bu . babam üzülmeme hiç dayanamaz ama yinede tepkilerinden korkuyorum. ve daha geç kalmadan da söylemek istiyorum.
      çok uzun anlattım galiba:/

  21. Ben kapalı biri değilim ama dinime düşkün bir insanım.Buralara kadar gelme sebebim bu gece rüyamda kapandığımı gördüm.Etraftan çok güzel tepkiler alsam da kötü aldıklarımda oldu.Sonra içimde bir pişmanlık oluştu acaba açılsam mı diye ama yapmadım.Sonra da alarm çalıp uyandım.2-3 günlük hevesleriniz için gerçek dünyanızı bırakmayın arkadaşlar.Kapanmak Allahın emri.Bu düşüncelere girmek yerine tesettürün güzelliğinin farkına varın.Dini kitaplar okuyun.İbret alın.Hz.Yusuf’un hayatını okuyun yaşadığı çileleri görün bin kere secde edip şükredeceksiniz var olan her şeye.Ailenizede kızmayın onlar sizin hayatınız.Her anne baba çocuğunu büyüdüğü gibi yetiştirmek ister.Sizi seviyorum canlar Allah hidayet versin her birinize..

  22. Çok garip ki böyle bir şey yapacağım aklımın ucundan geçmezdi. Çevremde çok konuşulurdu açılma mevzusu ama hep kendimle dalga geçerdim, saçmalama be onu da yapmazsın sonuçta bir yola girdin diye. Sanırım burdaki kimse dini gerçekten öğrenerek, sorumluluklarını farkına vararak Kuranın ayetlerini uygulama kararı almamış. Ben dahil hepimiz çevremizin bizim yerimize hayatımızı inanılmaz değiştirebilecek kararlar vermesine göz yumduk, kimse sonrasını düşünmedi, kimse ya kızım, yeğenim, öğrencim, bunu bilincinde yapmıyor ya pişman olursa diye düşünmedi. Evet başörtüsü (ailemin beynime kazıdığı şekilde) farz bi ibadet, ama islamın şartı değil, sadece senin nefsinle ve dışardan müslüman olduğunu temsil ettiğin bi örtü. Artık kendimi öyle bi hale soktum ki dışarı tek başıma çıkamıyorum, insanların yüzüne bakamıyorum , onlarla konuşamıyorum, kendi fikrimi bile özgürce beyan edemiyorum, özgürlüğümü git gide daha da kısıtlamaya başladım. Bu sene 2. Defa üniversite sınavına gireceğim 2 gün sonra dersaneye gitmem gerek, başörtüsüyle kendimi bu kadar kısıtlarken o ortama girebilecek miyim? Yoksa açılacak mıyım bilmiyorum.. sanırım bu günden sonra dua etmekten başka şansım kalmadı. Keşke bu durumun tek sebebi nefsim olsaydı da onu yenmeye çalışsaydım.. içimde o kadar fazla şey ukde kaldı ki
    Ben buraya kendi kullandığım (sadece yakın arkadaşlarımın olduğu) instagram hesabımı bırakacağım. Ulaşmak isteyen, danışmak konuşmak isteyen olursa diye 🙂 bizi bizden başkası kolay kolay anlayamaz ne de olsa -saturndekibulut-

  23. Bende 12 yasindan belli kapaliyim suan 16 yasindayim ama icimde hayla bir acilma hevesi var napicami bilmiyorum aileme daha demedim tepkilerinden korkuyorum ve etrafimdakilerden.
    Kendi istegimle kapanmistim ama cok kez keske kapanmasaydim diyorum, ne yapicami bilmiyorum suan kafam cok karisik.

    • Duygusuz

      Ben 13 yaşında kuran kursunda kapatildim valla nolduğunu bile anlamadim şu an 17 yaşındayım ve açılmak istiyorum ama yapamıyorum cesaret edemiyorum çevremdeki tepkilerden cesaretim kiriliyo ve çok pişmanım kuran kursuna gittiğim için kimsede anlamıyor ki biraz empati yapsalar anlarlar

  24. Kızlae bende açılmak istiyorum şu an 10. Sınıfım 5. Sınıfta kapandım annem aşırı dindar babam benim elimin altındayken açılamazsın evlenince ne bok yersen ye diyo her dışarı çıkışımda başımı örterken ağlamaktan çok sıkıldım cidden artık dayanamıyorum kapandığım annemin bana baskı yaptığı güne lanet olsun

  25. Ben zaten 2 ay önce kaynanam ve ailesi baskısı için mi bilmem kendimde istemiştim yapabilirim sanmıştım ama artık yapamıyorum aynada başka insanı görmüş gibi oluyorum ama eşimin ailesinin çevremdekilerin tepkisinden korkuyorum

  26. Ben de aynı düşünceler içerisindeyim 12 yaşında gaza glerek kapandım ve şuan sadece 14 yaşımdayım 8. Sınıfa gidiyorum açılmak ta istiyorum açılmamakta ben tepkilerden korkmuyorum sadece Allah tan korkuyorum ve cidden ahireti düşünüyorum sizce açılsam ne olur ahiret falan Allah beni hala sever mi

  27. açıldın mı?

  28. Rojda özönal

    Bende öle çok pişmanım hergun ağlıyorum bugün rahatlasam acilmiyacam diyom ama 1 hfta sonra yine üzülüyorum ve hep yatarken allahım eğer kapanmam bana iyi gelmicekse korkunç rüya gorim diye hep öyle diyince korkunç rüya goruyom ve tekrardan cekiliyom açılmaktan ama yine yapamıyorum açılmak istiyorum saçlarımı okadar çok seviyorum ki hani kapalı giyinim ama saçım açık olsun diye diyom napcm yardimci olurmsunz??

  29. Merhaba bende bu düşüncede olan biriyim ben 18 yaşındayım 17 yaşımda kapandım kapanalı bir sene oldu babam çok karşı çıktı kapanmamı hiç istemedi küçük olduğumu ve yapamayacağımı dile getirdi ama ben onu dinlemedim o yurt dışındayken ondan habersiz kapandım şuan bir sene oldu ve ben ne kadar bilinçsizce kapandığımı anlıyorum tesettürüm tam bir tesettür değil evet ama dar şeyler de giymiyorum bende siz gibi çevremde alacağım tepkilerden korkuyorum özellikle teyzem ama bu benim hayatım ve yapamadığımı yapamayacağımı yeni yeni anlıyorum ama korkuyorum…

  30. aynı şeyi yaşadığım bu kadar insan olduğunu bilmiyordum.. ben de anlatayım öyleyse hikayemi 7.sınıfın ikinci döneminde kapandım. hem aile hem arkadaş hem de okuldaki hocamız tarafından baskı gördüm bu konuda. annem ve babam sürekli ablan da sana özenir kapanır, artık yasın geldi, bak şu kız ne güzel kpanmış gibi şeyler diyordu. arkadaşım kendimi çok yanlız hissediuorm demişti. ve hocamız sürekli cehennemi anlatırdı bize sınıftaki açık kızlara kapanmaları için baskı yapardı. beni en çok etkileyen şeyse bi gün arkadaşlarimla gezerekn hepimiz kolye almıştık boğaza tam yapışan koluelerden ama kapalı arkadaşım alamamıştı. sadece 12 yaşındaydı daha.. bütün gün mutsuz gezmisti. o kadar üzülmüştümki ona. çocuktum ya ben de bilemedim hem o yanlız kalmasın hem de annem babam mutlu olucak ve hoca cehennemi anlstırken vicdan azabından kıvranmıyım diye kapandım birgün.. küçük bir çocuk olduğun için bu kadar baskı yeterliydi kapanmam için. şu an 10. sınıfım. hala dahada küçüğüm bence. dediğim arkadasımla hala ayni okuldayız ve o açıldı.. ama ben anneme dedigimde beni okulda almakla tehdit etti ge kafama bardak fırlatıyordu neredeyse.. her şey o kadae içimde kaldıki. kendime üzülüyorum bazen. saçlarımı özlüyorum, özgürlügümü özlüyorum, mutlu olmayı ,istediğim gibi giyinebilmeyi, kendim olabilmeyi, rahatça koşup oynayabilmeyi istiyorum. ablam da açık hala. her günüm birilerine özenerek geçiyor. açık halimi gören bütün arkadaşlarım çok güzelsin diyor. ben de açıkken krndimi güzel buluyorum ama kapandıktan sonra her gün kendimi aynada çirkin gördüm. tüm özgüvenimi, kendime olan sevgimi yitirdim. resmen çocukluğumu içime gömdüm. daha o kadar çok ayrıntı o kadar çok buruk yaşanmışlığım varki..

  31. Benimle aynı şeyleri yaşayan insanların olması kendimi yalnız olmadığımı hissettirdi biraz olsun benim hikayem ailem küçüklüğümden beri kapanmamı istiyordu hatta ortaokul 5.sınıfa geçtiğimde yeni bir arkadaş edinmiştim ve knkm olmuştu o kapandı sonra bende kapanayım dedim olmadı allahtan o yaşta yapamayıp bir kaç gün sonra atmışım 8. Sınıfta saçlarım kabarık oluyordu ve erkekler çok dalga geçiyordu ve hergün ağlıyordum kendimi kötü hissediyordum neyse ben çalışmadım ve annemin tercihiyle kız ihl ye gittim ve annem beni yazın kuran kursuna göndermeyi sever başörtüyü yanına al çık yoksa kursa gönderirim derdi annemin tarafında açık yok ve dayılarım çocukları için çocuğuma kötü örnek oluyorsun diyip duruyordu neyse yeni arkadaşlar edindim ve yarısı kapalıydı sonra düşündümki hem günah hemde bunu enin de sonunda yapıcaktım düşüncesiyle arada kapanırdım evde bir gün teyzemle kahvaltı masasında konuşuyorduk ve kapanırsam ödül olarak telefon alacağını söyledi bende tmm kapanayım dedim zaten yapıcaktım kafasıyla bu halde sevilmiyorum zaten öylelikle kapandım. Herkes bir seviyor ailede babam birşey demedi kapanmama o aralar kendi maddi dertleri vardı hem onuda sevindirmiş oldum ama kapandığıma arada geliyordu aklıma açılsam mı bu liseden başka hayatta var ileride görüceksin falan neyse o yıl geçti allahtan okul değiştirdim tabi akrabalarım imam hatipten kaçtın demi diyor ben sadece okulun işleyişi ezberler hocalar yüzündendi ve beni orada açık gören hocalar gülüyordu bilerek onun da etkisi var yeni okulum güzel 11. Sınıftayım kapanalı 3 yıl oluyor ama son bir kaç aydık bunu düşünür oldum geçen yıl açık bir arkadaşım saçlara maşallah ne güzel açılsana falan demişti hatta bu yılda öyle diyolar geçen sene düşünürken Ramazan’da arkadaşıma mesaj attım oda kızdı yazın unuttum gibi oldu sonra tekrar mesaj attım kızdı geçiştirdi falan kapalı olan diğer arkadaşıma da rüya gibi yazdım açık olduğum bir rüya mutluyum diye onda bille kızdı ablam da kapalı ona soruyorum ne yaparsan yap diyo babama söyledim geçen ay. sonra beni mutfaktan bıçağı al bıçakla daha iyi dedi adam ve anneme gidip okuldan mi okuldaki arkadaşları mı dedi ondan mı etkileniyor yoksa. ortaokul arkadaşlarımda kapalıydı şimdi açık yarısı içimde tutmak zorunda kalıyorum kapalı arkadaşıma konu açtım yeni açılan bir kız var okulda öyle yazdım sen açılırsan senle arkadaşlığımız biter dedi 10 yıllık arkadaşım diğer arkadaşım açılsa naparsın dedim ona bişey demem o yeni kapandı olabilir ama sen uzun yıldır kapalısın dedi Yani dertleşecek kimsem yok tam bir sınanıyorum sevdiğim çocuğa açıldım şey dedi kapalılardan hoşlanmıyorum bilmiyorum çok kötü hissediyorum kendimi telefonu bir yerden aşağı atıp kırmak istiyorum ama yaparsam telefonsuz da kalcam hep düşünüyorum ileride açılsam diyorum ümide bu seferde aynısı olucak yazın bunalıyorum ve bone şal yapıp çıkyorum annem görünce açıl diyo açılayım açılmak istiyorum zaten diyorum saçmalama diyip kapatıyo konuyu ileride evlenince mi açılsam diyorum yada hafıza kaybı geçirsem kim olduğumu unutsam şunu biliyorum ki okulda çok mutlu olucam herkes bu koz bu karar güzelmiymiş dicek hatta hoşlandığım çocukta evlenince desem çok var belinde bu sefer kocam istemicek annem az çnce ablamın tıpa gidince açılan arkadaşlarını konuşuyordu yada atanınca öğretmenlerin açıldığından yolda yürütmende hep şey der bak her yerini açmış ne götü başı belli Dedem küçükken köyde tişört giydiğimde göğüslerim belliymiş az diye dövmüştü hep onlardan bu hayattan sıkıldım bazen ölmrk istiyorum açılsam belkide mutlu olamıycam aile akraba konusunda çok doğru kendi içim dışım bir gibi değil ruhum daralıyor tesettüre uyamıyorum biliyorum bekar olan dayım sevdiği açık kızla evlenecek ve anneannem ben açıkken kötü davranırken şimdi ona iyi davranıyor dedem alıştı sayılır . aileden kimse sevmiyor zaten dayımın kardeşleri teyzemler falan yani öyle tekrar açılmaya kalksam kesin okuldan alır ve yatılı yurda verir beni önerisi olan var mı

  32. Anlamli yaşam

    Bende 6.snfta okulun ilk günlerinde bi arkadaş örtülendi ikinci gün ben kapandım çünkü dine fazla ilgim vardı su an 17 yaşındayım okulu bıraktım sırf sal bağlamak istemedigim için 3 gün önce istediğim şey oldu acildim bunca aradan sonra kafadan hastalığım vardı ne istediğimi doktora söyledim sadece ona aileme açılması gerek yoksa bütün vücuda yayılacak dedi bu yüzden ailem bekletmeden acil dedi hala tanıdıklar beni görmedi sweatle bi ara çıktım ama cesaretli olmam lazım Instagram anlamli_yasam

  33. fatma zehra

    merhaba bende 8. Sınıfa girerken kapandım kendi isteğimle kimse beni uyarmadı demedi ya yapamazsan şuan 10 . Sınıfım 2 yıldır aklımda açılmak kızlara bakıyorum saçlarına çok güzel özlüyorum kendimi beğeniyorum açıkken ama kapattıktan sonra çok çirkinim diye ağlıyorum geçen sene 9. sınıfta ablama dedim oda kapalı açılmak istiyorum dediki senin hayatın istediğini yap anneme dedim annem sordu neden falan sonra bir gün sabah kalktım hazırlandım dedim ben açık gidicem annem öyle kızdıki bana bir daha bu konuyu açamadım şuan annem ve babam izin verse anında açılırım ki zaten tesettür yerine getiremiyorum ben öyle biri değilim çünkü dar pantolon giyer tırnak uzatıp oje süren biriyim dizimin altında asla birşey giymem babam böyle olacaksa açıl dedi ama desem dünyayı başıma yıkar of bende istiyorum saçlarıma rüzgar deysin yağmurda saçım ıslansn ama ne yapacağım nasıl bir daha diyeceğim annemlere

    • Şövalye

      Bişey yapamazsın çünkü asla anlamiycaklar bende aynı durumdayim açılmak istiyorum 5 yıldır hayatımın içinde ettiler içine atmaktan başka çare yok malesefki ve napcami inan hiç bilmiyom öyle bir çıkmaza girdim ki

    • Kararsızlık

      Ben de aynı duygular içerisindeyim. 20 yaşındayım ve 7 senedir kapalıyım. İlkokulda ortaokulda her zaman ileride kapanacağımı biliyordum etrafımdaki herkes öyleydi ve ben de böyle olması gerektiğini başka bi alternatif olmadığını düşünüyordum. Liseye başlarken iyi bir anadolu lisesi kazanmama rağmen imamhatibe gitmem gerektiğini tavsiye etti akrabalarım. Ben çok istememiştim daha iyi bir okul şansım olduğu için. Ama annem onlara itiraz etmedi ve bir şekilde oraya kaydoldum. Okula ilk gün gittiğimde sınıfın neredeyse tamamı kapalıydı. Ben de hazır böyleyken kapanayım diye düşündüm ve bir sonraki gün kapalı gittim. Herkes tebrik edip mutlu oluyodu ama ben kendimi farklı hissediyordum. Ama bu his çevremde herkesin böyle olmasıyla gitmeye başladı. Lisemi hala çok seviyorum arkadaşlarımı da. İyi ki o liseye gitmişim de dedim çok kez. Ama 3 sene önce üniversiteye başladığımda o bastırdığım yoksaydığım hisler yeniden geldi. Ama açılma düşüncesi yoktu sadece insanların beni bi kalıba sokup bana sadece o çerçeveden bakmaları beni rahatsız hissettirmeye başlamıştı. Geniş bi arkadaş grubum vardı kızlı erkekli. Çok rahat davranmasam da görünüşümle karakterim arasında farklar vardı. İnsanlar öyle düşünmese bile ben buna takıldığım için öyle kuruyordum. Kendimi kıstılama ihtiyacı vardı hep. Yaptığım bi davranışın sadece benim değil tüm kapalıların yargılanmasına neden olacağı endişesiyle iyice kendimi kapadım. Geçen sene gerçekten açılmak istediğime karar verdim. Tek nedeni o değildi ama saçlarımı çok beğeniyordum ve sanki çok beğendiğim bi elbise almışım ama giyemiyormuşum gibi hissediyordum. Beni en çok çekindiren şey akrabalarımın tepkisi. Çok saçma böyle özel ve sadece beni ilgilendirem bir karara tepki vermeleri ama öyleler. Namaz kılmadığında kimse buna yorum yapmaz ama konu bu olunca sanki dinimizin temeli buymuş ve o olmadan olmazmış gibi davranmanın şekilcilikten başka bir şey olmadığını düşünüyorum. Anneme ve teyzeme bu isteğimden bahsettim. Üzüldüklerini söylediler annem başka takmadı geçiştirdi. Ama şuan istediğimin farkında. Babam da bana engel olucak bir insan değil. Ama çevremdeki insanların tepkisi beni çok endişelendiriyor. Çevremdeki herkes beni iyi ve ahlaklı biri olarak görür açılmamın beni onların gözünde kötü yapmasını istemiyorum. Ben hala aynı benim sadece dış görünüşüm değişecek bunu anlamalarını çok istiyorum. Akrabalarımın bazıları laf edecekler onları önemsemiyorum ama gerçekten benim adıma üzülecekler de var. Aslında bana şuan üzülmeleri gerekiyor. Gönlümün razı olmadığı bir şeyi her gün yapmak her gün ona göre davranmak çok daha üzücü bir olay. Cesaretimi toplayabilirsem önümüzdeki günlerde açılmayı planlıyorum. Umarım gözümde büyütüyorumdur bu tepkileri. Umarım tepkileri üzecek insanlar olsa bile bana destek olan beni olduğum kişi için sevenlerin desteğiyle çıkarım işin içinden.

  34. merhaba, ben 7. sınıftayken kapandım. Yine her zamanki gibi evde oturuyordum ve annem yanıma gelip irem baban kapanmanı istiyor dedi.İlk başta anlam veremedim çünkü babam bana bırakır sanıyordum. Anneme istemiyorum dedim annem baban istiyor dedi. Bizim evde babam ne derse o olur. Ben babamla konuşmaya çekinirim hatta para istemeye bile çekiniyorum hep anneme söylüyorum o babama söylüyor. Neyse, o gece sabaha kadar ağladım. istemiyordum çünkü ben hiç kendimi kapalı hayal etmiyordum küçükken. Velhasıl zorla kapandım. Şuan 11. sınıftayım ve aklımda hala bu konu dönüp duruyor. Eskiden namaz kılardım kuran okurdum. Babam beni zorla kapattığı günden beri dinden uzaklaştım. Dar pantolon giyiyorum, sigara içiyorum, içki içiyorum.. Bu başörtü benim ahlakıma yakışmıyor. Davranışlarıma yakışmıyor..Aile içi de çok sıkıntım var babamla anlaşamıyorum. Sadece parası yüzünden onunla konuşuyorum.Bir kere bile bana sarıldığını bilmem, günün nasıl geçti kızım diye sorduğunu bilmem..O kadar kıskanıyorum ki babasıyla arkadaş gibi olan kızları..
    Şuan üniversiteye gidip açılmayı düşünüyorum. Belki orda iş bulurum ev tutarım ailemle ilişkimi keserim onu da bilmiyorum. Bir ablamın olmasını çok isterdim. Bana akıl vermesini benim yanımda olmasını.. Yanımda en yakın arkadaşımdan başka kimsem yok. O da arkadaşlarının gazına gelip kapanmış. Açılmak istediğini ailesine söylediğinde izin vermediler. Bizde üniye gidip açılmayı düşünüyoruz.
    Kızlar, eğer aileniz açılmanıza izin veriyorsa etrafımdakiler ne der diye düşünmeyin tüm mesajları okudum ve çoğunuz etrafınızdaki insanları düşünüyorsunuz.İnsanlar hep konuşur onları dinlemeyin. İki gün konuşup üçüncü gün unuturlar bile sizi. Hiç kimse sizden, sizin isteğinizden önemli değil.Eğer içinizde açılmak varsa yapın. Mesela ben şuan sanki Allah için değil de babam için kapanmış gibi hissediyorum. Bu konuyu onun yanında açarsam daha çok kısıtlar beni.(sanki hiç kısıtlamıyormuş gibi…)
    Biraz uzun oldu ama içimi döktüm. Kendinize bir çıkış yolu bulun sonunda mutlu olan siz olursunuz 🙂
    Burada yazılan yazıları takip edicem. En ufak bir sıkınıtınız olursa konuşmak isterseniz akıl almak isterseniz instagram hesabım:ceyda.aaay(hesap fake öylesine kullanıyorum)

  35. Bende 2 senedir kapalıyım. Benimki özentilikle başladı . Anneme söyledim hemen tamam dedi ne bi uyardı ya daha çocuktum ben ya insan bi uyarır bişey söyler. Zaten hiç kapanacak biri değildim açıkken babamdan gizli şort giyer oje sürerdim babam görünce hep döverdi . Şuan böyle olmamın tek suçlusuda babam zaten ben çocukluğunu yaşayamamış dindar bir aileden sadece özgur olmak isteyen biriyim çok mu ya sadece özgürlük. 1 senedir annemle konuşmak istiyorum ama olmuyo yapamıyorum söyliyemiyorum çevremdeki bi kaç kişi biliyo sadece. Zaten sadece başımı kapatmaktan baska hiçbir vasfım yok ne oruç tutarım ne namaz kılarım hiç bisey yapmam çünkü ben buyum. Sırf aman erkekler tahrik olmasın diye kapanacak biri değilim ve hiç bir zaman olmıyacaģım

  36. 9.sınıfım ve 8.sınıfta okulun ilk günü kapanmıştım tamamen kendi isteğimle kapandım ve şimdi açılmak istiyorum bu konuyu ailemle konuştum annem biraz tepki gösterdi ama babam bir şey demedi gerçekten kendimi çok kötü hissediyorum çevremden gelecek tepkiler umrumda değil lütfen biriniz bana yol göstersin motive olmaya ihtiyacım var.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir