Hala kapalıyım ama keşke hiç kapanmasaydım.

İstemiyorum, neden kapandığımı bile bilmiyorum artık.

Sadece öyle olması gerektiğini düşünüyordum, doğru olan buydu ve tersini düşünmemeliydim.

Bu sayede severek, isteyerek kapandım. Ama doğru ya da yanlış artık pek umurumda değil. Bu zoru zoruna giyiniş tarzı umurumda ve gitgide daha çok kızıyor, kinleniyorum. Kızlarımıza her yerlerini kapatmaktan başka bir şey öğretmeyişimiz sinirimi bozuyor. Sanki hiçbir yerimiz gözükmediği sürece diğer şeylerin bir önemi yokmuş gibi. Neden övülüyor ki simsiyah ve bol giyinmek? Kıyafete uygun davranmak ne demek?

Sadece deniz kenarında yürümek bile sıkıntılı ve keyif vermeyen bir hadiseyken o uzun kıyafetlerle denize girip keyif almak bir hayal. Bikini ya da haşema giy, bu da umurumda değil, bizi buna mecbur etmeniz beni çıldırtıyor. Senin nasıl giyindiğini kimse umursamazken neden benim daha kapalı giyinmem seni mutlu ediyor?

Mutlu değilim, doğal değilim, zoraki ve yapmacığım. Saçlarım açık olsa da makyaj yapmayıp saçımla çok ilgilenmeyecektim, çünkü ben buyum. Ama bırakın insanlar bana baktıklarında beni görsünler. Kendi ahlak anlayışımla düşünüp karar vereyim, bana nasıl bakıldığına göre değil. Bırakın istediğim gibi ve rahat olayım, ben olayım. Çok şey istemiyorum.

Hayır, ben hala kapalıyım ama keşke hiç kapanmasaydım. Çünkü hayatımda yeni bir başlangıç yapabileceğim zaman kalmadı.

**Yazıyla beraber paylaştığımız görselin kime ait olduğunu bulamadık. Biliyorsanız kaynağıyla beraber yorum bırakabilirsiniz.

Paylaş:

Comments (140)

  1. Hayatında yeni bir başlangıç yapabileceğin zaman kaldı. Lütfen umutsuz konuşma. Senden bir tane daha yok sen teksin ve güzel bir hayat hak ediyorsun. 30 yıl dayanman bile gerekse o hayatı elde edeceğine eminim kendini bırakma böyle. Bir çıkış olduğuna eminim sadece henüz fark edemedin. Seni seviyorum.

  2. Yalnız değilsin…. Yanındayız.

  3. Kaç yaşındasın bilmiyorum. 18 ya da 40, fark etmez. Kendini kimsesiz bırakma. Kendin için daha iyi bir dünya yaratmayı dene. Yanındayım ve yanında olduğuna emin olduğum bir sürü insan var. Belki burayı okursun, bu şarkıyı sana armağan ediyorum. Bir kucak, bir teselli diye

  4. Bengisu

    Ben de kendi isteğimle ve çok isteyerek kapanmıştım ama birkaç yıl içinde keşke kapanmasaydım noktasına geldim. Birçoklarının aksine ben aileden yana çok şanslıyım açılma isteğimi söylemeden önce çok utandım çok gerildim fakat bütün ailem “Bu hayat senin. Sen nasıl mutlu olacaksan.”dedi. Eğer açılmak istiyorsanız siz de yapabilirsiniz. Tesettürün Allah’ın emri olduğuna inanıyorum fakat ben kullar ne der diye takmaya devam ettim. Kulu Allah’ın önüne koymayın.

  5. Didemmm

    Tam 7 yıl önce kapandim. Şuan 22 yaşındayım. Kendi isteğim doğrultusunda kapandim ve doğru olduğuna inanarak yaptım. Ama şu an aynaya baktığımda ben değilim sanki. Rahat giyinmek, özgürce oturup kalkmak istiyorum artik. O kıyafetlerin gerektirdiği kurallar gibi ddegil. Çok mutsuzum.Artik hayatı basit yaşamak istiyorum. Bir eşofman takımı ile çıkmak istiyorum. O bol kıyafetler hem ruhumu hem bedenimi değiştiriyor sanki. Psikolojikmen iyi olmamaya başladım. Açılmak istiyorum ama beni kinayacaklar. Hor görecekler. Ailem de kötü gözle bakacak. Onlarla konuşmak istiyorum ama o kadar çekiniyorum ki, ne yapacağımı bilmiyorum artık..

    • aynı durumdayım..20 yaşındayım,14 yaşında kapandım. çok isteyerek kapandım. ama belki de buna mecburduk? şahsen ailemde hiç başı açık kadın yok. belki bende kendimi buna mecbur hissettim.ama artık hiç istemiyorum. bambaşka biri var içimde sanki.. ama yapabiliriz. ben deneyeceğim, olur da okursan bunu sen de dene ne olur!
      bizim şimdi değişmemiz inan ileride kendi ailemize, çocuklarımıza çok iyi gelecek. umarım başarırız! güzel kal güzel insan..

      • denedin mi? ben de aynı durumdayım,belki biraz yardımcı olur ağzından çıkacak iki kelime söz…

      • denedin mi? ben de aynı durumdayım. belki ağzından çıkacak iki kelime söz bana bir nebze de olsa yardımcı olur…

    • M. Gokturk

      Lutfen kendine guve, elalem icin yasama. Tanidiklarin birseyler yaparken size soruyormu. Sorgula sorgula sorgula lutfen.

    • açıldığın zaman diyeceksin ki keşke daha önce yapsaydım.çünkü aslında korktuğun kadar olmayacak .evet aileni çevreni tanımıyorum ama sen ne zaman bunu yaprsan yap en fazla 1 hafta konuşacaklar sonunda onlar da anlayacak.söylemek istdiğin bişey olursa . [email protected]

      • Alın bendende o kadar eşimin baskısıyla kapandim 21 yaşında kapandim 25 yaşındayım her defasinda basortuyu takarken boğuluyorum rahat degilim eşime hep açılmak istediğimi diyorum şuan kayinvalidem açılmak yok kesinlikle diyo bende sen karışamazsın diyorum eşim ilerde kendi evimize geçince acil şimdi annemler üstüne gelir diyo ama ben hemen açılmak istiyorum bunaliyorum

    • Ailem kötü gözle bakacak, kınayacaklar, hor görecekler, çekiniyorum.. Rabbimin karşısında ne cevap vereceksin? Onu hiç düşündün mü? Bu sözleri ona karşı kullandın mı? Sözde değil özde müslüman olacaksınız!

  6. annemin baskısıyla kapandım 6 senedir kapalıyim.. başımı kapattigimdan beri kendimi hiç rahat hissetmedim aklımda hep açılmak var arkadaşlarimin hepsi açık onlara özeniyorum bazen kapalı olmam rahat hareket etmemi engelliyor istediğim mekanlara giremiyorum istediğim hayatı yasayamiyorum zamanla alışırım dedim olmadı.. hep bı kurtuluş yolu aradım eger bı mesleğim olursa özgürlüğümu kazanırsam ilk isim açılmak olacak

  7. Bende 1 buçuk yıldır kapalıyım ve kendi isteğimle kapandım ama ailemde herkes kapalı olunca illaki bir gün kapanacaksin diyorlardi direkt bir baskı yapmasalarda dolaylı yoldan yapılıyordu ve şu an kapalı kalmak istemiyorum kendime yabancılaşmış gibj hissediyorum. Benim çevre umrumda değil ama ailem çevreyi çok takan insanlar annem ve babamı düşünüyorum çok karşı çıkarlar ve bu okuldan almaya kadar bile belki gidebilir üni 2. Sınıftayım ilk kapandigim 3. Ayda açılmak istiyorum dedim karşı çıktılar ama ara ara hep geldi bu düşünce iyi hissetmiyorum artık nasıl konusucam hiç bilmiyorum sürekli aklımda bu var nasıl konuşmalıyım nasıl konuyu açmalıyım hiç bilmiyorum ama güçlü durmak zorundayız kararlı olmak zorundayız yine de onları üzmek istemiyorum.

    • İnanamıyorum şuan çok şaşkınım, sanki bu yazıyı ben yazmışım gibi hissettim. Aynı duyguları yaşıyorum ailem çevre yüzünden çok üzüleceğini söyleyip beni baskılıyor. Açılmak istedim çok sefer ama hep beni bastırdılar sonunda 1 buçuk yıl oldu ve hala istemiyorum olmuyor kendimi mutlu hissetmiyorum , açılmak çok istiyorum bunu ailemize Nası kabul ettirebiliriz bi yol bulmalıyız

      • çok doğru diyorsun, benimde ihtiyacım var

      • Gerçekten bunun için ne yapmamız gerekiyor çok merak ediyorum özellikle annelerimiz kilit nokta bu konuda

        • KAPALIYIM AMA YETER AÇILMAK İSTEDİĞİMİ SÖYEDİĞİMDE HERKES HAYIR DİYOR ÇOK BIKTIM AÇILMAK İSTİYORUM AMA AÇILIRSAM KİMSEM KALMAYACAK DAHA KENDİ AYAKLARIMIN ÜSTÜNDE DURAMAYACAK YAŞTAYIM

    • İnanamıyorum şuan çok şaşkınım, sanki bu yazıyı ben yazmışım gibi hissettim. Aynı duyguları yaşıyorum ailem çevre yüzünden çok üzüleceğini söyleyip beni baskılıyor. Açılmak istedim çok sefer ama hep beni bastırdılar sonunda 1 buçuk yıl oldu ve hala istemiyorum olmuyor kendimi mutlu hissetmiyorum , açılmak çok istiyorum bunu ailemize Nası kabul ettirebiliriz bi yol bulmalıyız

    • Ben de aynı senin durumundayım 1 yıl önce kapandım ben de ama o kadar çok açılma isteği geliyo ki… Napacağımı bilmiyorum. Çevre konusu ayrı en çokta beni günah boyutu korkutuyor.

      • Kesinlikle öyle .. iki gün önce açıldım bisikletimi eskisi gibi saçlarıma rüzgar değerek sürüyorum bunun için mutluyum ama ortadaki farz gibi ciddi bir emirden kaçmış olma hissi beni Allaha karşı utandırıyor namazlara devam ediyorum ama her tesbihattan sonra her defasında ona beni affetmesini söylüyorum. Bu Rabbimizle bizim aramızda bir affetme affedilme süreci diğer şeylere ve özellikle insanlara kul hakkı gibi önemli şeylerle ( ki her kötülük ona çıkıyor biliyorsun) zarar vermedikçe onun gaffar sıfatına güveniyorum .Sadece onunla cennete giremeyeceğiz kardeşim ve terliğinden korkuyorum diye annemi sevmek istemiyorum (cehennem için değil onun için yapmak istiyorum tekrarından ki yapacağıma da eminim açıldıktan sonra bunu daha iyi anlayacaksın inşallah) evet çok rahat hareket edeceksin yargılanmadan bundan emin ol . Ailen kabul ettiyse gerisini boşver kendi kararını ver nolur sonra tiksinerek bırakma bu ayeti dene onsuz da iyi müslüman olmayı mutlu yaşa belki çok daha iyi bir tesettürlü olacaksın ? Bunu deniyorum şu an kendimi gerçekleştirmek istiyorum bu 3 yıl içinde baktım olmuyor içime sinerek yeniden gireceğim tesettüre ya da böyle de mutluymuşum diyip diğer farzlarımı ve hem insani hem islami ahlâkı yakalayıp yaşayacağım ve sonlandıracağım bu hayatı mutlu ve acabasız ölmek istiyorum . Bilmiyorum sen nasıl istiyorsun ?

    • selam, yakın tarihte yazmışsın diye ulaşmak istedim sana.. tamı takına aynı şeyleri yaşıyoruz. eğer bunu görürsen lütfen bana geri döner misin? konuşmaya ihtiyacım var çünkü..
      teşekkür ederim

  8. Ben 16 yaşındayım ve 12 yaşında kapandım kendi isteğimle kapanmıştım ancak bu sadece etrafımı memnun etmek için çocuksu bir hevesmiş bunu anladım. Başörtüsü önemli ve sorumluluk gerektiren bir kavram. Bunu anlamadan kapanan o kadar kız var ki bu yüzden başörtüsünü doğru uygulayamıyor kimse. 11. sınıfa geçmeden yazın aileme açılacağımı söyleyeceğim döverler dayak atarlar ama engel olamazlar. Öldürecek halleri yok ya. Başımı açacağım ben kararımı verdim. Özgür olmak istiyorum. Başörtüsü benim için özgürlük değil ve olmayacak da.

    • Şu an inanmıyorum bende 12 yaşında kapandim ve şimdi 16 yaşındayım aslında en başından istemiyordum ama ben ne olduğunu anlamadan bir baktım kapanmisim bana şallar falan alınmış ilk kapanınca herkes beni övdü saygı duydu göklere çıkardılar o süre zarfında kendimi iyi hissediyordum fakat ilgi kesilip kendimle baş başa kaldığımda bunu hiç istemediğimi fark ettim dört yıldır bir şekilde kendimi zorladım ve ikna ettim ama son dört aydır kendimi daha fazla sıkamıyorum ağır depresyona girdim stresten her sabah karın ağrılarıyla uyanıyorum bu öyle bir baskı ki sanki kalbimin üzerinde kocaman bir fil var baskıdan ölecek gibi hissediyorum aynaya bakamıyorum fotoğraf çekinmiyorum kendimi bu halde görmeye katlanamiyorum bazen sinir krizine giriyorum ve kollarımı jiletliyorum artık yaşamak istemiyorum

      • çok üzüldüm yorumunu okuyunca, bu baskıyı kaldırmana, kaldırmamıza hiç gerek yok.. eğer bunu görürsen lütfn benimle irtibata geç. seninle konuşma k istiyorum

      • Sakın yapma öyle şeyler universiteye geçince ileride mesleğin olacak ve sen acilinca onlarda sana laf atacak yüz olmaz bence şimdi acilmayi universiteye ertele ki cook rahat et şimdi de derslerine yogunlas universite icin unide acilinca kendini dünyanın en mutlu insani hissediceksin inan bana ben de ayni seyleri yasiyorum ve su anda sinava hazirlaniyorum istedigim yeri kazaninca istedigim her şeyi yapmak istiyorum ve yapinca da kimse kalkip ta kapaaaan diye baski uygulayamaz çünki onlara “birey”oldugumu ve sadece kendimi dinledigimi kariyerimle hissettirecegim.Sen de öyle yap:)ve birazcik sık dişini

        • Naptın açıldın mı ben de sınava girdim yarın tercih yapıp babamla konuşucam inşlaşalhh kabul eder açılmayı çok istiyorum umarım istediğim gibi olur

      • Sakın öyle bişey yapma. Sen Allah rızası için kapanmadıktan sonra kapanmanın ne anlamı var bırak ailen düşünsün ne diyeceklerini ne yapacaklarını. Kendine zarar vereceğine özgürlüğün için bir adım at emin ol kendine verdiğin zarar kadar zarar vermezler sana. Bi gün uyan ve açılmak istiyorum de ve açıl sakın tepkilerini görünce geri adım atma sen geri adım atarsan onlar seni ikna eder bir bakmışsın yine olmadığın biri görünümündesin. Kimse senden senin hayatından önemli değil bırak bir hafta mutsuz ol bir ömür için rahat olsun

    • Aynı durumdayız desem çok küçükken kapandım. Evet istiyerek kapandım ama küçüktüm işte ne istediğini bilmeyen sorumluluk alamayan biriydim. Ailem böyle şeylere çok ön yargılı hatta direk çevrem ama geç kalmak istemiyorum yaşımı geçince istediklerimi yapamamaktan çok korkuyorum. Ama bir o kadarda ailemden korkuyorum. O kadar ikilemdeyim ki anlatamam.

  9. Merhaba ben 15 yaşında kapandim ve 13 yaşında annem tarafından zorla başıma tülbent takmam gerektiği söyleniyordu o şekilde ilerledi ve en son imam hatipe gönderdiler ve o gün kapattılar ailem muhafazakar ve fazla dinci ve baskıcı. Annem özellikle. Ben şuan 23 yaşındayım ve artık çok sıkılıyorum istemiyorum kapalı olmak rahat olmak istiyorum. Eşim bişey demiyor oda benim gibi ailemden korkuyor. Açılmak istiyorum ama nereden başlamalıyim ne yapmalıyım? Bilemiyorum 😒 benim gibi olan zorla kapatılıp sonradan açılan varsa lütfen bana yazabilir mi? Yardıma ihtiyacım var.

  10. Merhaba ben 15 yaşında kapandim ve 13 yaşında annem tarafından zorla başıma tülbent takmam gerektiği söyleniyordu o şekilde ilerledi ve en son imam hatipe gönderdiler ve o gün kapattılar ailem muhafazakar ve fazla dinci ve baskıcı. Annem özellikle. Ben şuan 23 yaşındayım ve artık çok sıkılıyorum istemiyorum kapalı olmak rahat olmak istiyorum. Eşim bişey demiyor oda benim gibi ailemden korkuyor. Açılmak istiyorum ama nereden başlamalıyim ne yapmalıyım? Bilemiyorum 😒 benim gibi olan zorla kapatılıp sonradan açılan varsa lütfen bana yazabilir mi? Yardıma ihtiyacım var.

  11. Kessinlikle bu beniste içimdekilerini yazıya dokmussun resmen yorum yapan kişilerde aynı şekilde ya konuşabilir miyiz bu konuyu kabul edersen numaramı yapcam. Dertlesmeye o kadar çok ihtiyacım var ki benide yalnızca sen anlarsın😔

    • rana ama üzgün

      Cidden bu yazıyı okurken çok tuhaf hissettim. Sanki benim iç sesim..
      Böyle hisseden başka birileri ile dertleşmeye ihtiyacım var. Lütfen bana instagramdan yazın. (@[email protected])

  12. merhaba, bu yazıda kendimi buldum gerçekten. Ne yapacağımı bilmiyorum annem çok kıza reddeder halamlar amcamlar çok tepki gösterir akrabalarımın hepsi kapalı ama ben artık kapalı olmak istemiyorum. zorla kapatıldım ve artık tahammülüm yok. ne yapacağımı onları nasıl ikna edebileceğimi bilmiyorum..

  13. Bende aynı durumdayım ama açılıp özgürlüğümü yaşamak istiyorum dünyaya bir kere geliyoruz kısıtlamalarla kapanıp yaşamak çok zor üstelik bu devirde milleti özenip içinden istediğin gibi giyinip davranamamak..

  14. Birbirimiz icin dua edelim belki cozum bulunur

    Bende 14 yaşında kapandım galiba tam hatırlamıyorum ama artık istemiyorum namazımı kılmayı filan değil yani sadece kapalı olmayı istemiyorum sanki zorla dayatilmis gibi geliyor o zamanlar kendi isteğim ile gibiydi ama aslında annemi mutlu etmek içinmiş onu anladım en çok istediğim şey sadece eşofman ve ayakkabılarımın üzerine basarak ekmek almaya gitmek kalkipta baş örtüsü takip ferace yi giyip altıma etek geçirip çıkmak değil o kadar nefret ediyorum ki feracem yırtıldı onu bile dikmiyorum dize kadar fermuar tarafı igneleyip çıkıyorum kendine özenen kapalilara bakıyorum ama ben öyle değilim sevmiyorum sanki büyümek zorundaymisim gibi hissettiriyor kendimden nefret ediyorum eğer tüm hayatım böyle geçecekse Allahım al canımı kurtulayım diyorum keşke bana bir şey olmadan bir kaza filan geçirsem ve hafızamı geçici süreliğine mesela 1 yıl filan kaybetsem ve kapalı olmak zorunda olmasam ailem ozaman bir şey diyemez ne güzel olur çünkü hafızamı kaybedersem kapalı olan olduğumu Bilmem ve ne kadar dayatilirsa da bu sefer başında direnirim benim istediğim şey herkes vücudumu görsün kurumlarının belli edeyim şort giyip göbeği açık tişört giyeyim değil ben kapalı olmanın verdiği büyüklüğü istemiyorum ben onu giyince 40 yaşında hissediyorum ben böyle dışarıda hoplaya zıplaya yürümek istiyorum bunu bir pardesu ile yapın size nasıl gülüyorlar rahat olmak istiyorum yoksa denizde bikini giyeyim diye değil eğer ben açık olacaksam deniz e astronot kıyafeti ile bile girerim yeterki kendi yaşımda haraket ederken beni bir şeylerin içine kapatan bir şeyler olmasın olgun olmak istemiyor küçük hissediyorum ve öyle davranmak istiyorum sadece bu yüzden dinim imanım tehlikeye giriyor Allahım hani muslumanlikta zorlama yoktu diyorum ve daha bir çok şey düşünmemeye çalışıyorum düşünürsem tövbe ediyorum ama hep aynı döngü istemiyorum mutsuzum

  15. Ben de şu an 12.sınıfım ve 6.sınıfta kapandım ilk. Ama 1 hafta sonra açıldım ve sonra 7.sınıfn 2.dönemi regl olunca günah diyerek 1 hafta sonra kapandım. Ve 8.sınıfta yine açılmak istedim. Ve dinleri araştırmaya falan başladım ve doğru olanın İslam olduğunu, doğru tesettürü uygulamadığımı farkettim ve düzgün bir biçimde kapanmaya başladım ve daha sonra liseye geçtim. Lisemde hep açıklar var bir tane bile kapalı öğretmenim yok ve ben yavaş yavaş topuz yapmaya dar pantlon giymeye omuzlarımı örtmemeye başladım ve bu durum özellikle son 1 senedir beni çok rahtasız ediyor. Ve arkadaşlarımın saçlarımı, fiziğimi övmesi de etkili oldu. Yani Ferrarin varsa göstermez misin? Ve dini özellikle 1 aydır aşırı derecede sorguluyorum ve aklım çok karışık. Bir yandan islam doğru geliyor bir yandan yanlış. Annem ve babam dar pantolınumu görünce böyle giyinceksen açıl demişlerdi. Anneme geçen gün açılmak istiyorum dedim. Hayır olmaz ne güzel kapanmışsın işte dedi. Düzgün yapamıyorum dedim açılsan nolucak dedi. Hem tesetürü düzgün uygulayamadığımdan hem de özgürce giyinmek istedğimden. Ve kapalı olunca istediğin gibi davranmaıyorsun. ya otobüste insanlar yanıma oturmuyor kapalı diye.[ve Allah için şunu yapmayın yemeyiz yani) Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Artık şalım beni sıkıyormuş gibi hissediyorum. Aslında ailemde çok kapalı da yok. Hatta torunlarda tek kapalı olan benim ama bu kadar yıl sonra açık olmak bilmiyorum bir de teyzemler hacca gitmiş insanlar yengem açık biri. yani korkuyorum ve bir ay osnra sınavım var ama hiç çalışmadım bunları düşünmekten ve her yerde kapalı fotoğrafım var kimliğmde akbilimde . Lİse fotoğraf albümümde kapalı. ilerde çocuklarıma gösterirken bakın ben br zamanlar kaplıydım mı diyeceğim. ve sınavdan 3 gün osonra mezuniyetim var orda da büyük ihtimal kapalı olurum. ergenliğin verdiği ani bir karala hayatımı mahvetmek istemiyorum çünkü anneme bunu dedikten sonra annem sürekli bana laf sokuyor. ve yolda dar pantlon giyen biirni görünce şuna bak her yyeri her yerde falan diyor. sonra da diyor ki uyarmam lazım insanları. yani m8.sınıfta islam tek doğru derken şu an öyle demeyişim değiştiğimin göstergesi ve acaba ilerde de değişirmiyim bu yüzden napmalıyım bilmiyorum ve şu an lise son benim için çok iiy bir fırsat. ama büyük ihtimal sınav sonucum hiç iyi gelmiycek ve babam bu yüzden a.olma fikrime olmulu bakmıycak. ya cidden kafayı yiycem artık kesşke hiç yaratılmasaydım. din seçmek bile o kaadr xor ki

  16. 8.sınıfta yaz tatilinde bilinçsizce kapandım. Ailem zorlamadı. Bir gün dışarı kapalı çıktım ve bir daha öyle kaldım. 7 sene oldu. Üniversite 2.sınıfım ve artık çok ağır geliyor kapandığım zaman kendimi kötü hissediyorum istediğim olmak istediğim ben maalesef kapalıyken olduğum ben değil. Açılmayı son zamanlarda daha çok düşünüyorum. Cesaretim var ama etraftaki insanları düşününce kırılıyor. Ama bir daha bu dünyaya gelmeyeceğim ve bu hayat benim istediğim kılıkta yaşamak istiyorum. Şuan eve dönüyorum otobüsteyim gittiğim zaman aileme bu konudan bahsedeceğim. Babamın her zaman arkamda olduğunu bilmek bana güç veren şeylerden. Yazdığın her satıra katılıyorum. Sevgiler

    • Kararsız ama kararlı

      Açıldın mi?

    • Ne yaptin peki acildin mi

    • Faith Lee

      aynı şeyleri yaşıyoruz bende okuldakiler nasıl bakar arkamdan ne derler diye açılamıyorum kafam çok karışık sanırım mezun olduktan sonra yapacağım çünkü cesaretim yok.

  17. Ben lisede bir heves başımı kapattım ama mutlu olmadığım için bir ay sonra tekrar açtım, bu süreçte ailem nötr oldu hep. Sonra üniversite bitip evlendikten sonra namaza başladım eşimle birlikte, daha sonra da kapanma kararı aldım. Avrupa’daydım, açıkken liseli aşıklar gibi öpüşe koklaşa gezerdik kocamla, kapanınca ona yakışır bir şekilde davranmaya başladık. Zor gelmedi, mutluyum, tunikle de gezerim, ferace ile de. 34 yaşımdayım, kimseye de hesap verecek yaşta değilim. Şimdi sizlerin yazdıklarını okudum ve belki de bazı şeyleri yaşamayışın ağırlığı var üzerinizde. Bende o yok mesela şu an, 24 yaşıma kadar yaşadım yaşayacağımı. Bu yazdıklarınız, başörtüsünü maalesef düzgün taşıyamayan kızları anlamama yardımcı oldu. Benim de kızım var şimdi, bilmiyorum onunla nasıl bir süreç yaşayacağız ama her kararında yanında olduğumuzu hissetmesini sağlamak en büyük görevimizmiş onu anladım. Açık olsun bize karşı, yalan söylemek zorunda kalmasın..
    Allah hepimizin yardımcısı olsun.

  18. Eda Çelik

    Ben 15 yaşında ailemin zoru ile kulağımda bir çınlama ile yere yapıştım babamın tokadı ile yere yapıştım kapanacaksın kapacaksın alışma süreci tanımadılar bugün kapalısın işten geldin yarın işe kapalı gittim düşünün işte 16 yaşında türbanında ağırlığı ile beni dışarıdan gören genç kız sandı isteme olayları başladı. Sonra akrabalardan geldiler çok uzaktan bir akrabaya verdiler sonra içimde kalan bir açıklık vardı 27 yaşımda tam 11 yıl sonra açıldım şuan 29 yaşındayım. Kimse yakıştırmadı yadırgadı herkes düğün bayram bilmedim kimseyi görmedim görmek istemedim açıldım diye herkes hor baktı peki tekrardan kapansam ne olacaktı bayramdan bayrama gördüğüm insanlar memnun olacaktı sadece ama açlığını tokluğunu bilmeyen insanlara yaranmak gibi bir şey olacaktı ailem sadece Allah’ın huzurunda nasıl hesap vereceksin korkusu vardı insanların her zaman konuşmaya sebep görecek şeyleri var şuan istediğim gibi yaşıyorum açığım…. amma velakin kimse ile görüşmüyorum beni başımdaki türban için seviyorlarmış ben olduğum için değil ama zaten yanımda olsalarda 200 liraya ihtiyacım var desen çıkartıp vermeyecek insanlar o yüzden de umrumda değiller

  19. Ben de sizlerle aynı durumdayım. Şuan 17 yaşındayım. Birkaç ay sonra 18 olacağım. YKS’ye hazırlanıyorum. Ailem İzmir’de yaşıyor. Eğer istediğim bölümü kazanırsam gitmeden önce ailemle konuşacağım. Şimdi konuşmak istiyorum ama gerçekten fazla çekiniyorum. Ben 8. sınıfa başlamadan önce kapandım. Çok istememekle birlikte biraz zoraki kapandım. Aslında ilk kapandığım zaman her istediğimi almaları beni mutlu etmişti. Fakat sadece 1-2 hafta sonra bunun sadece bir heves olduğunu fark ettim. Ben gerçekten çok enerjik ve rahat giyinmeyi seven bir insanım. Çoğu arkadaşım kapalı olmama şaşırıyor. Aslında ben bile şaşırıyorum. Ailem bu kararıma saygı duymayacak, bundan eminim fakat ben kendi hayatımdan feragat etmeyeceğim. Ben istediğim gibi yaşayamadıktan sonra ne anlamı var ki yaşamanın ? Başörtü gerçekten sorumluluk ve ağırlık isteyen bir kavram. Uğrunda insanların gözyaşı döktükleri bir dava. Ama dünya üzerinde herkes bu sorumluluğu almak zorunda değil. Muhafazakar ve dindar bir ülkede yaşıyoruz. İnsanlar kalıplaşmış bir kültürü sahiplenmiş durumda. Yenilik ve farklılıklara açık değiller. Ama bu baskıcı tutum bizleri dindar yapmaz . Aksine soğutur, kinlendirir. Üniversiteye geçmeden ailemle konuşacağım. Kabul ederler ya da etmezler. Kendi bilecekleri iş. Ben bu hayata kimsenin gölgesinde kalmaya gelmedim . Ben üzerinde kontrol edebilecekleri ipler bulunan bir kukla değilim. Benim tercihlerim , benim kurallarım, benim hayatım. En fazla 1-2 ay konuşmazlar. Reddedecek değiller ya ? Gerçi olur da bu tarz bir tutum sergilerlerse kendim ile gurur duyarım. Gerici insanların arasında aydın kalabildiğim için. Günah boyutuna bakarsak, ne çarşaflılar görüyoruz . Onu da geçtim, din insanın içinde , niyetindedir. Kapalı olup kötü niyetli olan biri , açık olup iyi niyetli birinden daha mı üstün ? Böyle bir din yok arkadaşlar ! Din, varlığının amacını bilmek ve ona uygun şekilde yaşamak demek. Açık olur , olmaz. Ne fark eder. En basit örnek Marie Curie, radyoaktivite konusundaki çalışmalarda bir öncüydü ve Nobel ödülünü iki kez kazanan ilk kadındı. Şuan dünyanın her yerinde kanser insanlar radyoterapi görüyor. Kadın müslüman değil. Peki herhangi bir müslüman kadın’ın eşi, çocuğu , annesi , babası , arkadaşı, akrabası hatta kendisi bile olabilir, hristiyan bir kadının yaptığı makine ile iyileşiyor. Üstüne üstlük, Marie Curie , bu makine’nin yapımı sırasında çok fazla radyasyon’a marız kaldığı için kanserden ölüyor. Şimdi soruyorum bu kadın’ın insanlığa bu kadar faydası varken açık olup olmaması kimin umurunda ? Önemli olan insanların başarısı , dünyada bıraktığı iz, arkasında kalan insanlardan aldığı hayır duası mı ? Yoksa, günümüzde, daha doğrusu ülkemizde ki birçok başörtülü kardeşlerim gibi , yarım pantolon giyip , bone takmayıp , boya fıçısı gibi gezmesi mi? Başörtü’nün sorumlulukları var. Ben az önce saydığım o kızlar gibi gezemiyorum. Öyle olsam belki bu kadar daralmazdım bu konuda. Ben dışarıda koşabilmeyi özledim, merdivenleri zıplayarak inmeyi, bisiklete binmeyi, istediğim gibi giyinmeyi, ev halim ile bakkala gitmeyi, kapı çaldığında rahatlıkla açmayı , daha hatırlayamadığım nice şeyi özledim. Çok basit şeyler gibi görünebilir . Ama bu saydıklarımı ve sayamadıklarımı yapamamak beni kısıtlıyor. Ben kısıtlanmak istemiyorum. Görüntümle dünyada ayrıştırılmak istemiyorum. Ben insanlar tarafından ben olduğum için sevilmek, nefret edilmek istiyorum . Sokakta ki kızlar , beni sırf görüntümden dolayı yakın bulmasınlar. Zorbalığa uğrayan kapalı bir kızı koruyabilmek istiyorum . Ben özgür olmak istiyorum. Seçimlerime saygı duyulmasını. Ailem, çevrem, arkadaşlarım. Ya saygı duyarlar yada saygı duyan insanları ben bulurum. Çünkü bu benim hayatım. Benim tercihim.

    • 17 yaşında olduğundan emin değilim.. Cünkü yazdıkların o kadar olgunca ki! Tebrik ederim seni. 25 yaşında ablan sayılırım ama düşüncelerime tercüman olmuşsun. Acıldın mı merak ettim?

  20. Merhaba!
    Ben de sizlerle aynı durumdayım. Şuan 17 yaşındayım. Birkaç ay sonra 18 olacağım. YKS’ye hazırlanıyorum. Ailem İzmir’de yaşıyor. Eğer istediğim bölümü kazanırsam gitmeden önce ailemle konuşacağım. Şimdi konuşmak istiyorum ama gerçekten fazla çekiniyorum. Ben 8. sınıfa başlamadan önce kapandım. Çok istememekle birlikte biraz zoraki kapandım. Aslında ilk kapandığım zaman her istediğimi almaları beni mutlu etmişti. Fakat sadece 1-2 hafta sonra bunun sadece bir heves olduğunu fark ettim. Ben gerçekten çok enerjik ve rahat giyinmeyi seven bir insanım. Çoğu arkadaşım kapalı olmama şaşırıyor. Aslında ben bile şaşırıyorum. Ailem bu kararıma saygı duymayacak, bundan eminim fakat ben kendi hayatımdan feragat etmeyeceğim. Ben istediğim gibi yaşayamadıktan sonra ne anlamı var ki yaşamanın ? Başörtü gerçekten sorumluluk ve ağırlık isteyen bir kavram. Uğrunda insanların gözyaşı döktükleri bir dava. Ama dünya üzerinde herkes bu sorumluluğu almak zorunda değil. Muhafazakar ve dindar bir ülkede yaşıyoruz. İnsanlar kalıplaşmış bir kültürü sahiplenmiş durumda. Yenilik ve farklılıklara açık değiller. Ama bu baskıcı tutum bizleri dindar yapmaz . Aksine soğutur, kinlendirir. Üniversiteye geçmeden ailemle konuşacağım. Kabul ederler ya da etmezler. Kendi bilecekleri iş. Ben bu hayata kimsenin gölgesinde kalmaya gelmedim . Ben üzerinde kontrol edebilecekleri ipler bulunan bir kukla değilim. Benim tercihlerim , benim kurallarım, benim hayatım. En fazla 1-2 ay konuşmazlar. Reddedecek değiller ya ? Gerçi olur da bu tarz bir tutum sergilerlerse kendim ile gurur duyarım. Gerici insanların arasında aydın kalabildiğim için. Günah boyutuna bakarsak, ne çarşaflılar görüyoruz . Onu da geçtim, din insanın içinde , niyetindedir. Kapalı olup kötü niyetli olan biri , açık olup iyi niyetli birinden daha mı üstün ? Böyle bir din yok arkadaşlar ! Din, varlığının amacını bilmek ve ona uygun şekilde yaşamak demek. Açık olur , olmaz. Ne fark eder. En basit örnek Marie Curie, radyoaktivite konusundaki çalışmalarda bir öncüydü ve Nobel ödülünü iki kez kazanan ilk kadındı. Şuan dünyanın her yerinde kanser insanlar radyoterapi görüyor. Kadın müslüman değil. Peki herhangi bir müslüman kadın’ın eşi, çocuğu , annesi , babası , arkadaşı, akrabası hatta kendisi bile olabilir, hristiyan bir kadının yaptığı makine ile iyileşiyor. Üstüne üstlük, Marie Curie , bu makine’nin yapımı sırasında çok fazla radyasyon’a marız kaldığı için kanserden ölüyor. Şimdi soruyorum bu kadın’ın insanlığa bu kadar faydası varken açık olup olmaması kimin umurunda ? Önemli olan insanların başarısı , dünyada bıraktığı iz, arkasında kalan insanlardan aldığı hayır duası mı ? Yoksa, günümüzde, daha doğrusu ülkemizde ki birçok başörtülü kardeşlerim gibi , yarım pantolon giyip , bone takmayıp , boya fıçısı gibi gezmesi mi? Başörtü’nün sorumlulukları var. Ben az önce saydığım o kızlar gibi gezemiyorum. Öyle olsam belki bu kadar daralmazdım bu konuda. Ben dışarıda koşabilmeyi özledim, merdivenleri zıplayarak inmeyi, bisiklete binmeyi, istediğim gibi giyinmeyi, ev halim ile bakkala gitmeyi, kapı çaldığında rahatlıkla açmayı , daha hatırlayamadığım nice şeyi özledim. Çok basit şeyler gibi görünebilir . Ama bu saydıklarımı ve sayamadıklarımı yapamamak beni kısıtlıyor. Ben kısıtlanmak istemiyorum. Görüntümle dünyada ayrıştırılmak istemiyorum. Ben insanlar tarafından ben olduğum için sevilmek, nefret edilmek istiyorum . Sokakta ki kızlar , beni sırf görüntümden dolayı yakın bulmasınlar. Zorbalığa uğrayan kapalı bir kızı koruyabilmek istiyorum . Ben özgür olmak istiyorum. Seçimlerime saygı duyulmasını. Ailem, çevrem, arkadaşlarım. Ya saygı duyarlar yada saygı duyan insanları ben bulurum. Çünkü bu benim hayatım. Benim tercihim.

  21. Herbirimiz bir şekilde tesettüre girmişiz. Bilinçli ya da bilinçsizce yapmışız bu radikal kararı. Şimdi ise değiştik ! Artık hayata farklı bakıyor, farklı düşünüyoruz. İsteyerek girdiğim tesettürden yine isteyerek çıktım. Evet, hakkınızda herkes ileri geri çok konuşacak. Ama merak etmeyin bir süre sonra sizi konuşmayı bırakacaklar. Sıcak rüzgarın teninize değişini, saçlarınızı savurduğunu hissetmek çok güzel bir özgürlük duygusu. Artık ben cennet/cehennem gibi mitolojik kavramlara da inanmıyorum. Merak etmeyin açıldınız diye Tanrı adlı kişi sizi yakmayacak. Korkmayın ! Asla korkmayın. Bu hayat size aitse kararları da siz verirsiniz. Çoğumuz ayıp, günah, yasak vs gibi dinî kavramlardan sıyrıldık. Artık kimsenin ne düşündüğüne bakmaksızın istediğimizi giymek istiyoruz ! Olur da insanlar canınızı çok sıkarsa, bunalıma girecek gibi olursanız açın bir şarkı dans edin.✊

    • Aynı şekilde ben de inanmıyorum artık ve uzun süredir materyalistim ama açılma durumunu ailene nasıl söylediğini anlatırsan çok sevinirim

    • Kararsız ama kararlı

      Aileme nasıl söyledin? Ben de senin düşündüğün gibi dusunuyorum. Belki kapalı kalabilirdim ama artık bunun da bir manası yok

  22. Bendekalsın

    Bir hafta oldu açılalı evet açıldım 🙂 kapalıyken düzgün bir kapalı değildim tesettürü geçtim en başta düzgün kapalıların hakkına giriyordum
    Kapalıyken bu bloga rastladım ve en önemli şeyin mutlu olmak olduğunu anladım. İnanın aileniz ne kadar sert ve muhafazakar olursa olsun siz onun evladısınız şuan aramız gayet iyi alışma sürecindeyiz en yakın arkadaşım (açık) çok büyük bir tepki verdi ve konuşmayı kestik ne yaparsanız yapın aileniz bırakmaz tek sığınıcak liman aileniz kendinizie cici bakın 🌼

  23. Bu kadar insanın aynı dertten muzdarip olduğunu bilmiyordum şu an özgür değilsiniz açıldıktan sonra da bi müddet özgür olmayacaksınız ama sonra her şey düzelecektir.💗Siz bunu başarırsınız ama benim başarmam imkansız. Sağlıcakla kalın.:)

  24. Istedigimi yapinca buraya tekrar geleceğim

  25. Gerçekten benim gibi hisseden bu kadar çok kişi olduğunu okuyunca ben de şaşırdım. Ben 6 yıl önce oğlum doğduktan sonra kendi isteğimle kapandım. İlk 2 yıl çok mutluydum eskiden beri istediğim bir şeyi başarmış olduğum için. Zamanla yabancılaştım kendime. Aynada gördüğümü sevmemeye başladım kapalıyken. Yeterince düzgün bir kapalılık hayatı da yaşamıyorum. Açık giyinen ya da süslü biri değilim sadece kendim gibi hissetmiyorum. Eşim ya da ailem kapanmama saygılı oldukları gibi açılmama da karışmazlar. Ben kendime yediremiyorum başaramamış olmayı. Bunu atlatsam sosyal çevrenin tepkisi de çekincelerim arasında ne yapacağımı bilemiyorum çok huzursuzum..

  26. Kararsız ama kararlı

    Ben artık açılmak istiyorum. Eniştem, kuzenim geldiğinde açık duruyorum, balkona açık çıkıyorum hatta bir gece açık çıktim dışarı. Bence bu ikiyüzlülük. Ya tamamen açık ol ya da kapalı. Ki ferace de giymem ve bu yzuden sunan iislam in emrettiği şekilde bir kapalı değilim. Liseyi bitirdim arkadaşım sadece bir tane var o da bana hep açıl diyordu zaten. Ailemden korkuyorum bana böyle giyunceksen açıl demişlerdi geçen gün anneme ben açılmak istiyorum dedim hayır olmaz dedi. Babam daha kötü tepki verir. Ve şu an mezuna kalabilirim. Bilmiyom yani onlara bağımliyim. Dine de güvenim azaldı. Ya tamamen giderecek ya da İslam a devam edeceğim

  27. Ben de şuan 20 yaşındayım 1.5 yıldır tesettürlüyüm ve bu işe içime sinerek girmiştim çok mutluydum hatta feraceli geziyordum fakat sonra kıyafetim değişmeye başladı bir yıl mezuna bıraktım ve bu sene hazırlık okudum, üstelik okuduğum bölüm Fransızca ve sınıfta gerçekten sırıtıyorum durumumla ama artık açılmak istiyorum çünkü insanlar değişti artık tesettürlüysen bir kalıba giriyorsun insanlarca , yaptıklarının adı senden beklenen ve beklenmeyen hareketler oluyor artık , bende haliyle yoruldum, özgür hissetmek ise tartışılır çünkü ilk kapandığımda daha özgür hissediyordum kendimi ama artık işler değişti , dinin imanın kafamı kapatarak korunacağına inanmıyorum , asıl mesele ise şu bunu annemlere nasıl diyeceğim ? Çünkü kapanmaya karar verdim kendi rızamla üstelik ve bir buçuk yıl sonra açılmak isteyince belki benle aylarca konuşmayacaklar belki yüz çevirecekler hayal kırıklığına uğrayacaklar… ben ise hayırsız evlat olacağım , annem çok üzülecek … çok stres oluyorum iştahım bile kapandı , teyzem ise destek oluyor eğer izin vermezlerse kapanırken kimseye soramadığımı kendim karar verdiğimi açılırkende aynısının olacağını söylememi öneriyor ama babam böyle bir tavır sonrası beni fena yapar …:/

    • Merhaba ben de 2 yıl önce 18 yaşımda kendi isteğimle kapandim.Aslinda annem sadece çok dar giyiniyorum diye kızıyordu, ama son zamanlarda da bir şey demiyordu sadece ablam o yönde bir dönem baskı yapmıştı.Sozde baskı yoktu ama psikolojik olarak vardi.Sonra kapandım bir süre çok özgür hissettim ben de daha sonra gel gitler oldu eski halimi özler oldum her söylediğimdeyse vesvese bunlar saçmalama böyle daha güzelsin tepkileri aldım.Sonuc olarak artık ben yıllardır ne kadar gereksiz bir şeye önem atfedildigini şuan 20 yaşımda görmüş bulunuyorum.Evren madde kuantum sicim dünyası enerjiler her şeyi mükemmel yaratmış bir yaradan var evet dinler var ve sahiden insanın dini iyilik olmalı dünyaya insanlığa yararlı olmak olmalı temiz bir insan olabilmek kalp kırmamak, kötü düşünmemek gibi daha zor eylemler varken allahın saçı örtük mu açık mi diye cehenneme hapsedecegine artık inanmıyorum.Cunku çok kolay örtüyü takarsin sadece bir eylem asıl zor olan kendimizi torpuleyebilmek dönüştürmek.Insan olmak.Ha şu bir gerçek ki kuranın çizdiği sınırın vücut hatlarını çok ortaya koymayan örtük giyinilmesi gerektiği kanısındayım.Cunku hem toplumsal düzeni sağlamak hem de kimsenin evliliğine esine gözle de olsa zarar vermemek adına bu gerekli ve kadın çok değerli.Simdi ben de ne yapacagimi bilmiyorum saçımı açma kararı alırsam muhtemelen evde kaos çıkabilir.Ve şuan kendimden de çok emin değilim açık olursam nasıl hissederim şuan dışarıda bilmiyorum.

  28. Tamamen aynı hisleri paylaşıyoruz. Bende açılmak istiyorum ama nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum. 5 yıldır kapalıyım ve son 2 yılı tamamen pişmanlıkla geçti ve hâlâ da öyle. Bu konuda konuşmak isteyen varsa instagram @hayalperestizm yazsın lütfen. Benimle aynı duyguları paylaşan insanlarla konuşmak belki biraz iyi hissettirebilir.

  29. Tamamen aynı hisleri paylaşıyoruz. 5 yıldır kapalıyım fakat bu 5 yılın son 2 yılı pişmanlıkla geçti. Açılmak istediğimi nasıl söyleyeceğimi bile bilmiyorum. Konuşmak isterseniz instagramdan @hayalperestizm hesabına yazabilirsiniz. Böylece duygularımızı paylaşıp içimizi rahatlatabiliriz.

  30. Aynı hisleri paylaştığımızı görünce benim gibi olanlarda varmış dedim. Bende uzun süredir kapalıyım fakat gerçekten artık istemeyerek takıyorum başörtüsünü. Eğer konuşup bu konuda dertleşmek isteyen varsa instagram dan @hayalperestizm isimli hesaba yazabilirsiniz

  31. Aynı duyguları paylaşıyoruz gerçekten. Burada benim gibi düşünen hisseden onlarca kişi olduğunu görmek beni cesaretlendirdi. Çok korktuğum o çevreyi artık umursamıyorum ne derslerse desinler yeter ki anne ve babam bu işi onaylasın. Bende 5 yıldır kapalıyım ve son 2 yılı pişmanlıkla geçti. Artık istemeyerek takıyorum örtümü. Bu konuda konuşup dertleşmek isteyen varsa instagramdan @hayalperestizm isimli hesaba yazın lütfen

  32. Benimle aynı duyguları paylaşan onlarca insan varmış ve bu beni cesaretlendirdi. 5 yıllık kapalıyım ama son 2 yılını pişmanlıkla geçirdim ve artık başörtüsünü isteyerek takmıyorum. Bunalıyor gibi hissediyorum. İsteyerek kapanmıştım ama şimdi anladım ki etrafımdan etkilenmişim. Bu konuda konuşup dertleşmek isteyen varsa instagram üzerinden @hayalperestizm isimli hesaba yazabilirsiniz

  33. 15.yaşıma gireli hemen hemen bir ay oluyor 14 ü yeni bitirdim yani lise tercihlerimi de birkaç gün önce yaptım yedinci sınıfın ilk günü kapandım ama babamın ne zaman kapanacaksın soruları 6.sınıfta başlamıştı geçiştirdim geçiştirdim sonra söz verdim yazın kapanacağım diye zaten arkaşlarım çevrem de kapalı olduğu için çok zorlanmam diye düşündüm ne kadar istemesemde zaten imamhatipe de istemeyerek gitmiştim yine ailemin kararıyla sonra ben o üç ay yaz tatilini de her konuşmayı stresle atlatıp bitirdim ama söz vermiştim bi kere zaten babam onunla aramdaki ilişkiyi bitirmek ya da bozmak gibi saçma şeylerle de bi nevi tehdit ediyordu beni sonuç olarak kapandım ilk kapandığımda kuzenlerimi falan kapandıktan sonraki ilk görüşümde çok tuhaf hissediyordum Çünkü hepsi açıktı ve ilk kapandığım zamanlar da dahil çok kere ağladım bu durum yüzünden ama sonra bi şekilde kendimi bunun Benim için iyisi olduğuna ve böyle mutlu olacağıma dair yalanlar söyleyerek kandırdım şimdi neredeyse iki yıl oluyor kapanalı çok mutsuzum dışarı çıkasım yok anneme bi ay önce falan istemediğimi söyledim haklısın dedi zorla olmamalıydı ama elinden de bişey gelmedi Çünkü hep baskıcı kısıtlayıcı taraf babamdı hala da öyle her gün düşünüyorum her aynaya baktığımda ya diyorum bi şekilde açılacağım ki bunun için tek çare babamla konuşmak ama benim bunu yapma cesaretinde bulunmam imkansız Çünkü en çok korktuğum şey yanlış anlaşılmak ve hakaretlere maruz kalmak ikinci düşündüğüm şey de üniversite zamanları iyi bir mesleğim olduğunda kendi başıma ayakta durabildiğimde ailemden izin almak değil de sadece söyleyerek Açılmak ama o zamana kadar nasıl yaşayacağım bilmiyorum resmen artık allahım lütfen diyorum onun emrini reddetmek için ondAn yardım diliyorum ama böyle düzgün yapamamaktansa açılmak daha hayırlı gibi geliyor bilmiyorum bu kadar kişinin aynı derttten yakındığını da bilmiyordum bu beni biraz rahatlattı ama çok araftayım umarım kısa sürede işler yoluna girer ve istediğimiz şekilde yaşayabiliriz

  34. Bende 11 yaşında kendi isteğimle kapandım daha küçüktüm, heves etmiştim. Şuan 14 yaşındayım ve keşke yapmasaydım diyorum. Çok pişmanım annemle kaç defa konuştum bu konuyu o zaman baştan kapanmicaktın, hayır açılamazsın diyor. Komşumuzun kızıylan beni sürekli kiyasliyor. Diyorki bak ne güzel kapalı annesine karşı çıkmıyor keşke benimde öyle bir kızım olsaydı diyip duruyor. Annem kendi gözüne bir kız koymuş onun içinede benı sıkıştırmaya çalışıyor ben buyum ama. BEN KİMSE IÇIN DEĞIŞMEM. Ama açılmak istiyorum çok korkuyorum. Kapalıyım ama doğru değil yani mesela dar pantolon giyiyorum. Annem kızıyor bol giyiceksin diyor. Mesela misafir gelince ya bol giy yada yanımıza gelme diyor. BIKTIM BEN ÖLMEK ISTiYORUM. Dertleşmek isteyen varsa instagramdan yaza bilir @aysin.esnekk
    Yaşımın küçüklüğüne bakmayın olgun bir insanım.

    • Kararsız ama kararlı

      Aynı ben. Ve ölmeyi falan düşünme boşver. Hayatımizı güzelce yaşamaliyiz. Şu an naptın?bneim de özellikle babam kafasında bir kişi oluşturmuş ama ben hiç öyle değilim

  35. Bende 11 yaşında kendi isteğimle kapandım daha küçüktüm, heves etmiştim. Şuan 14 yaşındayım ve keşke yapmasaydım diyorum. Çok pişmanım annemle kaç defa konuştum bu konuyu o zaman baştan kapanmicaktın, hayır açılamazsın diyor. Komşumuzun kızıylan beni sürekli kiyasliyor. Diyorki bak ne güzel kapalı annesine karşı çıkmıyor keşke benimde öyle bir kızım olsaydı diyip duruyor. Annem kendi gözüne bir kız koymuş onun içinede benı sıkıştırmaya çalışıyor ben buyum ama. BEN KİMSE IÇIN DEĞIŞMEM. Ama açılmak istiyorum çok korkuyorum. Kapalıyım ama doğru değil yani mesela dar pantolon giyiyorum. Annem kızıyor bol giyiceksin hatta etek giyiceksin diyor. Mesela misafir gelince ya bol giy yada yanımıza gelme diyor. BIKTIM BEN ÖLMEK ISTOYORUM. Dertleşmek isteyen varsa instagramdan yazabilir @Aysin.esnekk Yaşımın küçüklüğüne bakmayın olgun bir insanım.

  36. Bende yazmak istedim… 8.sınıfın yazında kapandım ama kapanma sebebim annemin sürekli olarak söylemesiydi. Onu mutlu etmek istedim sadece. Çünkü hastaydı ve üzmek istemiyordum. Babamla sürekli kavga ederlerdi. Ben de üzmek istemedim… Kapanmadan önce sürekli kapanırsan çok güzel kıyafetler alırız, her istediğini yaparız dediler. Bende bayram da kapandım. İşte çok yakışmış, hayırlı olsun fln diyorlardı. Fakat ben o tesettürün amacını anlamadan kapandığım için kendimi çok kötü hissediyordum. Bu arada asla hava atmak gibi olmasın ama kapanmadan önce çok güzeldim. Dudaklarım ve yanaklarım kırpkırmızı, esmer, zayıf biriydim. Her konuda hep en iyi olmak istemişimdir. O yüzden derslerimde çok iyiydi. Kapandıktan sonra aniden çakıldım. Gittiğim okulda herkes yüksekten bakıyordu. Koşamıyordum, lafıma sürekli dikkat etmak zorundaydım. Tesettürün ağırlığını kaldıracak güçte değildim sanırım. Ruhumu kaybettim resmen. Benliğimi kaybettim. Aynaya bakmak istemiyordum. Kendi sorunlarımı aileme açamıyordum hep içime atıyor güçlü görünmeye çalışıyordum. Daha sonra annemin kanser olduğunu öğrendim. Zaten ruhlar alemindeydim bu sefer orası da kabul etmedi beni. Babam zaten her zaman sinirli biriydi. Annem bir kere burun ameliyatı olmuştu ertesi gün anneme tokat atmıştı. Küçüklüğümden beri sürekli kavga havası vardır evde. Zaten psikolojim bozuk, okula gidince kendimi iyi hissediyordum. Annemin hastalığını öğrenmeden önce aileme açtım bu konuyu. Babam beni orusbu yerine koydu resmen. Zaten her yerini sıktırıyorsun bilmem ne,ben kötü bir babamıyım neden böyle yapıyorsun. Derslerine odaklanmasın. Anneme de elaleme ne deriz demiş. :’) elalem kıçımda bile değildi. İşte babam da elalem yüzünden hayatımın en kötü günlerinden birini yaşatmıştı bana. Sonra ısınamadım ve okul değiştirdim. 2 ay toparlanır gibi oldum fakat yine aynı eziklik duygusu sardı. Özgüvenimi o kadar kaybettim ki, uzvumu kaybetmiş gibi hissediyorum. Ortaokulda en yakın arkadaşım ve beni çok güzel bulan arkadaşım bugün attığım fotoğraflara diyorki yüzünde oynama mı yaptın güzel çıkmışsın. Ve en yakın arkadaşım sayılır. Biraz kilo aldım ve stresten dolayı gözlerimin altı mor geziyorum. Kıyafet almak istesem ailem zaten birsürü var ne gerek var diyor. Ama cidden çok az. Her neyse dinimi çok sorguladım. Düşünsenize 4,5 yaşındaki bir kız çocuğu tecavüze uğruyor. Allah o zaman neden yardım etmiyor? Tatile mi çıkmış? Ya da dünyada ki en iyi en merhametli yardımsever insan Hristiyan olduğu için cehenneme mi gidecek? Artık ma tıklı gelmiyor. Neyse konuşmak isteyen lütfen benimle iletişime geçsin. Seda_gurbuz32(fake hesap). Lütfen iletişime geçin.

  37. Merhaba. Ben şuan26 yaşındayım. 11.sınıfta ailemin isteği sonucu kapandım. Onlar istedi ama ben de çok zorlanmadan kapandım. Sonra üniversiteyi kazandım. İyi de bi bölüm kazanmıştım. Ama beni mutsuz eden bir şey vardı ki… evet başörtüsü. Kendimi hiç iyi hissetmiyordum. Yıllarca sorgulayarak taktım(allah affetsin). En sonunda üniversite hayatımın sonunda açıldım. Evet atkadaşlar üstelik 8yıl kapalıydım. Sonra açıldım… ve iyi ki açılmışım. LÜTFEN KENDİ HAYATINIZI YAŞAYIN. KİMSENİN SİZİ SİZ OLMAKTAN ÇIKARMASINA İZİN VERMEYİN. Ben artık mutlu değildim. Mesleğime bu şekilde adım atmak istemiyordum. Benim ailem de muhafazakar bi aile.. ve 4tane abim var. Her biri her yerden konuştu, yengelerim laf soktu… ve şu an 2yıldır açığım. İnan’ın o kadar rahatladım ki sanki eskiden ben ben değildim. Şu an çok özgür hissediyorum kendimi. Şunu da söyleyim… bir kere içinize açılma fikri düştüyse açılırsınız.. ve bence bu kötü bişey değil. İşin sırrı şu MAKUL OLUN… ben işi babam ve annemle hallettim diğer insanları asla takmadım. Aileme de çok makul bi açıklama yaptım saygı duydular. Siz de güzel bi dille iyi bi zamanlama ile bunu ailenize söyleyin ve sizi anlamalarını sağlayın. Eğer zorluyorlarsa ekonomik özgürlüğünüzü kazanıp yapın… ÜNİVERSİTEYE HAZIRLANAN VE AÇILMAYI DÜŞÜNEN ARKADAŞLAR.. lütfen gitmeden açılın. Gidip arkadaş çevrenizi kapalıyken oluşturursanız maalesef bi De orada kapalı tanınacaksınız. Bunu maalesef tavsiye etmiyorum. Eğer açılmayı düşünüyorsanız yeni bi ortama girerken açılın öyle girin.

    • Kararsız ama kararlı

      Aileni nasıl ikna ettin? Ne dedin yani çünkü ben de söyleyeceğim ama izin vereceğini sanmıyorum babamın. Annemle önceden konuşmuştum o da izin vermemişti

      • Böyle mutlu olmadığımı anlattım. Zaten açılınca da absürt bişey giymeyeceğimi açılmak demenin dinden çıkmak olmadığını anlattım. İnsanların yaklaşımının kötü olduğunu anlattım. Şu anki halimden tek farkının baş örtümün olmayacak olması olduğunu söyledim. Sizi dinlemiyorlarsa dinledikleri bi aile yakınınızdan yardım alabilirsiniz. Ya da okulda öğretmeninizden yardım alabilirsiniz. Bence artık çok çaresizsiniz ki internette bu konuyu arar duruma gelmişsiniz… ailenize bu konuyu tüm samimiyetinizle açıkladığınızda onlar da kabul edecektir. Bi De kararlı olun ve bunu onlara hissettirin. Bunun dünyanın sonu olmadığını unutmayın. Üniversitede daha kolay olabilir eğer aileniz dinlemiyorsa üniversiteye gidip orda yapın. Ama asla umutsuz olmayın. Burayı kontrol ediyorum sık sık:) umarım başarırsınız. Çünkü ne kadar zor durumda olduğunuzu çok iyi biliyorum ve sizi anlıyorum.. mutlu olduğunuz gibi yaşamanız dileğiyle…

        • Kararsız ama kararlı

          Umarimm. Babama söyleyeceğim 8 Eylül de ve 9 Eylül de dersaneye açık gitmek istiyorum çünkü kapalı gdiersem orda da zorlanacagim. Umarım ki başarabilirim

    • Merhaba. Ben de 25 yaşındayım Üniversite şu an 4. Son Sınıf öğrencisiyim biraz gec gittim üniye. 3.sınıfta kapanmaya karar verdim ve kapandım 1 senedir böyleyim anvak yapamadığımı anladım ağır geldiğini fark ettim. Son senem de nasıl acılacağım diye düşünüyorum şimdi. Cünkü okula acık gittim kapanmıştım ve yapamıyorum smdi

  38. Ben de hikayemi anlattı. Ama nasıl Açıldım onu da anlatmak istiyorum. 11.sınıfta kapanmıştım. Üniversiteye geçince pişman oldum ve 4yıl hiç istemeden kapalı yaşadım. Lütfen siz böyle yapmayın üniversite hayatım çok kötü geçti.. doğru düzgün yaşayamadım hayatımı. Çünkü 1.sjnıfta biliyordum sonumun açılmak olduğunu. Siz üniversiteye ya da liseye geçmeden…. yeni ortama girmeden açılmak istiyorsanız ertelemeden açılın. Çünkü yaşınız büyüdükçe ağırlaşıyor. 15-16 yaşındaki kardeşlerim siz zaten çocuksunuz.. lütfen çocuk gibi davranın ve istemiyorsanız ailelerinize bunu açık yüreklilikle anlatın ve kararlı bi şekilde davranın. Kavgaya vs girmeden mutlu olmadığınızı anlatın.. şimdi yapamazsanız daha ilerki yaşlarda olacağını şimdi olmasının daha iyi olduğunu söyleyin. Yaşınız çok küçük kimse sizi kınamayacak. Kınayan olursa lütfen o kalbi kara insanlardan uzak durun… herkesin günahı sevabı kendine. Lütfen hayatınızı kendiniz için yaşayın. Annem üzülecek babam kızacak diye HAYATINIZI mahvetmeyin. Unutmayın ki Anne babanız sizin canınız İnan’ın siz mutlu olunca onlarda mutlu olacaklar. başınızı açtığınızda orospu olmadığınızı görsünler.. kimse başını kapattı diye cennete gitmez… ayrıca şunu da söyleyim… açılmaya karar verdiğiniz günden sonra o örtü o kadar ağırlaşıyor ki… bunu ancak bilen bilir.. herkes istediği gibi bi hayat yaşamlı. Ben de mezun oldum mezuniyetime sırf bu yüzden katılmadım… ilerde bu şekilde fotoğraflarım olsun istemedim.. sonra anneme meseleyi anlattım. Çok taraftar olmadı ama karşı da çıkmadı. Sonra babama söylettim babam kendisi bilir dedi yorum yapmadı.. ve başka kimseye sormadım bildirmedim. Açıldım… abilerim akrabalarım hiç kimseyi dinlemedim.. laf eden olmadı mı? Tabiii oldu. Ama ben şu an mutluyum ne önemi var ki… İnan’ın umrunuza gelmiyor yeter ki insanın iç huzuru olsun. Siz de nasıl huzurluysanız öyle yapın. Şu an küçük yaşta çok fazla kapalı koz çocuğu görüyorum o kadar üzülüyorum ki… bana da soruyor bazı akrabalarım (küçük kız çocukları) kapanalım mı kapanmayı düşünüyorum vs diye… aman diyorum… bi 20yaşayın… çünkü insan olgunlaşmadan asla böyle bi karar vermemeli… herşey gönlünüzce olsun…

  39. ben ablama cidden özenen bi insanım ve ben 5.sınıftayken ablam kapanınca kapanmak istedim. şimdi 11.sınıfa geçeceğim, 3 yıldır içimden kapanmak gelmiyor artık. niye bilmiyorum. sadece cidden sanki artık bu sorumluluğu kaldırmayacakmış gibi hissediyorum. 3 yıl kendime belki hevestir açılmaya gerek yok gibi şeyler söyleyerek kandırdım. ve bu yıl annemle iki kere bu konuyu konuştum. ilkinde annem bu senin kararın bir şey diyemem dese de ikincisinde açılamazsın, kızımın günah kazanması yerine ölmesi için dua ederim gibi şeyler söyledi. annemi cidden seviyorum ama artık dayanamıyorum. onu hayal kırıklığına uğratmak istemiyorum. fakat ona bir dahaki hafta bu konuyu açacağım umarım olumlu karşılar yoksa ne yaparım bir fikrim yok.

    • O nasıl bir anne öyle açılacağına kızımın ölmesi için dua ederim ya kapanma ne ya bi bez parçası mi benim namusumu korucak erkeğe karşı yapmak istedikten sonra her türlü yapılır başa gelir o Allah herkese yasamak istediği gibi yaşamayı nasıp etsin

    • Kararsız ama kararlı

      Konsutun mu annenle?

  40. hayır annem cidden iyi bir anne ama bu konularda hassas sanırım. ne yapacağım bilmiyorum onu üzmek istemiyorum ama bu sefer ben içten içe kendimi bitiriyorum.

    • Canım nasıl yaşamak istiyosan öyle yasa bende çok istiyorum açılmak bende eş baskısıyla kapandım ve basimdakinden nefret ediyorum

  41. Arkadaşlar açılmak istiyorsanız açılın. Hiç kimse bişey yapamıyor… ben de 9 sene kapalı idim. 4-5sene açılmak istedim yapamadım. Şimdi açıldım İnan’ın çok iyi geldi kendim oldum. Annem de babam da karşıydı. Önce garipsediler şu an 4hafta oldu alıştılar. Herkese gözünüzü kulağınızı kapatın. Din bu değil… lütfen kendinizi hırpalamayın. Umarım herkes istediği hayatı yaşar

    • Kararsız ama kararlı

      Umarimm ben de aileme söylemek istiyorum ama izin vercekler gibi durmuyor. Lütfen akıl verin bana. Ben anneme söylemiştim 4 ay önce falan. K başta hayır olmaz falan dedi ben ısrar edince naparsan yap dedi ama okul bittikten sonra açılacağım demiştim ve 3 ay sonra kapanacakdi okul o yüzden çok ustelemedi ama sonra sürekli bana atar yaptı işte acilcakmis falan. Ve bu sene mezuna kaldım ailemin zoruyla. Kötü hir sıralama yaptım ve dersane açılmadan bit gün önce babamlar söylemeyi düşünüyorum çünkü dersaneye açık baslayayim sonra daha zor olur. Ama nasıl söylemeliyim bilmiyorm. Acaba düğünde onun gözüne girmek için hep oynasam mi yoksa bir kenarda otuursam mu (ki genelde hep böyle yapıyorum ve babam kızıyor) durumumdan mutsuz olduğumu belli etmek için? Ya da nasıl söylemeliyim? Siz nasıl söylediniz? Bir de babam sirkeli böyle giuinceksen açıl diyordu bunu mu söylesem

  42. Ben de aynı durumdan muzdaribim, biraz uzun yazcam çünkü benimki biraz imkansız gibi. Tam yarın 21 yaşına gircem ve bu çocukluk kafası değil heves değil bunu çok iyi biliyorum çünkü kendimi ne yaşadığım yere ne de giydiğim kıyafete ait hissetmiyorum. 11. sınıfın sonlarına doğru bu his başladı ve ben 7.sınıftan beri kapalıyım. Küçücük çocuklarken bunu yaptılar bize belki de büyüyünce bu kararı alsaydık ilerde çıkarmak istemezdik başörtümüzü bilmiyorum ama ben 21 yıl böyle yaşadım ve bundan sonra böyle yaşamak istemiyorum bu konuda çok netim. Üniversiteye başlayınca ilk sene kapalıydım ikinci senesinde açıldım ama ailemin haberi yoktu eve gene kapalı geliyordum çünkü benim yaşadığım yerdeki insanların bunu anlamaları imkansız anlayışlı insanlar yok çevremde. Kardeşlerim de küçücük ve bir bir kapanıyorlar onlar için çok laf yedim ama baktım ki insanların kafasını değiştirmek çok zor özellikle de ailemin… Aileme olayı yaklaşık bikaç hafta önce tamamen açtım. İlk önce anneme söyledim annem çok sert bi tepki gösterdi hatta kavga ettik ama asla saygısızlık yapmadım aileme karşı sadece beni anlamaya çalışın dedim. Ailemle hiçbir sekilde kötü olmak istemem ama böyle devam etmicem hayatımı mahvediyorum içten içe ölüyorum kimsenin haberi yok. Açılmaktan kastım her yerini açmak değil zaten kimsenin nasıl giyindiğine asla kimse karışamaz ama ben sadece başımdaki eşarptan rahatsizim ve bu bana sevap yerine günah getiriyor. O yüzden konu ailem ise bile kimseyi dinlemicem ve yapcam. Ama ben evde kalamam bunu yaparsam çünkü annemler babama konuyu açtıklarında babamın beni bi dövmediği kaldı ve böyle bir şey yaparsan bu şehirde bile durmucaksın ve bizi bi daha aramıcaksın dedi. Olay bu işte. Üstelik okuduğum okulda hazırlık vardı onu da geçemedim ve her yerden kapılar kapandı bana. Ne yapalım şimdi topluca intihar mı edelim daha mı mutlu olacaklar??? Ayrıca erkeklerin şu an böyle bi sorunu tartışmaları bile söz konusu değil çünkü böyle bir dertleri hiçbir zaman olmuycak o yüzden babamın beni anlamasını beklemiyorum zaten. Sadece erkeklerin bu kadar rahat gezmeleri ve hayatın bize zindan olması bana haksızlık gibi geliyor. Başımı alıp gitcem benle gelen var mı ev tutarız beraberce 😁

  43. Merhaba arkadaşlar, yazacaklarım belki size yol gösterir bilmiyorum belki de şu an içimden sadece dertleşmek geliyor ama uzunca yazcam okumanızı tavsiye ederim.

    • Kararsız ama kararlı

      Kapanma yasalarımız çok benziyor sadece 18 yaşındayım mezuna kaldım. Gerçekten ev titasim geldi senle. Belki ilerki yıllarda <3 ailelerimizin bu kadar karşı çıkması bence ahirette bizlw bulusamayavaklarini duusnmeleri ve el alem ya da bzii kapandiifmiz için sevmişler ki annem bunu söyledi bana zaten

  44. Kızlar ara ara girip okuyorum @lilith yaşadığın benimkine çok benziyor sadece sonuç farklı. Benimkiler anlayışla karşıladı. Ama zamanı tam 4yılda ayarlamıştım. Ben de üniversiteye gittiğimde kapalı olmamdan çok rahatsız olmuştum. Ve üni biter bitmez açıldım. Kendime 4yıl boyunca işkence ettim. Kimse yapmasın bunu… kendi hayatınız… lütfen etrafınızdaki küçük kızların kapanmalarını da ertelettirin (elinizden geldiğince) çok üzücü…. kolaylıklar diliyorum. İyi ki açıldım… isteyen herkes açılmalı ve istediği gibi yaşamalı. 🙁 saçlarıma rüzgar değdiğinde ruhum dinleniyor. Çünkü istemeden kapanmak ne demek ancak yaşayan bilir…. yazın buraya. Ben girip okuyorum dertleşelim

    • Saçlarıma ilk yağmur damlaları düştüğü zaman dünyalar benim olmuştu küçük bi çocuk gibi sevinmiştim ve ben müzik dinlerken dans etmeye bayılıyorum sadece özgürce sokakta müzik dinleyip saçlarımı savurmak istiyorum kimsenin kimseyi yargılamadığı bir dünyada ve mutlu bir şekilde yaşayamıyoruz, neden? Anlamıyor kimse bütün bu olayların kurgu olduğunu düşünen bile var ben rastgele buldum bu sayfayı ve mutluyum benim gibi insanlar olduğu için. Ama ben ailemin yanında kalamayacağımı artık çok iyi biliyorum. Ya gitcem buralardan yakın zamanda ya gitcem, başka yolu yok böyle devam edemem. Ama annemi çok seviyorum ondan nasıl gitcem bilmiyorum. Hayatımı kendime zindan etmicem artık.

  45. Ben 12 13 yaşında kapandım kimsete sormadan. O zamanlar çevremdekiler kapalıydı ve bende hormomsal bozukluk vardı saklım çıkıyodu yani 8.sınjfa geçtiğim ve dershaneye gidiceğimden dolayı utandım kapanırsam görmezler diye düşündüm . Ama liseye geçince çevrem değişti o kılları alıyorum
    Artık örtü takınca sinilerim bozuluyor anneme fln kızıyorum bazenleri
    Dışarıya çıkmak çok zor geliyor hele ki yazın bide kilolu olduğum için bazk kişiler yaşkı gibisin fln diyo kuzenlerim zayıf ve açık olunca onların yanında öyle duruyorum br yandan açılmak istiyorum dha 16 yaşındasın zamnı helince bilinçli kapanırsın diyorum bir yandanda açılorsam dinden dahada uzaklaşıcakmışım gibi geliyor . Lütfen bana fikir verin ne yapmalıyım bilmiyorum 11e geçtim açılırsam bu sene yoksa açılamam gibi geliyor . Bu arada aikem hiç birşey demiyo karışmıyorlar

    • Rumeysa yaşın daha çok küçük açılmak istiyorsan açıl. Lütfen kendini kötü hissetme. Başına örtü taktığında daha dindar olmuyorsun. Dindarlık-inanmak kalben olur, fiziken başını kapatan bi insan açık olana göre daha dindardır diyemeyiz. Madem ailen de karışmıyor. Bence kararını ver ve ona göre harekete geç. Çünkü kendini bu kadar kötü hissetmek için çok gençsin. Sonra da bi diyetisyene git ve spor salonuna yazıl. Ya da her gün düzenli tempolu yürüyüşe başla… zayıfla. Emin’im böyle de çok çok güzelsin ama insan kendini iyi hissetmiyorsa doktor kontrolünde zayıflamalı.bu konuyu annene de açmalısın bence. Emin’im sana destek olacaktır❤️ Sevgiler iremsu

  46. Rüzgarın esintisini saçlarımda hissetmek istiyorum artık. Bir başkası değil kendim olmak istiyorum. Başörtüsü takayım,dindar olayım diye küçük yaşta okuldan aldılar beni. Yatılı kuran kursunda her gece ağladım. Derslerim çok iyiydi. Fen lisesini kazanacak bir kapasitedeydim. Okulda herkes bana özenirdi bu yüzden. Oysa ben karnesinde zayıf olan kızlar gibi olmak isterdim. Ailem arkada dursun benim için çaba göstersin hatta karnemdeki zayıflar yüzünden bana kızsın, beni cezalandırsınlar istiyordum. Annem bana bir kere bile “kızım dersine çalış” demedi. Daha ilkokulda kuran kursu hocası olacaksın dediler. Hayal kurmamıza bile izin verilmedi. Ben yinede çok sevdim okulumu,kitaplarımı. Gerçekten içimde bir umut ve heyecan vardı. Ders calışmak çalışmayı okula gitmeyj çok severdim. Ama kuran kursunu bir türlü sevemedim. Ben oraya ait değildim. Tevciti yapamıyordum. Hocalar çok kızıyordu, ailemle görüşmekle tehdit ediyorlardı. Gerçekten çok korkuyordum. Çok kötü insanlar var şu dünyada. Hafta sonu herkes evine giderken beni kimseye almaya gelmezdi. Koskoca yatakhanede kabuslar görüyordum. Astım hastasıydım. Dışarda kar yağarken camı açar cam kenarında uyurdum saatlerce. Soğuk beni bir gram etkilemezdi.

    Şimdi büyüdüm 20 yaşındayım yurtta yaşadığım travmaları unutamıyorum. Bazıları delirdiğimi söylüyor. Eskisi gibi başarılı da değilim hala liseyi bitiremedim. Elimde kitap olmadan eğitim almadan ders çalışamıyorum. Ben artık kuran kursuna gitmeden önceki mutluluğu istiyorum. Saçlarıma en son değen rüzgarı özlüyorum..

    • Ah canım. Gerçekten çok üzüldüm. Maalesef ailelerimiz çok bilinçsiz… bazen aileler de yanlış yapıyor, çocukları İçin en iyisin yaptığını sanarken çocuklarını mutsuz ediyorlar. Şu an ne durumdasın? Evli misin evinde misin? Halen kursta musın? Artık kaynaklar daha geniş. Videolarla kendini destekle Kitaplar al. Bilemiyorum ne kadarına imkanın var. Umarım istediğin hayatı yaşarsın… çoook çok umut dolu güzelliklerle dolu yollar diliyorum. Unutma hiç bir şey için geç değil. Madem önceden çok iyiydin derslerinde yine başarabilirsin…

  47. Ben vazgeçiyorum kendimden de her şeyden de. Hepinizi çok seviyorum asla pes etmeyin istediğiniz gibi yaşayın ♥️

    • Nasıl yani vazgeçiyorum derken

      • İyiyim iyi 😊 Sadece kendimle ve içimdeki hisle değil beni yargılayan insanlar ve akrabalarım ile de savaşıyorum o yüzden bazen dayanamıyorum. Gerçekten psikolojim iyi değil bunun farkındayım, insanlardan kaçıyorum artık, sağlıklı düşünemiyorum ama bunu da biliyorum ki güçlüyüz ve ne olursa olsun yaşamam gereken güzel bir hayat var dışarda o yüzden şimdilik iyiyim. Bu aralar kendimi herkesten soyutladım bütün herkesin numarasını sildim sadece buraya giriyorum siz yazın ben okuyup güçlü hissediyorum

  48. 10 senedir kapaliyim aile baskisiyla kapandım. uzun zmandir tasidigim beden bana ait diilmis gibi geliyo . 2 hafta sonra ünuversite okudugum sehire gidicem gitmeden once bu konuyu konusmak acilmak istiyorum cok tepki alicam biliyorum herseye rağmen bunu basaran varsa bana fikir verebilirmi ne yapicam nasil acilmak istedigimi syliycem 🙁

    • Çok iyi bi zamanlama. Benece en samimi duygularınla ailene açıkla artık yapamadığını bu şekilde bi başlangıç yapmak istemediğini söyle. Zaten başını açsan da bişey değişmeyeceğini, yine onların kızı olduğunu, şimdiye kadar onları utandıracak bişy yapmadığını ve yine yapmayacağını. Şimdiden farkının yalnızca başının açık olması olacağını söyleyebilirsin. İçinden geçenleri anlat. Ben öyle yaptım ve ailem anlayışla karşıladı. Ama samimi duygularını anlat mutlaka. Ayrıca kararlı ol. Asla geri adım atma. Biraz daha deneyeyim deme. Konuşmanın özünde şu olsun ‘Ben açılacağım artık bu şekilde yaşamam mümkün değil, size haber veriyorum (izin istemiyorum) ve annem babasınız desteğinizi bekliyorum ve istiyorum. Buraya yaz heyecanla bekliyorum ❤️ Umarım istediğin gibi bi hayatın olur ☺️

  49. Merhaba arkadaşlar bende yazılarınızı okudum ve hepsinde kendimi buldum.ben 12 yaşında kapandım ve şuan 22 yaşındayım.hem aile baskısı hemde kendim biraz istedim ve sonucunda kapandım gayette mutluydum takı şu son bir yıla kadar.fikirlerim değişti düşüncelerim ve bu başörtüsü içinde mutlu olmadığımı farkettim.kuzenlerime ve arkadaşlarıma söyledim hepsinden olumlu yorumlar aldım fskat aileme hala acilamadim.universiteye baskicam yakın bir zamanda üstelik babam imam.tepkilerinden cidden korkuyorum ama yapacak bir şey de yok kendimi hazırladım herşeye sanırım.umarim hepiniz istediğiniz hayatları yaşarsınız bu hayat benim ve benim kararım bu saçlar da benim kimse karışamaz sonuçta onlar ötmüyor biz örtüyoruz uzaktan konuşması kolay 🙂 herkes kendi içine baksın kısacası hepinizi öpüyorum mutlu ve güçlü olun korkmayın hicbirseyden

    • Şeymacığım merhaba. Yazdıkların çok doğru biz örtüyoruz gerçekten uzaktan konuşması kolay… sen de mevm’e yazdığım cevabı okuyup kendine göre uyarlayabilirsin. Üniversiteye başlamadan oradaki ortama karışmadan açmanız çok iyi olacak sizin için. Tüm kalbimle sizi destekliyorum. Umarım her şey gönlümüzce olur. Yapınca buraya yazın mutlaka… hayatı gönlünüzce yaşamanız dileklerimle…☺️

      • Çok teşekkür ederim sizden destek aldım gerçekten çok iyi geldi.evet bende üniversite ye gidince açılmayı düşünüyorum 27 sinde açılıyor okulum ve ilk duygularimi gelip burada sizinle paylasmak istiyorum umarım birilerine cesaret olur

      • Merhaba arkadaşlar ben açılmaktan vazgeçtim.cunku yengem ogrenmis ve babam duyarsa ne gibi kötü sonuçlar olacağını babamın dsyanamayacagini ve düşümekten hasta olcagini falan söylemiş kuzenlerime bende çok üzüldüm babamın o hallere düşmesine dayanamam.caresizce vazgeçtim ağlaya ağlaya ve sabaha kadar düşündüm gözüme uhku girmedi ertesi gün dışarı çıkmam gerekiyordu yine o basortuyu taktım ve sevmeye çalıştım.ailem için fedakarlık yaptığımı düşünerek kendimi avutuyorum ama içimdeki bu istek her zaman bir yerlerde olucak

        • Peki sen? Düşüne düşüne sen de kötü olcaksın. Ben 48 kilodan 43 e düştüm yemek falan yiyemedim toparlanmaya çalışıyorum ama düşünmek insana kafayı yedirtiyor. Okula başladığında içindeki bu his daha da fazla olcak. Ama babanı düşünmeni anlıyorum ben de binevi öyle yapıyorum şu an 😔

          • Ben hallettim herşeyi çok şükür açılmayı denicem çünkü bu başka türlü aklımdan gitmicek biliyorum..annemi ikna ettim babamda yavaş yavaş olucak inşallah sizde ostediginiz hayatları yaşarsınız…

        • öyle biri

          Yengen senin üzerinde etkisi olacağını bildiğinden babanın hasta olacağını söylemiş. Düşünmekten hastalanmak, yataklara düşmek sadece ucuz dram filmlerinde olur. Başını örtmek ya da örtmemek sadece seni ilgilendiren bir karar bu konuda babanın dayanamayacağı ya da düşünmekten hasta olacağı bir durum yok. Umarım her şey gönlünce olur.

  50. Öncelikle bütün yorumları okudum ve ben de küçük bir kardeşiniz olarak kendi yorumumu bırakıp gitmek istedim. 🙂
    Annem ve babam ben doğmadan önce ayrılmışlardı ve her ne kadar istemesem de annemle yaşıyordum. Ergenliğe 8 yaşıma girdiğim doğum günümde girmiştim. Henüz çok erkendi. Ki ben de çoğu şeyi henüz idrak edemiyordum. Çocuktum nede olsa, her ne kadar yanlış hareketleri de olsa annemin hareketlerine göre yolum çizilip, hayatım biçim alıyordu. -Neyse, annem ve elimden alınan çocukluğum hakkında yazsam muhtemelen kimsenin okumaya gücü yetmez. Kimse de okumak istemez. Kısacası yaşantım hep çalkantılarla doluydu.- Ergenliğe attığım ilk adımımdan sonra annem ve anneannem kapanmam hakkında baskılar kurmaya başlamışlardı. Üstelik annem bipolar bozukluğa sahip bir kadındı ve canı ne zaman isterse o zaman açık, ne zaman isterse o zaman kapalıydı. Bu nedenden ötürü yaptığı çoğu hareketten onu sorumlu tutamazdım/tutamazdık. Bir süre sonra bu kadar baskıyı kaldıramayıp 8 yaşımda “En kötü ne olabilir ki?” diyerek kapandım. Evet hayatımın en kötü yıllarından bir kaçını o zamanlar yaşadım. Yıllar boyunca okul yaşamımda tek bir arkadaş bile edinemedim. Herkes koyu önyargılara bürünmüşlerdi benim için. Hatta ve hatta ortaokul 6. sınıfta İngilizce dersime giren öğretmenim beni derslerde görmezden geliyordu. El kaldırdığım halde bana söz hakkı vermiyordu. Toplantılarda ise anneme şikayet ediyordu beni “Derslere hiç katılmıyor.” diye. Bundan dolayı performans notlarımı hep sınav notlarımdan düşük girmişti. Neyseki 7. sınıfta okuldan ayrıldı ve farklı bir öğretmen girmeye başladı İngilizce dersime. Eğer olurda bu yazıyı bir şekilde okursanız diye söylüyorum sevgili İngilizce öğretmenim Pelin Dirican; umarım yaşattığınız travmalardan dolayı gurur duyuyorsunuzdur çünkü ben o travmalarımın sonucunda İngilizce’de pek bi’ yol katettim. 🙂 Velhasıl kelam, aile baskısı yüzünden 12 yaşıma kadar kapalı kaldım. Ancak 12 yaşıma geldiğimde bir şeyleri daha iyi idrak edebilmeye, sorgulayabilmeye ve düşünebilme yetisi kazanmaya başladım. İçinde bulunduğum yaşantıdan tamamiyle mutsuzdum. Uzun bir süredir depresyondaydım. Daha ufacık olmama rağmen bünyemin kaldıramayacağı kadar ağır antidepresanlarla yaşama tutunuyordum. Babamı hiç görmemiştim. Sevgiye hep açtım ve asla doymuyordum. Sürekli içimi kağıda döküyordum ancak bir gün o kağıtları birisi bulursa ben ne yaparım korkusuyla bir süre sonra yazdığım her şeyi yaktım ve yazmamaya başladım. Üstelik tam o zamanlarda inancımı da sorgulamaya başladım. Sırf ailem müslüman diye müslüman mıydım? Çelişkilerimde boğulurken neredeyse tüm dinleri araştırdığımı farkettim. İş, içinden çıkılamayacak bir hal aldığında dinle ilgili aklımdaki her şeyi bir kenarıya bırakıp aldım önüme Kuran’ı, anlayarak okumaya başladım. İyi ki de yapmışım diyorum. Kendi hayatımı yaşamama vesile oldu çünkü. Daha ayetlerin çeyreğine gelmeden yine “En kötü ne olabilir ki?” diyerek hayatımı değiştirmeye başladım. İlk öncelikle açıldım. Evet ailemle aram zaten çok kötüydü, açıldıktan sonra çok daha kötü oldu. Herkes tarafından linç edildim, evet. Ama 1-2 ay içerisinde herkes susmaya başladı. Çünkü onlara hiçbir zaman cevap vermedim. Sadece sustum. Yaptığım şeyin yanlış olmadığını ben de biliyordum onlar da. Ancak insanları bilirsiniz, birisinin en ufak bi’ açığını bulduklarında hemen bu açığı kullanarak kişiyi yıkmaya çabalarlar.
    Şimdilerde 15 yaşıma girdim. Geçtiğimiz yılbaşı gecesi hayatımı değiştirmek uğruna atabileceğim en büyük adımı attım ve babama ulaştım. Şuan babamla yaşıyorum. Tırnaklarımla kazıdım, çokça zorlandım evet ama ne güzel ki kendimi o cehennemden çekip çıkardım…
    Benim daha anlatacağım satırlarca, belki sayfalarca şey var ancak elimden geldiğince konunun dışına çıkmamaya çalıştım. Eğer benimle aynı yada benzer bir durumdaysanız, emin olun kimseye ihtiyacınız yok. Sadece kendinize inanın, gerisi hallolacaktır. 🙂 Ve eğer olur da, tutunacak bir dalınız bile kalmazsa, sadece mutlu olduğunuzu düşünün. Emin olun insan umudunu kaybetmediği sürece yaşar. Ne zaman ki umutlar ölür, insan da ölür.
    Hiç kimse için kendinizi değiştirmeyin.
    Umudunuzu asla kaybetmeyin.
    Benliğinizde asla kaybolmayın ve kendinizi sevin. Sizi ne kadar tanımasam da sizi seviyorum güçlü insanlar. İyi ki varsınız. 🙂 ♡

    • Çok şanslısın çünkü erken yaşta bir şeylerin farkına varıp, sorgulamış ve savaşmaya başlamışsın. Üstelik yaşanmışlıkların seni daha olgun düşünmeye sevk etmiş. Belki burdaki herkesten daha zor ve baş edilmez bi hayatın var ama sonucundan memnunsan ne mutlu sana 😁 Nitekim buradaki birçok kişinin bir çıkış yolu yok ne yazık ki… En sonunda da dediğin gibi en kötü ne olabilir diye düşünmeye başlıyor insan. Ama zaten bu riskleri almazsak bir şeylerin değişmesi de zor olur. Benim düşüncem ailesi tarafından zorla kapatılan bir kız çocuğunun direnip açılması ve istediği gibi yaşaması bir devrim ve bunun yanında kapanmak istediği halde ailesinin baskısına karşı çıkıp başını kapatan da aynı ölçüde devrim yapmış sayılır. Çünkü bu devirde böyle şeylere takılmamak lazım artık, herkesin düşüncesine saygı duyulmalı.

      • Bence sen de çok güçlüsün. Yazdıklarını okuyorum ve sana İnanıyorum. Bence kendi kabuğuna çekilmen çok normal çünkü kendini oraya ait hissetmiyorsun büyük ihtimalle:) ama düzelecek buna emin ol. Açılabildin mi bilmiyorum ama bence yapmak isteyen herkes ilk aklına geldiğinde yapmalı ve bu işi bitirmeli geciktikçe ağırlaşıyor çünkü. Ben yaptım ve çok rahatladım şimdi daha özgür hissediyorum kendimi. İnsanlardan kaçıyorken buluyorum bazen kendimi ama farkına varınca hemen normale döndürüyorum kendimi☺️ Herkes kendine baksın diyorum sonra… haklıyım da bence🤗 sen de öyle yapmalısın. Herkes böyle yapmalı. Bana bazı arkadaşlarım tepki gösterdi mesela ‘kapalıyken sonradan açılan birinin başına gelenleri anlattı nişanlısı vefat etmiş işinden atılmış vs’. O kadar üzülmüştüm ki.. bahsettiğim de sözde en iyi arkadaşımdı. Ah ah İnsanlar çok garip o yüzden en iyisi kimseyi takmamak.

  51. Benim olayım biraz uzun ve yaşadığım yer bir köy olduğu için şu an 2 seçeneğim var ya köyde onların istediği biri olcam ya da gitcem ve bir daha buraya dönmücem. O zaman da başımın çaresine nasıl bakarım bilmiyorum yani tek çıkar yolum okula gitmek yaz aylarında da çalışıp para kazanacak ve kalcak bir yer bulmak taa ki bu mesleğim olana kadar… okul okuyordum ama hazırlık sınıfı vardı ve geçemedim o yüzden şu an mecburen evde kalıyorum aileme konuyu açınca babam ya evden gidersin ya da benim şekillendirdiğim gibi bir insan olursun dedi aslında daha çook şey söyledi de hepsi buraya sığmaz . Yani hatta size şöyle söylim daha iki gün önce dayım annemi arayıp ” kızlarına söyle de kendilerine çeki düzen versinler pantolon giymesinler yoksa onlara hadlerini bildiririm ” dedi yani ben açılmak diyorum onlar pantolon diyor durumun ne kadar vahim olduğunu tahmin edebiliyorsunuzdur herhalde. Bunun üstüne annem de ağlayınca ben de dayanamadım yeter artık diyip kendimi suçlamaya başladım çünkü annemin ağlayıp kendini üzmesine dayanamıyorum. Ben hem kendimi hem kardeşlerimi savunmaya çalışıyorum ama çok zor inanın zor 😒

  52. Yani kimseyi takmamak tabii ki çok güzel bir şey aslında ben zaten insanları takan birisi değilim ama aileniz kalkıp da size evden gitmeniz gibi bir seçenek bırakıyorsa sadece elinizden hiçbir şey gelmez inanın. Söz konusu aile olunca da zaten eli kolu bağlanıyor insanın o yüzden diyorum ya gitcem ve bir daha da eve dönmücem benim tek çarem bu. Ne zaman tam olarak giderim ve hayatıma kendim yön veririm bilmiyorum ama buraya yazarım her gelişmeyi.

    • çok üzüldüm keşke elimden bir şey gelse :(kaç yaşındasınız? tabi makul olmak gerekiyor. özgürlüğünüzü kazanırken kendinize ya da başkasına zarar vermemelisiniz tabii. o zaman en sağlıklısı kendi ayaklarınız üzerinde durmak ve oradan ayrılmak.. maalesef bazı insanlar sorunu çözmek yerine asla uğraşmadan, üzerine düşünmeden böyle basitçe kendilerince çözüyor. mesela babanız ya böyle kalırsın ya da gidersin demiş yani içinde ne yaşadığın umurumda değil ama dışardan istediğim gibi görünürsen benim için sorun yok. değişmek istersen git demiş. Bu rahatımı bozma demek… giderseniz de muhtemel ki babanız dayınız size rahat vermeyecektir. o yüzden risk almadan bekleyip uygun vakti yani ayaklarınızın üzerinde durmayı beklemelisiniz.. yanlış anlamayın lütfen amacım sizi ya da ailenizi yargılamak değil. sadece durumu anladığımı anlatmak istedim. buraya yazın lütfen konuşalım ara sıra. umuyorum ki elinize sizi kurtaracak bi fırsat geçer.. ama lütfen karamsar olmayın.. bu fırsat illaki gelecek..

  53. 21 yaşına gireli birkaç gün oldu. Evet babam zaten bana açık açık evin huzurunu bozma dedi sanki gerçekten huzur varmış gibi… Ben bu halde yaşarken huzurun olması bir işe yaramaz. Babam bana evlenince ne yaparsan yap ama benle olduğun sürece benim kurallarım geçerli dedi. Babamın evinde rahat davranamıyorsam ve en güzel yıllarım bana zehir olcaksa evlenince yapmanın ne anlamı kalır ki. Bi de ben ailem bana destek çıksın isterdim ilerdeki kocam değil 😑 Tabii ki aileme zorluk çıkarmak istemiyorum ama onlar zorladıkça ben baskı yaptıkları her şeyden nefret edicem ve daha çok uzaklaşcam. Yargılamadığınızı biliyorum burdaki herkes hemen hemen aynı yollardan geçti zaten. Ben yeri gelince kendimi de ailemi de eleştirebiliyorum, zaten hangimiz mükemmeliz ki !

    • Merhaba lilith. Kendimle ilgili bu konuda şüphelerim vardı ama hep bastırdım susturdum. Asla bu konuları açıp düşünmedim çünkü kendimi az çok tanıyorum. Din konusunda geniş düşünebilen bi insanım. Son zamanlarda da ailemin inandığı din ve tanrıyla benimkinin çok farklı olduğunu düşünmeye başladım. İçten içe bu sebepten ötürü taktığım şalı düşünmeyi tamamen reddettim. Uzun bir süredir boy aynasının karşısına geçip de nasıl göründüğüme baktığım bile yok. Elime geçeni giyip çıkıyorum. Resmen kendimden kaçar oldum. Son iki gündür oturduğum mevkiide iki kişinin açıldığını gördüm. Mahallemizde büyük bir fırında çalışıyorum tezgahtarım dolayısıyla çoğu insanı tanıyorum iki yıldır. Aynı zamanda üniversite öğrencisiyim. Açılanların ilki bi markette çalışıyordu hep gördüğümüz bi yüz. Üstelik daha genç belki de seninle benimle yaşıt. Başta çok şaşırdım sonrasında takdir ettim sonuçta kolay bişey olmadığının farkındayım ama yine kendi açımdan düşünmeyi reddettim. Bugünse köftecinin eşinin açıldığını gördüm. kadın evli barklı çocuklu. Ekmek almaya gelmiş. O kadar gençleşmiş o kadar mutlu o kadar güler yüzlü ki tanıyamadım ama tanıdığımı biliyorum. Abla seni nerden tanıyorum ben dedim daha çok güldü. Yandaki köftecinin eşiyim ben deyince çaktım köfteyi 😂 Sonra bu iş bütün gün beynimi sulandırdı korktuğum gerçek, uzuuunca bir süredir kaçtığım gerçekle baş başa kaldım bu gece. Seninle aynı şeyleri düşünüyorum. Ailem dinine fazla bağlı. Ve Pembe isimli birisi de yazmış. Sanırım yanlış anlamamışsam gittiğin kaldığın yurtlarda ben de kaldım ailemin isteğiyle. Ama benim için bi sakıncası yoktu çünkü anlamayacak kadar küçüktüm. Her ne kadar kabullenmek istemesem de, dönüp arkama baktığımda ailemi memnun etmek için kapandığımı görebiliyorum. Ve bunu ilk kez burada dile getiriyorum. Ne yapmalıyım bilmiyorum anlatılacak konuşulabilecek o kadar fazla şey var ki hepinizle konuşmayı çok isterim.

  54. Mrb arkadaşlar. Benim hikayemde sizinkiyle benzer. Kendi isteğimle kapandım demek isterdim ama malesef. 12 yaşında zorla başım kapatıldı. Bunu ıstemedigim halde tepki gösterdiğim halde zorla oldu. Lise 1e gidiyodum. Kapalı olmayı hiç istemiyodum kuaföre gidip saçlarımı yaptırdım artık okula açık gidicem dedim. Ama o sabah annem açık gitmeme izin vermedi. Ağlaya ağlaya başım kapalı okula gittim. 23 yaşıma kadar bu böyle sürdü. Kapaliliga alıştım diyodum. Sonra fark ettimki güzel giyinmekten,güzel görünmekten her şeyden vazgeçmişim. Şu an 25 yaşındayım. Dış gorunusumden dolayı o kadar mutsuzumki. Özgüveni alıp götürdü. Son bir yıldır ailemin haberi olmadan bir çok yere açık gittim. Açık olmaya da alıştım. Öğretmenim ailemden uzağım. Bu egitim sezonuna başım açık olarak başlayacağım. Ailem çok kötü tepki verecek biliyorum ama her şeyi göze aldım. Hiç bir şey benden önemli değil. Annem bile sana noldu diyor fark etti hayattan bezmisligimi. Güzel giyinmeye makyaja topukluya bayılırdım. Ne yaparsam yapım hiç biri ustumde iyi durmuyordu. Üniversitede en şık en güzel diye tabir edilen ben son iki yıldır paçoz gezdim. Herkes de bunu fark etti. Acilmam belkide sürpriz olmayacak. Ben bu karari aldım çünkü ekonomik özgürlüğüm var. Ailesiyle yasayan ve açılmak isteyen arkadaşlar buna omur boyu mecbur olmadığınızı bilin. Er ya da geç karar sadece sizin.

  55. merhaba, bunu sadece merak etmişsinizdir diye yazıyorum. annemlerle konuyu konuşamadım, utandım belki bilmiyorum. okulum 11.sınıf olduğum için erkenden açıldı ve kendime söz vermiştim, okul açılmadan bir gün önce anneme söyleyecektim. fakat her seferinde tam anneme söyleyecekken bütün cesaretim kırıldı. her seferinde eğer şöyle olursa anneme söyleyeceğim dedim ama olmalarına rağmen yapamadım. niye bu kadar korktum, bilmiyorum. belki de annemin bana “ölmen için dua ederim.” gibi bir şey söylemesi korkuttu beni bu kadar. cidden benim üzerimde çokça emeği geçen bu insanı kıracak olma düşüncesi belki de kırdı tüm cesaretimi. gelecek yaz açacağım bu konuyu annemlere. eğer okul başlamasaydı söylerdim ama işte… ve ben bu konu hakkında birkaç kişiyle konuştum. hepsi bana ilk başta ‘neden istiyorsun?’ diye sorduğunda kitlendim kaldım. nedenini bilmiyorum belki yanlış bir düşünce ama cidden bilmiyorum. sadece kafamı kapattığım zaman boğulduğumu hissediyorum. sanki eskiden kuş tüyü kadar hafif olan bu yük artık omuzlarıma sanki bir fil oturmuş hissiyatı veriyor. genellikle 2.olarak şey diyorlar, “açık olmanın da kendine göre sorumlulukları var.” iyi de ben bunların farkındayım ki zaten. ya da “kapalı daha güzelsin.” diyenler. inanın bana güzelliğinde değilim bu konunun istersem kapalı daha güzel olayım bu onun yükünü değiştirmiyor ki. yoruluyorum artık. bazen nefret ediyorum kendimden, neden 5.sınıfa taktığımı düşünüyorum saatlerce. belki daha geç kapansaydım bu yük olmayacaktı omuzlarımda. keşke annem beni anlasa ve bana ilk sorduğum zamanki gibi, “senin kararın.” dese buna cidden ihtiyacım var. annem ve babam arka çıksa bana diğer hiç kimse umrumda olmaz cidden. babamla hiç konuşmadım bu konuyu o yüzden bir şey demiyorum. bilmiyorum. annemi kırmadan nasıl yapacağım bu işi.

  56. hemen hemen hepinizin yorumlarını okudum.çoğunuz daha 20 yaşında bile yoksunuz. ne istediğinizi bilmeden kapanmışsınız açık ya da dolaylı baskıyla kapanmışsınız. gerçi isteyerek de kapansan zamanla bakış açın değişiyor bu da gerçek.kendinizi nasıl mutlu hissedecekseniz öyle yaşayın siz herkesin sizi kınayacağını sanıyor çekiniyorsunuz ama emin olun insanların umurunda bile değil. bir iki gün konuşurlar sonra unutulur gider.onlarca açılmış ve şuan unutulmuş bir sürü kişi var. kimse dönüp de sen de örtülüydün nasıl açıldın demiyor sorgulamıyor. herkes aynı arkadaşlıklarına devam ediyor. ayrıca yaşınız küçük açılmanızı da garipsemez kimse. ben 35 yaşındayım. 10-12 yaşlarımdayken arada örtünür arada açardım kapalı değildim ama yarım örterdim. okul hayatım boyunca üniversite de dahil açıktım.başım açıktı ama giyimim kapalıydı. okulu bitirince atandım ve 22 yaşımda kapandım.isteyerek kapandım içimden gelerek kapandım.isteyerek kapandım ama çok da bilinçli değildim açıkçası. ilgili ayetleri bile tam okumamıştım.çalışmaya başladığım yıllar kamuda başörtüsü yasaktı o yasakla da baş ettim işime gidince açtım çıkınca kapattım zorlanmadım başörtüsü beni mutlu ediyordu huzurluydum.ancak son 5 yıldır kendi içimde sorgulamalara başladım. akrabalarımın bir kısmı dindar ve kapalı, bir kısmının dinle alakası yok gayet açıklar, az bir kısmı da orta da işte. başörtüsüne şiddetle karşı olan akrabalarım ilk yıllarımda bana çok kızdılar açıl sen tarikatçı mısın dediler hiç oralı olmadım.dindar akrabalarım da takdir etti tabi. . memleketim turistik bir yer doğru dürüst talibim olmadı kapalı olduğum için.kapalı olunca tesettüre uymaya çalıştım makyaj yapmıyorum, bol giyiyorum, örtünüp bol giyince yaşımdan biraz olgun gösteriyorum haliyle beğenilmedim. görüştüğüm bazı erkekler açılmamı istedi hatta.hayır dedim. hala bekarım.şuan hala kapalıyım ama içim rahat değil başörtümden rahatsız olmaya başladım ve bu beni vicdanen de rahatsız ediyor. keşke hiç örtünmeseydim ya da ikinci görev yerime giderken 10 yıl önce gittiğim yerde kimse beni tanımıyordu o zaman başımı açsaydım diyorum. ben çok mobing gördüm ama hiç aldırış etmedim hiç umursamadım öz güvenim yüksekti o yüzden de çok güzel çevrem oldu her kesimdeki insanlar tarafından kabul gördüm. ama son yıllarda çok sorgulamaya başladım açılmak istiyorum ama bu yaştan sonra bunu yapmak bana çok zor geliyor. ki açılsam da mutlu olacak mıyım bilmiyorum Allahla dertleşip çok ağlarım diye düşünüyorum affet beni diye.

  57. Merhaba. Ben de 21 olmak üzereyim Lilith. Ve çoğu fikirde seninle aynı hissediyorum. Ayrıca Pembe, kaldığın yurtları çok iyi biliyorum bir dönem benim de kalmışlığım var. O kadar bıkmışım ki şu hayattan, en son ne zaman boy aynasının karşısına geçip de nasıl olduğuma baktığımı hatırlamıyorum desem yeridir. Bazı şeyler artık ne istek, ne zorunluluk. Sadece monotonluk… Sadece düşünmeden yaşıyorum, düşündüğümde hayatımın tükeneceğini biliyorum çünkü. Bi amacım, bi tutkum, bir zevkim, bir mutluluğum kalmayacak. Elimdekiler de uçup gidecek.

  58. Ben 14 yaşımdayım aslında kapanmak istiyorum liseye geçerken kapanayım daha sonra zor olmasın diyorum ama gerçekten istiyor muyum onu sorguluyorum o yüzden tüm yorumlarınızı okudum çoğunuz 14 yaşınızda kapanmışsınız ve açılmak istiyorsunuz bende sizin gibi olmak istemiyorum ama kapanmadığım içinde içimde Bi huzursuzluk var beni en çokta günah boyutu korkutuyor ailem bana kapanmam için baskı yapmıyor ne yapmalıyım bilmiyorum açıkçası normalde kapanırdım ama eski sevgilimle aynı okuldayım ve ondan utanmaktanda korkuyorum utanacaksam hiç girmiyim bu işe diyorum.

  59. Bende senle aynı durumdayım çok isteyerek kapandım 1 yıldır kapalıyım ama alışamıyorum evdeyken aynaya her baktığımda gözlerim doluyor eskisi gibi rahat olmak istiyorum biliyorum çok günah ama hergün istemeyerek şalımı takıyorum bu daha günah değilmi?

  60. Bir gün bir çocuğum olursa ona dininin vicdanı olması gerektiğini öğreteceğim. Yapmayın arkadaşlar daha fikirleriniz, hayata bakış açınız, hayat çizginiz, prensipleriniz bla bla bla hiç biri oturmuş değil. Kapanmak kolaydır. Bugün saçını savurursun yarın bağlar şal dolarsın bitti. Bunu yapmaktan kolay bişey yoktur ama getirdiği sorumlulukları kavrayabilecek durumda değilsiniz. Değilmişiz. Emin olun başta severek yapıyorsunuz ama sonraları çok zor geliyor çok ağır geliyor kaldıramıyorsunuz. Ve bunun tek sebebi yaşınızın getirdiği şeyleri yaşayamamış olmak. Voleybola müthiş bir merağım ve becerim varken gidemedim. Hem ailem dolayısıyla, hem de özgüvensizliğim. Ama eğer ki bazı şeyleri yaşadıktan ve oturttuktan sonra bu adımı armış olsaydım bu denli günaha girmezdim. Yaptığımız işin bir artısı kalmadı çoğumuzda… Dahası eksilere batıyoruz.

  61. Zaten Allah icin kapanmadiysan, Kurani okumadiydan, Allah seni ne yapip ne yapmadiklarindan dolayi sorguya cekeceginden emin degilsen, bis bosuna kapaniyorsun. Ne faydasi varki.

    Allah kadinlaradan ortunmeyi istemis ve bu kuranda yaziyor. Ama seni zorlayan kimse yok.

    Saygilar

    • Kaçırdığın bi konu var ki o da burdaki herkesin inançlı olmadığı… inanmayan insanlar da var ama bizim konumuz o değil. Konu, sorgulayan veya sorgulamayan farketmez burdaki insanların artık başörtülü gezmek istemediği. Bırakın da insanlar hesaplarını diğer tarafta allaha versin. Böyle bir şeyi göze almışlarsa emin ol senin bütün dediklerinin de farkındalar. Ve dediğim gibi inanmayan insanlar da var o yüzden dini, allahı bağlamayın herkes her şeyin farkında zaten.

  62. Merhaba arkadaşlar ben 22 yaşındayım ve üniversite kazandım üniversite de açılmayı düşünüyorum ve bu düşüncemi annem ile paylaştım annem destek oldu fakat babam istemiyor ama annemin desteği bana yeter babamda zamanla.kabullenir diye düşünüyorum arkadaşlar ben gözümde çok buyutmustum fakat annemle güzelce konusunca çok güzel tepki aldım.bu yüzden korkmayın kendinizi güzelce anlatmaya çalışın ailenize ben anlatirken ağladım gerçekten yiprandigimi belirttim anne yüreği dayanamadı tabi fakat babama diyemedim korkumdan sadece annem ağzını aramış ve babam asla demiş.ama annem dediki ben arkandayim nasıl mutlu olucaksan öyle ol dedi umarım sizde nasıl mutlu olcaksankz o şekilde yasarsiniz

  63. Bir din kulturu ogretmeni olarak 25 yaşında açıldim. Inanın kimsenin umrunda değilsiniz. Kimse ne olumsuz bir şey dedi ne de rahatsız bakış attı. Biz gözümüzde çok büyütüyoruz millet ne deri

  64. Pingback: Buraya daha önce bir yazı yazmıştım. – Yalnız yürümeyeceksin

  65. Sümeyye

    Bende 7.sınıfa geçtiğim yaz ailemin isteği üzerine kapandım ama bunu hiçbir zaman sevemedim. Kapandığım ilk günden beri aklımda açılmak var. 6 yıldır kapalıyım. Kapalılığım boyunca bunu 3 kez dile getirdim. Her seferinde büyük bir hayır kesinlikle olmaz cevabını aldım. Ailemin desteği ve izni benim için önemli. Küçüklükten gelen bir alışkanlık ve aldığım eğitim yüzünden onların izni önemli. Ama üçüncü söylediğimde hayır cavbının yanında “Kararı sana bırakıyoruz ama annenle bizim kesinlikle rızamız yok. Aynı zamanda dekolte giymen ve erkeklerle konuşursan hakkımı sana helal etmem.” cevabıyla karşılaştım. Şuan üniversiteye başlayacağım açılma düşüncesini gerçekleştirmek istiyorum ama pişman olmaktan çok korkuyorum. Ve aynı zamanda cesaret edemiyorum. Ben ailemden korkan bir insanım. Bu yüzden onlara karşı bu konuda konuşurken hep çekindim. Korktum. Şuan okula açık başlamak istediğimi nasıl söyleyeceğim bilmiyorum. Acaba söylemesem mi diyorum. Bu sayede pişmanlık duyarsam geri dönüşüm olabilir ama bunu yaptıktan sonra söylemek daha zor gibi geliyor. Hem onları bir kere daha hayal kırıklığına uğratmak istemiyorum. Bana bu konuda yardım edebilecek birileri varsa seve seve dinlerim.

    • sümeyye merhaba senden büyük ve aynı yollardan geçmiş birisi olarak söylüyorum… annenle babanın sana söylediklerine cevabın şu olmalı ‘baş örtüsü senin ahlakın değil ne dekolte giymeni ne de erkeklerle konuşmanı engelleyen şey değil.. dekolte giymek istemiyorsan giymezsin… her açık insan çıplak gezmiyor dışarda… her başı açık insan erkeklerle gayri ahlaki konuşmuyor… sen de kiminle nerde nasıl konuşacağını bilecek olgunluktasındır.. sana güvenmelerini ve arkanda olmalarının seni desteklemelerinin senin için çok önemli olduğunu anlatmalısın 🙂 eminim baban da sana güvenecek ve destek verecektir. kesinlikle açıl ne kadar erken o kadar iyi.yeni bi ortama yeni halinle başlarsan çok daha kolay alışırsın. ben de bundan 7 yıl önce üniversitenin ilk haftası kapalı gidip 2. haftasında açılmıştım. gerçekten seni anlıyorum ve sana tavsiyem bi an önce açılman.. ailen de destekliyor daha insan ne ister 🙂 kolaylıklar ve başarılar diliyorum.. istediğin gibi özgür bi hayatın olması dileğiyle…

  66. Merhaba
    12 yaşımda ailemin zoru ile kapandım…itiraz etme şansım dahi olmadı..ama bile diyemedim..resmen öz güvenimi elimden almışlardı..
    Şuan 36 yaşındayım ve 2 çocuğum var..
    8 aydır açığım.ne mi oldu;
    Yargılandım arkamdan konuşuldu ..dinden çıkmışım gibi davrandılar
    Umrum damı? Kesinlikle hayır…

    Ben hiçbir zaman kapalı olmayı istemedim zorlandım,evet 36 yaşında artık yeter dedim..
    Şimdi daha özgür hissediyorum kendimi.
    Kendinizi nasıl mutlu huzurlu hissediyorsanız onu yapın..bu hayati kendiniz için yaşıyorsunuz..

    • Sizi tebrik ediyorum bende açılmayı düşünüyorum ve cesaret aldım sizden açıkçası umarım hep mutlu olursunuz ve kimseyi takmazsiniz bu dünyaya bir kez geliyoruz neden mutlu olmayalim

  67. Gönül Bahçıvan

    Biz insanların yorumlarına bakıp din bu diyoruz ya işte orda yanılıyorz tesettür sadece bayanlara has bı kavram değil çevre böyle dese de ben Rabbimin dediğine bakarm o ilk emri erkeklere bakışlarına dikkat et buyuruyor ben tesettürm adına gurur duyuyorum En sevdiğim beni değerli görmüş her isteyenin bakmasını istememiş mücevher ulu orta her yere bırakılmaz sarılır herkesin olamaz ben insanlar için yaşamıyorum madem evimde istediğim gibi giyinir makyajımı da yaparım dışarı çıkınca tüm sadeligimle gerekmeyene o güzelliği gostermem bu daha değerli değil mi? Tesettürlüym yapmak istediklerini için uygun yol buluyorum arayana yol çok kimsenin olmadığı bı deniz kenarında yüzmeye de gidiyorum uygun ortamda sahil kenarında kitabımı da okuyorm hep kendime şunu soruyorum Rabbim bu halimden razı mı razıysa kim ne derse desin ki bu bazen vesvese de olabiliyor önemi yok şeytan en çok güzel yolda yürüyenleri yoldan çevirmek için uğraşır onunla mücadele edelim

    • Yürek sahçıvan?!

      bence senin yerin burası değil 🙂 farkındaysan kimse size çağrı yapmamış…. çünkü buradaki tüm insanlar sizin gibilerden sıkılıp bunalıp buraya gelmiş. Bi De gelmişsiniz burda hala vesvesedir… tesettürdür…. lütfen bunlaro kendine sakla… bıkmışım bu zihin yapısından gerçekten tahammül edemiyorum!

  68. Gönül Bahçıvan

    Sümeyye bazı güzellikler zorla olmuyor haklısın ama bende bu dünyaya madem bı daha gelmeyecegiz sonsuz hayatta nasıl bı yerde olacağımız da buradaki hayatımıza bağlıysa açılma derim nefsen biraz zorlanacaksn ama sonra iyiki tesettürlüym diyeceksin ben iyiki diyorum 😊

  69. Selamün aleyküm kardeşim bu yazıyı ve yorumları görünce o kadar ktü oldumki …
    aslında çok haklısın bir yerde imsan çok yoruluyor ve bıkıyor bende tesettürlüyüm ama Bir gün bunu bile aklımdan geçirmedim çünkü ben bunu düşünce olarak getirsem korkarım çünkü Allahın emir ve buyruklarıyla dalga geçmiş gibi olucaktım .
    Bak kardeşim tesettür aslında o kadar güzel bir şeyki düşümsene sen bu dünyada kendini ne zorluklarla muhafaza ediyorsun ahirettede bunun kat be kat karşılığını alıcaksın .
    Bu dünyada nrfsinin kölesi olup nefsini sevindirip öbür dünyada cayır cayır yanıcaksın bunu göze alıcakmısın 3 günlük dünya için aileni üzdcdkmisin bide kendin karar vermişken …

    Benimle iletişime geçersen çok mutlu olurum seninle bu konuyu daha detaylı bir şekilde konuşmak isterim .
    Allaha emanet ol , umarım doğru yolu bulursun .

    • Emine hanım ne kadar sığ bir düşünceniz var sadece başa örtülen o örtüyle mi cennete gidicek insanlar öyle bir konuşmuşsunuz ki başı açıkların hepsi cehennemlik o zaman boş konuşmayın herkesi imani kendine insanın önemli olan şeyi ahlaki başörtüsü hiçbirşeyi degistirmez ayrıca kuranda saçınızı örtün yazmaz

  70. Siz başınızdaki bez parçasıyla mutlusunuz diye herkes mutlu olmak zorunda mi? Bir bez parçasına yüklediğiniz anlamlara bakıyorum da gerçekten gülünç durumdasınız. kadinliginizi ozbenliginizi unutmuşsunuz. Sizin gibi kadınlar cevremde çok ve hep mutsuz. Çirkin kadının mutlu olduğu nerde görülmüş? Evinde makyaj yap süslen suslenebiliyo musun bakalım. Ilk sana laf edecek yine ailen. Korkak olduğunuz için boyun eğiyorsunuz. Cenneti bahane edip mantığa buruyorsunuz . Cennete gitmek bu kadar kolay demek bi bez parçasıyla . Icinizi dışınızı her şeyinizi biliyoruz. Ataerkil toplumun ezilmiş aklını kullanmayan kadınlarısınız. Kendi coplugunuzde otun. Burası bizim coplugumuz. Biraz yüzünüz varsa yazıp durmazsınız.

  71. Bulutsuzluk özlemi

    Merhaba, bunca yazıyı görünce bende kendi hikayemi anlatmak istedim belki bi cevaplayan olur bana destek çıkacak birileri olur diye. 8.sınıftayken bir arkadaşım vardı kapalı ve ona çok özeniyordum. Bak şunları aldım diye diye bana gösterdikçe ne güzel bir şey diye düşünüyordum ve birgün ona kapanmak istediğimi söyledim çok mutlu oldu ve şallarını kıyafetlerini denettirdi bana. Anneme bu konuyu açtığımda daha küçüksün kapanma sonradan pişman olursun gibi şeyler söyledi(annem kapalı). Ben yine de annemi dinlemedim ve kapandım. Şuan 16 yaşındayım ve başımdaki örtü bana çok ağır gelmeye başladı. Okul kıyafeti almaya gittiğimizde kıyafeti en büyük beden almak zorunda kaldığımda şimdi açık olsam ne güzel s bedenini alıe giyerdim dedim kendi içimden. Kız arkadaşlarım saçlarımın ne kadar güzel olduğunu söyleyince çok üzülüyorum. Yağmurun,rüzgarın saçıma değişini özledim. Özgürce istediğimi giyip istediğimi yapabilmeyi özledim ve en çok da her dakika şalım düzgünmü bir yerlerim gözüküyo mu dememeyi özledim. Her tenefüs gidip şalımı düzeltmediğim zamanları özledim. Saçımı özgürce salladığım zamanları özledim. Erkek arkadaşlarımla rahatça konuşabilmeyi özledim. Kısacası ben hayatımı özledim. Üniversiteye geçerken açılmayı düşündüm ama bunun yükünü ne kadar kaldırabilirim bilmiyorum. Her şeyden çok çevre korkusu var içimde. Ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum. Lütfen bana bi yol gösterin.

    • bulutsuzluk özlemine cevap

      merhaba, yaşın o kadar küçük ki şu an ne yaparsan yap cahil insanlar hariç kimse sana aaaa neden yaptın demeyecek… lütfen bu genç yaşında kendine yazık etme açılmak istiyorsan zaten bu bir gün olacak en erken ne zaman olursa o kadar iyi… senden tam 10 yaş büyüğüm. ben aileme açılmak istediğimi söylediğimde ailem ne dedi biliyor musun ‘keşke çok daha erken yaşta açılsaydın.. yani 25 yaşamadan evvel…’ sen çok şanslısın çok daha erken farketmişsin. hiç korkma seni kınayacaklardan korkma… umrunda olmasın. salla gitsin. soru soranlara bişey anlatmak zorunda değilsin sen çocuksun çocukluğunu yaşa 🙂 tüm kız çocuklarını seviyorum.. seni de seviyorum çocuk!:) çoook mutlu ve umut dolu günlerin olması dileklerimle…

  72. Bende kendi hikayemi anlatmak istiyorum sizlere
    Maalesef Ben de aile zoruyla kapandim.
    Ortaokulda cok neseli sportif biriydim yarismalarda madalyalarim var ve fit guzel bir vucudum vardi.
    Liseye gecince saglik meslek lisesi tercih etmistik ama 3 hafta sonra amcam babama o erkelerle birlikte okumasin imam hatipe aldiralim dedi. Babamda tabi ki kardesini dinledi.(Bu arada amcam ogretmen sozde cocuk psikolojisini anlayan biri). Neyse Babamda eve gelip ya imam hatipe Yada okula artik hep kapali gitcen dedi neymis o yil kanun cikmis artik basortusu serbestmis. Ben de hayir dedim kapnmakta istemiyorum imam hatipe gitmekte. Ertesi gun babam gelip zorla kaydimi imam hatipe aldi Ben haftalarca agladim istemedim cunku din dersleriyle aram zaten hic iyi degil kaldi ki arap alfabesini bile bilmiyorum. Hic unutmuyorum okul uniformasi almaya gittigimizde lakostan sonra yerlerde surunen geniiiiis ve uzuuun mu uzun bir pantolonlu etek verdiler ki Ben hayatimda hic etek giymedim igrenc biseydi devlet bize Maas baglicakti artik yerleri supurmekten. imam hatipe baslayacagim ilk gunun sabahi keske olsemde gitmesem dedim icimden ama annem kaldirdi zorla beni ve o uniformayi giydirdi zorla. Daha sonra Ben bittigini zannederken ” babam ordan basini bagla onun okula oyle gitcek dedi”. Benim bi anda bogazim dugmlendi yutkunamiyodum sonra annem ensemde nine topuzu yaparak boneyi daha once hic takmamis birine kendisine takar gibi siki baglayip o yakmak istedigim esarbi( yanlis anlasilmasin esarbin cirtlak igrenc bir rengi vardi) takti. Sitede oturdugumuzdan kose bucak kacarak arabaya vardim kimse gormesin diye. Neyse okula gittigimde herkes Sen salakmisin nasil saglik meslekten geldin biz orayi istedik ama tutturamadik dedi hocalar bile neden geldigimi sordu bende istemedim diye yalan soyledim diyemedim ki gercekleri.
    Okuldan otobusle donerken Aman kimse gormesin diye kendimi sekilden sekile soktum
    Hatta Orta okuldaki erkek sinif arkadasimla ayni binada oturuyoduk. gormesi isteyecegim en son sey idi ama maalesef yakalandim ve bana acayip acayip bakti bu o mu yoksa falan diye. allahim okula gidiyrum zaten oradaki nasihatler yetmiyomus gibi bide evde annenanem cehenneme gidersin acik gezersen deyip durdu.
    Babam geldi eve, markete gitcez dedi annem geldi odaya aniden, elinde boneyle hic unutmam aglamistim baya annemde babama demisti zorlamayalim diye Babamda agzina ederim onun bak kadin hep Sen bu kiz cocuguna Boyle alistiriyon Ben mi gelip takayim o esarbi orda geberterek kufur etti bana. anneme de agliyosa dov vur oyle giydir o esarbi dedi. Annemde geri geldi baban bana kiziyor giycen dedi bende diretince gercekten cok kotu dayak yedim Annemden, kulagim kipkirmizi oldu kaldi ki gozlerim sismisti hep.
    Neyse gittik markete nenem geldi Ben kizima ortundugu Icin dijital tablet alcam dedi o Zaman mutlu olmustum ilk defa tabletim olmustu daha 12 yasindaydim(okula erken basladigim Icin 12 yasimda Liseye basladim). Ben her okula gittigimde annemin yaptigi esarbi bozar tenefuste acardim saclarimi, zaten herkes kiz oldugu Icin kimse bisey demiyodu. Birgun son tenefuste o esarbi cikarttim ve otobuse oyle bindim geldigimde annem ve annenanem deliye donmustu naptin Sen baban gorse agizna si*** niye actin kafani gerizekali VS. dediler. Bende korka korka yasli amca yanlislikla otobuste basimi acti, bende toplayamadim diye yalan uydurdum. Tabiki de yemediler o gunu Zehir zemberek ettiler. Ben iste 4 sene liseyi Boyle hep bol kiyafetler giyerek makyajima dikkat ederek oturup kalkmama dikkat ederek gecirdim. Ama ne iste biliyomusunuz kendimi o kadar bi anda kisitladim ki o basortusyle disari cikmak istemedim hep evde yattim hareketsiz bi sekilde koskoca 4 sene. Ilk senemde zayif ve sportif vucudum bi anda balinaya dondu bacaklarim da ve kalcamda birsuru catlaklar cikti. Ikinci senemde o catlaklar dizimin Arkasina kadar ilerledi evdekiler benimle dalga gecmeye basladi. Artik Hani olur ya bazen insanlar size bakarlar guzel oldugunuz Icin inanin bana tek kisi bile bakmadi bu Benim cok agrima gitti kaldi ki o esarbin icinde zaten boguluyordum.
    En kotusude kendimi sanki evlilik cagina gelmis kadinlar gibi hissetmeye basladim halbuki daha 14 yasindaydim ama cevremdekilerin davranislari Ben o esarbi takinca bir anda degisti. Okuldaki hocalarimiz sizler imam haitplisiniz oturmaniza davranislariniza dikkat ediceksiniz diyorlardi. Kisacasi erkelerle konusmayin sesli gulmeyin ziplamayin hoplamayin sokakta dondurma yalamayin veya sakiz cignemeyin erkelerle zaruri durumlarda sesinizi kalinlastirip cirkinlestirerek konusun ki sesiniz onu etkilemesin VS. Yav 14-15 yasindaki cocuga anlatilacak seyler mi bunlar, simdi hatirliyorumda surekli gizlice aslinda var olan ama islenmeyen beden derslerinde gizlice diger lislerdeki gibi top oynardik.
    Lise bittiginde uni ye baslayinca neyi farkettim biliyo musunuz? Ben erkelerle iletisim kuramiyorum, diger kizlar Rahat bir sekilde konusurken( hoca bizi gruplara ayirmisti) bense utancimdan yanina bile yaklasamiyordum, sinifta erkeler oldugu Icin sirada robot gibi duruyodum utancimdan. Bunu fark ettigimde duzeltmem gerktigini anladim. Ailemden farkli bi sehirde uni kazanmistim. Ilk senemde kapali idim ve inanin sirf o basortusu yuzunden okula gitmek istemedim ve bazi derslerden devamsizliktan kaldim yani bi giriyosunuz amfiye herkes size bakiyo kaldi ki siz bile aynada bakamiyosunuz o basortusyle. Yani durum Boyle idi bu Yaz eve gittigimde annem ve Babam bosanma noktasina geldiler cunku annem baska bir kadini ( ayni kadini tekrar) yakaladi. Sonra ozet olarak Ben dayak yedim babamdan, sirf Babamin telindeki mesajlari cektigim Icin zorla dove dove aldi telimi, o mesajlari mahkeme de kullanmayalim diye ki Benim Herseyim okulla olan tum irtibatim gitti. Neyse sonra annemle ayrildik temenni evden, dava actik falan annem geri geldi mecburiyetten, dolayisiyla bende geldim babam ise yine yalan soyleyip bizi aptal yerine koymaya calisti vs vs gelelim soyle ki babam tum bu olaylardan beni suclu buldu neymis hayatinda yaptigi en buyuk hata beni imam hatipe gondermekmis de Ben orada feminist olmusmusum da lisedeyken otobuste yanimdaki arkadasima bakan ve laf atan erkelere de saldiriyomusum( hayatimda hic oyle bisey yapmadim ki bize hic laf atan olmadi bide arkadasim soylemis bunlari babama sozde, birak bunlari kendisi hicbir arkadasimi ne tanir ne de gormustur).
    Ondan sonra babam Allah yok demeye, annemle beni de Buna inandirmaya zorladi. Surekli yok bilmem bunlar yalan Allah diye bisey yok diye geveleyip durdu, annem ne kadar karsi ciksada evde Babamin dedigi gecer(Ben kucuklugumden beri hep anneme benzemek istemedigimi ve kadin olmanin verdigi gururla kimseye hesap vermek zorunda kalmadan muhtac hisetmeden ozgur ve haklarini bilen bir birey olarak yasamak istrmisimdir cunku annemin hayati Benim gozlerimin onunde gecti).Annem bir ara “o Zaman bu basortu ne diye var” sorunca Babamda erkekler bakmasin seklinde ennn cahillll ennnn aptalll cevabi vererek gozumden tamamen dustu.Neyse cok sukur bunlarda gecti falan yine okul sezonu acildi Ben artik bu sacmaliga katlanamadim ve otobusten indikten sonra yurtta actim basimi ailemin haberi yok tatilerde mecburen tuvalette falan basimi yapip oyle bincem otobuse donmek Icin.
    Biliyorum iskence gibi ama yapacak bisey yok.
    Aileme anlatirsam basima gelecklerden korkuyorum su anki planlarim uni bittiginde atanip elime Maas gectiginde cesurca cekinmeden ozgurce Aileme soylemek. Bugun disarida acik gezdigim ilk gundu sabahin korunde kalktim boneden ve topuz yapip sikıstirmaktan bi hal olan saclarimi olabildigince duzeltip guzel bi elbise giyerek disari ciktim inanin ruzgarin sacimi savurusu gecen sene aldigim ve bugun taktigim o halkali kupemin sallanisi ne biliyim icimi bi huzur bi nese kapladi sokakta yillardir mahrum kaldigim o ozguvenle yurudum. Umarim hislerimi sizde anlayabiliyorsunuzdur. Yani kimse bana sokakta aa senin neden basortun yok diye bakmadi cok mutluydum. Ve gittigim ilk yer neresi oldu tahmin edin. Tabiii ki KUAFOR;-)
    Ilk once o yipranmis olan saci kestirdim ve kahkul yaptirdim sonra degisiklik olsun diye de rofle yaptim ilk defa kendimi bu kadar guzel gordum ve ilk defa uzun bir sure sonra kendime gercek Ben e bakrak guzel diyip kendimi sevebildim.
    Daha sonra direkt avm ye gidip o hep bakip bakip imrendigim ama alamdigim gece yatarken o bende nasil dururdu diye dusundugum surekli internette indirimli olan ama Benim giyemedigim o kiyafetleri denedim ve ilk defa bu kadar mutlu oldum sanki yillardir ilk defa icime sinen ve istedigim kiyafetleri alabiliyorum. O kiyafetleri ustumde ve yeni sacimla gorunce kendimi sanki ortaokula donmus gibi ozgur hissettim. O anki mutlulugumu gercekten gorseydiniz bu kiz delirmis derdiniz. Ben neden kendime onca yil iskence ettim diye dusundum durdum. Ozgur olmak gercekten farkli bi duyguymus yurda gelince aynaya bakip sevincten agladim, Ben bu kadar guzelmiydim diye. Beraat eden mahkumlari bi nebze bile olsa hissedebiliyorum.
    Kadin olmak kotu degildir. Basortulu kardeslerime saygim var. Ben sadece Benim, baska biri gibi davranmak istemedim sadece Ben olmak istedim. Lutfen hayatta bazi oncelikleriniz olsun eger ozgurlugunuzu kisitlayacak birsey olursa baskaldirin bu Benim tek hedefim ve hayat felsefem. Kadin olmak, regl olmak bunlar neden kendimizi kisitlamayi gerektirsin.
    Bizim toplumumuzda bu geleneksellesmis maalesef. O yuzden bunun sonraki nesilleri etkilemesine Engel olacak olan bizleriz herkes istedigi gibi ozgur yasamali!!!

  73. Ben 5. sınıfta bir hevesle kapndım ama sadece bir süreliğine denemek için yapmıştım. Herkes beni gerçek anlamda kapandım sanınca bende bişey demedim bu 4. Senem ve gerçekten kendi kişiliğimi kaybetmiş gibiyim kendimi olduğum gibi hissetmiyorum. Kapalılık bana yakışmıyor. Bu önemli değil ama bazı şeyleri özledim. Rüzgarın saçıma değmesini, uağmur damlalarının saçıma damlamasını, güneşin saçıma dokunmasını özledim. Bilinçsiz bir şekilde kapandım. Ailem pek bişey demez ama çevremdeki insanların tepkisinden korkuyorum. Allah’ın sözünü dinleyememiş olmaktan korkuyorum. Artık kapalılığı bir yük olarak görüyorum canım çok sıkılıyor. Sürekli mutsuzum memnun değilim.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir