Hala kapalıyım ama keşke hiç kapanmasaydım.

İstemiyorum, neden kapandığımı bile bilmiyorum artık.

Sadece öyle olması gerektiğini düşünüyordum, doğru olan buydu ve tersini düşünmemeliydim.

Bu sayede severek, isteyerek kapandım. Ama doğru ya da yanlış artık pek umurumda değil. Bu zoru zoruna giyiniş tarzı umurumda ve gitgide daha çok kızıyor, kinleniyorum. Kızlarımıza her yerlerini kapatmaktan başka bir şey öğretmeyişimiz sinirimi bozuyor. Sanki hiçbir yerimiz gözükmediği sürece diğer şeylerin bir önemi yokmuş gibi. Neden övülüyor ki simsiyah ve bol giyinmek? Kıyafete uygun davranmak ne demek?

Sadece deniz kenarında yürümek bile sıkıntılı ve keyif vermeyen bir hadiseyken o uzun kıyafetlerle denize girip keyif almak bir hayal. Bikini ya da haşema giy, bu da umurumda değil, bizi buna mecbur etmeniz beni çıldırtıyor. Senin nasıl giyindiğini kimse umursamazken neden benim daha kapalı giyinmem seni mutlu ediyor?

Mutlu değilim, doğal değilim, zoraki ve yapmacığım. Saçlarım açık olsa da makyaj yapmayıp saçımla çok ilgilenmeyecektim, çünkü ben buyum. Ama bırakın insanlar bana baktıklarında beni görsünler. Kendi ahlak anlayışımla düşünüp karar vereyim, bana nasıl bakıldığına göre değil. Bırakın istediğim gibi ve rahat olayım, ben olayım. Çok şey istemiyorum.

Hayır, ben hala kapalıyım ama keşke hiç kapanmasaydım. Çünkü hayatımda yeni bir başlangıç yapabileceğim zaman kalmadı.

Paylaş:

Comments (58)

  1. Hayatında yeni bir başlangıç yapabileceğin zaman kaldı. Lütfen umutsuz konuşma. Senden bir tane daha yok sen teksin ve güzel bir hayat hak ediyorsun. 30 yıl dayanman bile gerekse o hayatı elde edeceğine eminim kendini bırakma böyle. Bir çıkış olduğuna eminim sadece henüz fark edemedin. Seni seviyorum.

  2. Yalnız değilsin…. Yanındayız.

  3. Kaç yaşındasın bilmiyorum. 18 ya da 40, fark etmez. Kendini kimsesiz bırakma. Kendin için daha iyi bir dünya yaratmayı dene. Yanındayım ve yanında olduğuna emin olduğum bir sürü insan var. Belki burayı okursun, bu şarkıyı sana armağan ediyorum. Bir kucak, bir teselli diye

  4. Bengisu

    Ben de kendi isteğimle ve çok isteyerek kapanmıştım ama birkaç yıl içinde keşke kapanmasaydım noktasına geldim. Birçoklarının aksine ben aileden yana çok şanslıyım açılma isteğimi söylemeden önce çok utandım çok gerildim fakat bütün ailem “Bu hayat senin. Sen nasıl mutlu olacaksan.”dedi. Eğer açılmak istiyorsanız siz de yapabilirsiniz. Tesettürün Allah’ın emri olduğuna inanıyorum fakat ben kullar ne der diye takmaya devam ettim. Kulu Allah’ın önüne koymayın.

  5. Didemmm

    Tam 7 yıl önce kapandim. Şuan 22 yaşındayım. Kendi isteğim doğrultusunda kapandim ve doğru olduğuna inanarak yaptım. Ama şu an aynaya baktığımda ben değilim sanki. Rahat giyinmek, özgürce oturup kalkmak istiyorum artik. O kıyafetlerin gerektirdiği kurallar gibi ddegil. Çok mutsuzum.Artik hayatı basit yaşamak istiyorum. Bir eşofman takımı ile çıkmak istiyorum. O bol kıyafetler hem ruhumu hem bedenimi değiştiriyor sanki. Psikolojikmen iyi olmamaya başladım. Açılmak istiyorum ama beni kinayacaklar. Hor görecekler. Ailem de kötü gözle bakacak. Onlarla konuşmak istiyorum ama o kadar çekiniyorum ki, ne yapacağımı bilmiyorum artık..

    • aynı durumdayım..20 yaşındayım,14 yaşında kapandım. çok isteyerek kapandım. ama belki de buna mecburduk? şahsen ailemde hiç başı açık kadın yok. belki bende kendimi buna mecbur hissettim.ama artık hiç istemiyorum. bambaşka biri var içimde sanki.. ama yapabiliriz. ben deneyeceğim, olur da okursan bunu sen de dene ne olur!
      bizim şimdi değişmemiz inan ileride kendi ailemize, çocuklarımıza çok iyi gelecek. umarım başarırız! güzel kal güzel insan..

    • M. Gokturk

      Lutfen kendine guve, elalem icin yasama. Tanidiklarin birseyler yaparken size soruyormu. Sorgula sorgula sorgula lutfen.

    • açıldığın zaman diyeceksin ki keşke daha önce yapsaydım.çünkü aslında korktuğun kadar olmayacak .evet aileni çevreni tanımıyorum ama sen ne zaman bunu yaprsan yap en fazla 1 hafta konuşacaklar sonunda onlar da anlayacak.söylemek istdiğin bişey olursa . [email protected]

      • Alın bendende o kadar eşimin baskısıyla kapandim 21 yaşında kapandim 25 yaşındayım her defasinda basortuyu takarken boğuluyorum rahat degilim eşime hep açılmak istediğimi diyorum şuan kayinvalidem açılmak yok kesinlikle diyo bende sen karışamazsın diyorum eşim ilerde kendi evimize geçince acil şimdi annemler üstüne gelir diyo ama ben hemen açılmak istiyorum bunaliyorum

  6. annemin baskısıyla kapandım 6 senedir kapalıyim.. başımı kapattigimdan beri kendimi hiç rahat hissetmedim aklımda hep açılmak var arkadaşlarimin hepsi açık onlara özeniyorum bazen kapalı olmam rahat hareket etmemi engelliyor istediğim mekanlara giremiyorum istediğim hayatı yasayamiyorum zamanla alışırım dedim olmadı.. hep bı kurtuluş yolu aradım eger bı mesleğim olursa özgürlüğümu kazanırsam ilk isim açılmak olacak

  7. Bende 1 buçuk yıldır kapalıyım ve kendi isteğimle kapandım ama ailemde herkes kapalı olunca illaki bir gün kapanacaksin diyorlardi direkt bir baskı yapmasalarda dolaylı yoldan yapılıyordu ve şu an kapalı kalmak istemiyorum kendime yabancılaşmış gibj hissediyorum. Benim çevre umrumda değil ama ailem çevreyi çok takan insanlar annem ve babamı düşünüyorum çok karşı çıkarlar ve bu okuldan almaya kadar bile belki gidebilir üni 2. Sınıftayım ilk kapandigim 3. Ayda açılmak istiyorum dedim karşı çıktılar ama ara ara hep geldi bu düşünce iyi hissetmiyorum artık nasıl konusucam hiç bilmiyorum sürekli aklımda bu var nasıl konuşmalıyım nasıl konuyu açmalıyım hiç bilmiyorum ama güçlü durmak zorundayız kararlı olmak zorundayız yine de onları üzmek istemiyorum.

    • İnanamıyorum şuan çok şaşkınım, sanki bu yazıyı ben yazmışım gibi hissettim. Aynı duyguları yaşıyorum ailem çevre yüzünden çok üzüleceğini söyleyip beni baskılıyor. Açılmak istedim çok sefer ama hep beni bastırdılar sonunda 1 buçuk yıl oldu ve hala istemiyorum olmuyor kendimi mutlu hissetmiyorum , açılmak çok istiyorum bunu ailemize Nası kabul ettirebiliriz bi yol bulmalıyız

      • çok doğru diyorsun, benimde ihtiyacım var

      • Gerçekten bunun için ne yapmamız gerekiyor çok merak ediyorum özellikle annelerimiz kilit nokta bu konuda

        • KAPALIYIM AMA YETER AÇILMAK İSTEDİĞİMİ SÖYEDİĞİMDE HERKES HAYIR DİYOR ÇOK BIKTIM AÇILMAK İSTİYORUM AMA AÇILIRSAM KİMSEM KALMAYACAK DAHA KENDİ AYAKLARIMIN ÜSTÜNDE DURAMAYACAK YAŞTAYIM

    • İnanamıyorum şuan çok şaşkınım, sanki bu yazıyı ben yazmışım gibi hissettim. Aynı duyguları yaşıyorum ailem çevre yüzünden çok üzüleceğini söyleyip beni baskılıyor. Açılmak istedim çok sefer ama hep beni bastırdılar sonunda 1 buçuk yıl oldu ve hala istemiyorum olmuyor kendimi mutlu hissetmiyorum , açılmak çok istiyorum bunu ailemize Nası kabul ettirebiliriz bi yol bulmalıyız

    • Ben de aynı senin durumundayım 1 yıl önce kapandım ben de ama o kadar çok açılma isteği geliyo ki… Napacağımı bilmiyorum. Çevre konusu ayrı en çokta beni günah boyutu korkutuyor.

      • Kesinlikle öyle .. iki gün önce açıldım bisikletimi eskisi gibi saçlarıma rüzgar değerek sürüyorum bunun için mutluyum ama ortadaki farz gibi ciddi bir emirden kaçmış olma hissi beni Allaha karşı utandırıyor namazlara devam ediyorum ama her tesbihattan sonra her defasında ona beni affetmesini söylüyorum. Bu Rabbimizle bizim aramızda bir affetme affedilme süreci diğer şeylere ve özellikle insanlara kul hakkı gibi önemli şeylerle ( ki her kötülük ona çıkıyor biliyorsun) zarar vermedikçe onun gaffar sıfatına güveniyorum .Sadece onunla cennete giremeyeceğiz kardeşim ve terliğinden korkuyorum diye annemi sevmek istemiyorum (cehennem için değil onun için yapmak istiyorum tekrarından ki yapacağıma da eminim açıldıktan sonra bunu daha iyi anlayacaksın inşallah) evet çok rahat hareket edeceksin yargılanmadan bundan emin ol . Ailen kabul ettiyse gerisini boşver kendi kararını ver nolur sonra tiksinerek bırakma bu ayeti dene onsuz da iyi müslüman olmayı mutlu yaşa belki çok daha iyi bir tesettürlü olacaksın ? Bunu deniyorum şu an kendimi gerçekleştirmek istiyorum bu 3 yıl içinde baktım olmuyor içime sinerek yeniden gireceğim tesettüre ya da böyle de mutluymuşum diyip diğer farzlarımı ve hem insani hem islami ahlâkı yakalayıp yaşayacağım ve sonlandıracağım bu hayatı mutlu ve acabasız ölmek istiyorum . Bilmiyorum sen nasıl istiyorsun ?

    • selam, yakın tarihte yazmışsın diye ulaşmak istedim sana.. tamı takına aynı şeyleri yaşıyoruz. eğer bunu görürsen lütfen bana geri döner misin? konuşmaya ihtiyacım var çünkü..
      teşekkür ederim

  8. Ben 16 yaşındayım ve 12 yaşında kapandım kendi isteğimle kapanmıştım ancak bu sadece etrafımı memnun etmek için çocuksu bir hevesmiş bunu anladım. Başörtüsü önemli ve sorumluluk gerektiren bir kavram. Bunu anlamadan kapanan o kadar kız var ki bu yüzden başörtüsünü doğru uygulayamıyor kimse. 11. sınıfa geçmeden yazın aileme açılacağımı söyleyeceğim döverler dayak atarlar ama engel olamazlar. Öldürecek halleri yok ya. Başımı açacağım ben kararımı verdim. Özgür olmak istiyorum. Başörtüsü benim için özgürlük değil ve olmayacak da.

    • Şu an inanmıyorum bende 12 yaşında kapandim ve şimdi 16 yaşındayım aslında en başından istemiyordum ama ben ne olduğunu anlamadan bir baktım kapanmisim bana şallar falan alınmış ilk kapanınca herkes beni övdü saygı duydu göklere çıkardılar o süre zarfında kendimi iyi hissediyordum fakat ilgi kesilip kendimle baş başa kaldığımda bunu hiç istemediğimi fark ettim dört yıldır bir şekilde kendimi zorladım ve ikna ettim ama son dört aydır kendimi daha fazla sıkamıyorum ağır depresyona girdim stresten her sabah karın ağrılarıyla uyanıyorum bu öyle bir baskı ki sanki kalbimin üzerinde kocaman bir fil var baskıdan ölecek gibi hissediyorum aynaya bakamıyorum fotoğraf çekinmiyorum kendimi bu halde görmeye katlanamiyorum bazen sinir krizine giriyorum ve kollarımı jiletliyorum artık yaşamak istemiyorum

      • çok üzüldüm yorumunu okuyunca, bu baskıyı kaldırmana, kaldırmamıza hiç gerek yok.. eğer bunu görürsen lütfn benimle irtibata geç. seninle konuşma k istiyorum

      • Sakın yapma öyle şeyler universiteye geçince ileride mesleğin olacak ve sen acilinca onlarda sana laf atacak yüz olmaz bence şimdi acilmayi universiteye ertele ki cook rahat et şimdi de derslerine yogunlas universite icin unide acilinca kendini dünyanın en mutlu insani hissediceksin inan bana ben de ayni seyleri yasiyorum ve su anda sinava hazirlaniyorum istedigim yeri kazaninca istedigim her şeyi yapmak istiyorum ve yapinca da kimse kalkip ta kapaaaan diye baski uygulayamaz çünki onlara “birey”oldugumu ve sadece kendimi dinledigimi kariyerimle hissettirecegim.Sen de öyle yap:)ve birazcik sık dişini

        • Naptın açıldın mı ben de sınava girdim yarın tercih yapıp babamla konuşucam inşlaşalhh kabul eder açılmayı çok istiyorum umarım istediğim gibi olur

    • Aynı durumdayız desem çok küçükken kapandım. Evet istiyerek kapandım ama küçüktüm işte ne istediğini bilmeyen sorumluluk alamayan biriydim. Ailem böyle şeylere çok ön yargılı hatta direk çevrem ama geç kalmak istemiyorum yaşımı geçince istediklerimi yapamamaktan çok korkuyorum. Ama bir o kadarda ailemden korkuyorum. O kadar ikilemdeyim ki anlatamam.

  9. Merhaba ben 15 yaşında kapandim ve 13 yaşında annem tarafından zorla başıma tülbent takmam gerektiği söyleniyordu o şekilde ilerledi ve en son imam hatipe gönderdiler ve o gün kapattılar ailem muhafazakar ve fazla dinci ve baskıcı. Annem özellikle. Ben şuan 23 yaşındayım ve artık çok sıkılıyorum istemiyorum kapalı olmak rahat olmak istiyorum. Eşim bişey demiyor oda benim gibi ailemden korkuyor. Açılmak istiyorum ama nereden başlamalıyim ne yapmalıyım? Bilemiyorum 😒 benim gibi olan zorla kapatılıp sonradan açılan varsa lütfen bana yazabilir mi? Yardıma ihtiyacım var.

  10. Merhaba ben 15 yaşında kapandim ve 13 yaşında annem tarafından zorla başıma tülbent takmam gerektiği söyleniyordu o şekilde ilerledi ve en son imam hatipe gönderdiler ve o gün kapattılar ailem muhafazakar ve fazla dinci ve baskıcı. Annem özellikle. Ben şuan 23 yaşındayım ve artık çok sıkılıyorum istemiyorum kapalı olmak rahat olmak istiyorum. Eşim bişey demiyor oda benim gibi ailemden korkuyor. Açılmak istiyorum ama nereden başlamalıyim ne yapmalıyım? Bilemiyorum 😒 benim gibi olan zorla kapatılıp sonradan açılan varsa lütfen bana yazabilir mi? Yardıma ihtiyacım var.

  11. Kessinlikle bu beniste içimdekilerini yazıya dokmussun resmen yorum yapan kişilerde aynı şekilde ya konuşabilir miyiz bu konuyu kabul edersen numaramı yapcam. Dertlesmeye o kadar çok ihtiyacım var ki benide yalnızca sen anlarsın😔

    • rana ama üzgün

      Cidden bu yazıyı okurken çok tuhaf hissettim. Sanki benim iç sesim..
      Böyle hisseden başka birileri ile dertleşmeye ihtiyacım var. Lütfen bana instagramdan yazın. (@[email protected])

  12. merhaba, bu yazıda kendimi buldum gerçekten. Ne yapacağımı bilmiyorum annem çok kıza reddeder halamlar amcamlar çok tepki gösterir akrabalarımın hepsi kapalı ama ben artık kapalı olmak istemiyorum. zorla kapatıldım ve artık tahammülüm yok. ne yapacağımı onları nasıl ikna edebileceğimi bilmiyorum..

  13. Bende aynı durumdayım ama açılıp özgürlüğümü yaşamak istiyorum dünyaya bir kere geliyoruz kısıtlamalarla kapanıp yaşamak çok zor üstelik bu devirde milleti özenip içinden istediğin gibi giyinip davranamamak..

  14. Birbirimiz icin dua edelim belki cozum bulunur

    Bende 14 yaşında kapandım galiba tam hatırlamıyorum ama artık istemiyorum namazımı kılmayı filan değil yani sadece kapalı olmayı istemiyorum sanki zorla dayatilmis gibi geliyor o zamanlar kendi isteğim ile gibiydi ama aslında annemi mutlu etmek içinmiş onu anladım en çok istediğim şey sadece eşofman ve ayakkabılarımın üzerine basarak ekmek almaya gitmek kalkipta baş örtüsü takip ferace yi giyip altıma etek geçirip çıkmak değil o kadar nefret ediyorum ki feracem yırtıldı onu bile dikmiyorum dize kadar fermuar tarafı igneleyip çıkıyorum kendine özenen kapalilara bakıyorum ama ben öyle değilim sevmiyorum sanki büyümek zorundaymisim gibi hissettiriyor kendimden nefret ediyorum eğer tüm hayatım böyle geçecekse Allahım al canımı kurtulayım diyorum keşke bana bir şey olmadan bir kaza filan geçirsem ve hafızamı geçici süreliğine mesela 1 yıl filan kaybetsem ve kapalı olmak zorunda olmasam ailem ozaman bir şey diyemez ne güzel olur çünkü hafızamı kaybedersem kapalı olan olduğumu Bilmem ve ne kadar dayatilirsa da bu sefer başında direnirim benim istediğim şey herkes vücudumu görsün kurumlarının belli edeyim şort giyip göbeği açık tişört giyeyim değil ben kapalı olmanın verdiği büyüklüğü istemiyorum ben onu giyince 40 yaşında hissediyorum ben böyle dışarıda hoplaya zıplaya yürümek istiyorum bunu bir pardesu ile yapın size nasıl gülüyorlar rahat olmak istiyorum yoksa denizde bikini giyeyim diye değil eğer ben açık olacaksam deniz e astronot kıyafeti ile bile girerim yeterki kendi yaşımda haraket ederken beni bir şeylerin içine kapatan bir şeyler olmasın olgun olmak istemiyor küçük hissediyorum ve öyle davranmak istiyorum sadece bu yüzden dinim imanım tehlikeye giriyor Allahım hani muslumanlikta zorlama yoktu diyorum ve daha bir çok şey düşünmemeye çalışıyorum düşünürsem tövbe ediyorum ama hep aynı döngü istemiyorum mutsuzum

  15. Ben de şu an 12.sınıfım ve 6.sınıfta kapandım ilk. Ama 1 hafta sonra açıldım ve sonra 7.sınıfn 2.dönemi regl olunca günah diyerek 1 hafta sonra kapandım. Ve 8.sınıfta yine açılmak istedim. Ve dinleri araştırmaya falan başladım ve doğru olanın İslam olduğunu, doğru tesettürü uygulamadığımı farkettim ve düzgün bir biçimde kapanmaya başladım ve daha sonra liseye geçtim. Lisemde hep açıklar var bir tane bile kapalı öğretmenim yok ve ben yavaş yavaş topuz yapmaya dar pantlon giymeye omuzlarımı örtmemeye başladım ve bu durum özellikle son 1 senedir beni çok rahtasız ediyor. Ve arkadaşlarımın saçlarımı, fiziğimi övmesi de etkili oldu. Yani Ferrarin varsa göstermez misin? Ve dini özellikle 1 aydır aşırı derecede sorguluyorum ve aklım çok karışık. Bir yandan islam doğru geliyor bir yandan yanlış. Annem ve babam dar pantolınumu görünce böyle giyinceksen açıl demişlerdi. Anneme geçen gün açılmak istiyorum dedim. Hayır olmaz ne güzel kapanmışsın işte dedi. Düzgün yapamıyorum dedim açılsan nolucak dedi. Hem tesetürü düzgün uygulayamadığımdan hem de özgürce giyinmek istedğimden. Ve kapalı olunca istediğin gibi davranmaıyorsun. ya otobüste insanlar yanıma oturmuyor kapalı diye.[ve Allah için şunu yapmayın yemeyiz yani) Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Artık şalım beni sıkıyormuş gibi hissediyorum. Aslında ailemde çok kapalı da yok. Hatta torunlarda tek kapalı olan benim ama bu kadar yıl sonra açık olmak bilmiyorum bir de teyzemler hacca gitmiş insanlar yengem açık biri. yani korkuyorum ve bir ay osnra sınavım var ama hiç çalışmadım bunları düşünmekten ve her yerde kapalı fotoğrafım var kimliğmde akbilimde . Lİse fotoğraf albümümde kapalı. ilerde çocuklarıma gösterirken bakın ben br zamanlar kaplıydım mı diyeceğim. ve sınavdan 3 gün osonra mezuniyetim var orda da büyük ihtimal kapalı olurum. ergenliğin verdiği ani bir karala hayatımı mahvetmek istemiyorum çünkü anneme bunu dedikten sonra annem sürekli bana laf sokuyor. ve yolda dar pantlon giyen biirni görünce şuna bak her yyeri her yerde falan diyor. sonra da diyor ki uyarmam lazım insanları. yani m8.sınıfta islam tek doğru derken şu an öyle demeyişim değiştiğimin göstergesi ve acaba ilerde de değişirmiyim bu yüzden napmalıyım bilmiyorum ve şu an lise son benim için çok iiy bir fırsat. ama büyük ihtimal sınav sonucum hiç iyi gelmiycek ve babam bu yüzden a.olma fikrime olmulu bakmıycak. ya cidden kafayı yiycem artık kesşke hiç yaratılmasaydım. din seçmek bile o kaadr xor ki

  16. 8.sınıfta yaz tatilinde bilinçsizce kapandım. Ailem zorlamadı. Bir gün dışarı kapalı çıktım ve bir daha öyle kaldım. 7 sene oldu. Üniversite 2.sınıfım ve artık çok ağır geliyor kapandığım zaman kendimi kötü hissediyorum istediğim olmak istediğim ben maalesef kapalıyken olduğum ben değil. Açılmayı son zamanlarda daha çok düşünüyorum. Cesaretim var ama etraftaki insanları düşününce kırılıyor. Ama bir daha bu dünyaya gelmeyeceğim ve bu hayat benim istediğim kılıkta yaşamak istiyorum. Şuan eve dönüyorum otobüsteyim gittiğim zaman aileme bu konudan bahsedeceğim. Babamın her zaman arkamda olduğunu bilmek bana güç veren şeylerden. Yazdığın her satıra katılıyorum. Sevgiler

  17. Ben lisede bir heves başımı kapattım ama mutlu olmadığım için bir ay sonra tekrar açtım, bu süreçte ailem nötr oldu hep. Sonra üniversite bitip evlendikten sonra namaza başladım eşimle birlikte, daha sonra da kapanma kararı aldım. Avrupa’daydım, açıkken liseli aşıklar gibi öpüşe koklaşa gezerdik kocamla, kapanınca ona yakışır bir şekilde davranmaya başladık. Zor gelmedi, mutluyum, tunikle de gezerim, ferace ile de. 34 yaşımdayım, kimseye de hesap verecek yaşta değilim. Şimdi sizlerin yazdıklarını okudum ve belki de bazı şeyleri yaşamayışın ağırlığı var üzerinizde. Bende o yok mesela şu an, 24 yaşıma kadar yaşadım yaşayacağımı. Bu yazdıklarınız, başörtüsünü maalesef düzgün taşıyamayan kızları anlamama yardımcı oldu. Benim de kızım var şimdi, bilmiyorum onunla nasıl bir süreç yaşayacağız ama her kararında yanında olduğumuzu hissetmesini sağlamak en büyük görevimizmiş onu anladım. Açık olsun bize karşı, yalan söylemek zorunda kalmasın..
    Allah hepimizin yardımcısı olsun.

  18. Eda Çelik

    Ben 15 yaşında ailemin zoru ile kulağımda bir çınlama ile yere yapıştım babamın tokadı ile yere yapıştım kapanacaksın kapacaksın alışma süreci tanımadılar bugün kapalısın işten geldin yarın işe kapalı gittim düşünün işte 16 yaşında türbanında ağırlığı ile beni dışarıdan gören genç kız sandı isteme olayları başladı. Sonra akrabalardan geldiler çok uzaktan bir akrabaya verdiler sonra içimde kalan bir açıklık vardı 27 yaşımda tam 11 yıl sonra açıldım şuan 29 yaşındayım. Kimse yakıştırmadı yadırgadı herkes düğün bayram bilmedim kimseyi görmedim görmek istemedim açıldım diye herkes hor baktı peki tekrardan kapansam ne olacaktı bayramdan bayrama gördüğüm insanlar memnun olacaktı sadece ama açlığını tokluğunu bilmeyen insanlara yaranmak gibi bir şey olacaktı ailem sadece Allah’ın huzurunda nasıl hesap vereceksin korkusu vardı insanların her zaman konuşmaya sebep görecek şeyleri var şuan istediğim gibi yaşıyorum açığım…. amma velakin kimse ile görüşmüyorum beni başımdaki türban için seviyorlarmış ben olduğum için değil ama zaten yanımda olsalarda 200 liraya ihtiyacım var desen çıkartıp vermeyecek insanlar o yüzden de umrumda değiller

  19. Ben de sizlerle aynı durumdayım. Şuan 17 yaşındayım. Birkaç ay sonra 18 olacağım. YKS’ye hazırlanıyorum. Ailem İzmir’de yaşıyor. Eğer istediğim bölümü kazanırsam gitmeden önce ailemle konuşacağım. Şimdi konuşmak istiyorum ama gerçekten fazla çekiniyorum. Ben 8. sınıfa başlamadan önce kapandım. Çok istememekle birlikte biraz zoraki kapandım. Aslında ilk kapandığım zaman her istediğimi almaları beni mutlu etmişti. Fakat sadece 1-2 hafta sonra bunun sadece bir heves olduğunu fark ettim. Ben gerçekten çok enerjik ve rahat giyinmeyi seven bir insanım. Çoğu arkadaşım kapalı olmama şaşırıyor. Aslında ben bile şaşırıyorum. Ailem bu kararıma saygı duymayacak, bundan eminim fakat ben kendi hayatımdan feragat etmeyeceğim. Ben istediğim gibi yaşayamadıktan sonra ne anlamı var ki yaşamanın ? Başörtü gerçekten sorumluluk ve ağırlık isteyen bir kavram. Uğrunda insanların gözyaşı döktükleri bir dava. Ama dünya üzerinde herkes bu sorumluluğu almak zorunda değil. Muhafazakar ve dindar bir ülkede yaşıyoruz. İnsanlar kalıplaşmış bir kültürü sahiplenmiş durumda. Yenilik ve farklılıklara açık değiller. Ama bu baskıcı tutum bizleri dindar yapmaz . Aksine soğutur, kinlendirir. Üniversiteye geçmeden ailemle konuşacağım. Kabul ederler ya da etmezler. Kendi bilecekleri iş. Ben bu hayata kimsenin gölgesinde kalmaya gelmedim . Ben üzerinde kontrol edebilecekleri ipler bulunan bir kukla değilim. Benim tercihlerim , benim kurallarım, benim hayatım. En fazla 1-2 ay konuşmazlar. Reddedecek değiller ya ? Gerçi olur da bu tarz bir tutum sergilerlerse kendim ile gurur duyarım. Gerici insanların arasında aydın kalabildiğim için. Günah boyutuna bakarsak, ne çarşaflılar görüyoruz . Onu da geçtim, din insanın içinde , niyetindedir. Kapalı olup kötü niyetli olan biri , açık olup iyi niyetli birinden daha mı üstün ? Böyle bir din yok arkadaşlar ! Din, varlığının amacını bilmek ve ona uygun şekilde yaşamak demek. Açık olur , olmaz. Ne fark eder. En basit örnek Marie Curie, radyoaktivite konusundaki çalışmalarda bir öncüydü ve Nobel ödülünü iki kez kazanan ilk kadındı. Şuan dünyanın her yerinde kanser insanlar radyoterapi görüyor. Kadın müslüman değil. Peki herhangi bir müslüman kadın’ın eşi, çocuğu , annesi , babası , arkadaşı, akrabası hatta kendisi bile olabilir, hristiyan bir kadının yaptığı makine ile iyileşiyor. Üstüne üstlük, Marie Curie , bu makine’nin yapımı sırasında çok fazla radyasyon’a marız kaldığı için kanserden ölüyor. Şimdi soruyorum bu kadın’ın insanlığa bu kadar faydası varken açık olup olmaması kimin umurunda ? Önemli olan insanların başarısı , dünyada bıraktığı iz, arkasında kalan insanlardan aldığı hayır duası mı ? Yoksa, günümüzde, daha doğrusu ülkemizde ki birçok başörtülü kardeşlerim gibi , yarım pantolon giyip , bone takmayıp , boya fıçısı gibi gezmesi mi? Başörtü’nün sorumlulukları var. Ben az önce saydığım o kızlar gibi gezemiyorum. Öyle olsam belki bu kadar daralmazdım bu konuda. Ben dışarıda koşabilmeyi özledim, merdivenleri zıplayarak inmeyi, bisiklete binmeyi, istediğim gibi giyinmeyi, ev halim ile bakkala gitmeyi, kapı çaldığında rahatlıkla açmayı , daha hatırlayamadığım nice şeyi özledim. Çok basit şeyler gibi görünebilir . Ama bu saydıklarımı ve sayamadıklarımı yapamamak beni kısıtlıyor. Ben kısıtlanmak istemiyorum. Görüntümle dünyada ayrıştırılmak istemiyorum. Ben insanlar tarafından ben olduğum için sevilmek, nefret edilmek istiyorum . Sokakta ki kızlar , beni sırf görüntümden dolayı yakın bulmasınlar. Zorbalığa uğrayan kapalı bir kızı koruyabilmek istiyorum . Ben özgür olmak istiyorum. Seçimlerime saygı duyulmasını. Ailem, çevrem, arkadaşlarım. Ya saygı duyarlar yada saygı duyan insanları ben bulurum. Çünkü bu benim hayatım. Benim tercihim.

    • 17 yaşında olduğundan emin değilim.. Cünkü yazdıkların o kadar olgunca ki! Tebrik ederim seni. 25 yaşında ablan sayılırım ama düşüncelerime tercüman olmuşsun. Acıldın mı merak ettim?

  20. Merhaba!
    Ben de sizlerle aynı durumdayım. Şuan 17 yaşındayım. Birkaç ay sonra 18 olacağım. YKS’ye hazırlanıyorum. Ailem İzmir’de yaşıyor. Eğer istediğim bölümü kazanırsam gitmeden önce ailemle konuşacağım. Şimdi konuşmak istiyorum ama gerçekten fazla çekiniyorum. Ben 8. sınıfa başlamadan önce kapandım. Çok istememekle birlikte biraz zoraki kapandım. Aslında ilk kapandığım zaman her istediğimi almaları beni mutlu etmişti. Fakat sadece 1-2 hafta sonra bunun sadece bir heves olduğunu fark ettim. Ben gerçekten çok enerjik ve rahat giyinmeyi seven bir insanım. Çoğu arkadaşım kapalı olmama şaşırıyor. Aslında ben bile şaşırıyorum. Ailem bu kararıma saygı duymayacak, bundan eminim fakat ben kendi hayatımdan feragat etmeyeceğim. Ben istediğim gibi yaşayamadıktan sonra ne anlamı var ki yaşamanın ? Başörtü gerçekten sorumluluk ve ağırlık isteyen bir kavram. Uğrunda insanların gözyaşı döktükleri bir dava. Ama dünya üzerinde herkes bu sorumluluğu almak zorunda değil. Muhafazakar ve dindar bir ülkede yaşıyoruz. İnsanlar kalıplaşmış bir kültürü sahiplenmiş durumda. Yenilik ve farklılıklara açık değiller. Ama bu baskıcı tutum bizleri dindar yapmaz . Aksine soğutur, kinlendirir. Üniversiteye geçmeden ailemle konuşacağım. Kabul ederler ya da etmezler. Kendi bilecekleri iş. Ben bu hayata kimsenin gölgesinde kalmaya gelmedim . Ben üzerinde kontrol edebilecekleri ipler bulunan bir kukla değilim. Benim tercihlerim , benim kurallarım, benim hayatım. En fazla 1-2 ay konuşmazlar. Reddedecek değiller ya ? Gerçi olur da bu tarz bir tutum sergilerlerse kendim ile gurur duyarım. Gerici insanların arasında aydın kalabildiğim için. Günah boyutuna bakarsak, ne çarşaflılar görüyoruz . Onu da geçtim, din insanın içinde , niyetindedir. Kapalı olup kötü niyetli olan biri , açık olup iyi niyetli birinden daha mı üstün ? Böyle bir din yok arkadaşlar ! Din, varlığının amacını bilmek ve ona uygun şekilde yaşamak demek. Açık olur , olmaz. Ne fark eder. En basit örnek Marie Curie, radyoaktivite konusundaki çalışmalarda bir öncüydü ve Nobel ödülünü iki kez kazanan ilk kadındı. Şuan dünyanın her yerinde kanser insanlar radyoterapi görüyor. Kadın müslüman değil. Peki herhangi bir müslüman kadın’ın eşi, çocuğu , annesi , babası , arkadaşı, akrabası hatta kendisi bile olabilir, hristiyan bir kadının yaptığı makine ile iyileşiyor. Üstüne üstlük, Marie Curie , bu makine’nin yapımı sırasında çok fazla radyasyon’a marız kaldığı için kanserden ölüyor. Şimdi soruyorum bu kadın’ın insanlığa bu kadar faydası varken açık olup olmaması kimin umurunda ? Önemli olan insanların başarısı , dünyada bıraktığı iz, arkasında kalan insanlardan aldığı hayır duası mı ? Yoksa, günümüzde, daha doğrusu ülkemizde ki birçok başörtülü kardeşlerim gibi , yarım pantolon giyip , bone takmayıp , boya fıçısı gibi gezmesi mi? Başörtü’nün sorumlulukları var. Ben az önce saydığım o kızlar gibi gezemiyorum. Öyle olsam belki bu kadar daralmazdım bu konuda. Ben dışarıda koşabilmeyi özledim, merdivenleri zıplayarak inmeyi, bisiklete binmeyi, istediğim gibi giyinmeyi, ev halim ile bakkala gitmeyi, kapı çaldığında rahatlıkla açmayı , daha hatırlayamadığım nice şeyi özledim. Çok basit şeyler gibi görünebilir . Ama bu saydıklarımı ve sayamadıklarımı yapamamak beni kısıtlıyor. Ben kısıtlanmak istemiyorum. Görüntümle dünyada ayrıştırılmak istemiyorum. Ben insanlar tarafından ben olduğum için sevilmek, nefret edilmek istiyorum . Sokakta ki kızlar , beni sırf görüntümden dolayı yakın bulmasınlar. Zorbalığa uğrayan kapalı bir kızı koruyabilmek istiyorum . Ben özgür olmak istiyorum. Seçimlerime saygı duyulmasını. Ailem, çevrem, arkadaşlarım. Ya saygı duyarlar yada saygı duyan insanları ben bulurum. Çünkü bu benim hayatım. Benim tercihim.

  21. Herbirimiz bir şekilde tesettüre girmişiz. Bilinçli ya da bilinçsizce yapmışız bu radikal kararı. Şimdi ise değiştik ! Artık hayata farklı bakıyor, farklı düşünüyoruz. İsteyerek girdiğim tesettürden yine isteyerek çıktım. Evet, hakkınızda herkes ileri geri çok konuşacak. Ama merak etmeyin bir süre sonra sizi konuşmayı bırakacaklar. Sıcak rüzgarın teninize değişini, saçlarınızı savurduğunu hissetmek çok güzel bir özgürlük duygusu. Artık ben cennet/cehennem gibi mitolojik kavramlara da inanmıyorum. Merak etmeyin açıldınız diye Tanrı adlı kişi sizi yakmayacak. Korkmayın ! Asla korkmayın. Bu hayat size aitse kararları da siz verirsiniz. Çoğumuz ayıp, günah, yasak vs gibi dinî kavramlardan sıyrıldık. Artık kimsenin ne düşündüğüne bakmaksızın istediğimizi giymek istiyoruz ! Olur da insanlar canınızı çok sıkarsa, bunalıma girecek gibi olursanız açın bir şarkı dans edin.✊

    • Aynı şekilde ben de inanmıyorum artık ve uzun süredir materyalistim ama açılma durumunu ailene nasıl söylediğini anlatırsan çok sevinirim

  22. Bendekalsın

    Bir hafta oldu açılalı evet açıldım 🙂 kapalıyken düzgün bir kapalı değildim tesettürü geçtim en başta düzgün kapalıların hakkına giriyordum
    Kapalıyken bu bloga rastladım ve en önemli şeyin mutlu olmak olduğunu anladım. İnanın aileniz ne kadar sert ve muhafazakar olursa olsun siz onun evladısınız şuan aramız gayet iyi alışma sürecindeyiz en yakın arkadaşım (açık) çok büyük bir tepki verdi ve konuşmayı kestik ne yaparsanız yapın aileniz bırakmaz tek sığınıcak liman aileniz kendinizie cici bakın 🌼

  23. Bu kadar insanın aynı dertten muzdarip olduğunu bilmiyordum şu an özgür değilsiniz açıldıktan sonra da bi müddet özgür olmayacaksınız ama sonra her şey düzelecektir.💗Siz bunu başarırsınız ama benim başarmam imkansız. Sağlıcakla kalın.:)

  24. Istedigimi yapinca buraya tekrar geleceğim

  25. Gerçekten benim gibi hisseden bu kadar çok kişi olduğunu okuyunca ben de şaşırdım. Ben 6 yıl önce oğlum doğduktan sonra kendi isteğimle kapandım. İlk 2 yıl çok mutluydum eskiden beri istediğim bir şeyi başarmış olduğum için. Zamanla yabancılaştım kendime. Aynada gördüğümü sevmemeye başladım kapalıyken. Yeterince düzgün bir kapalılık hayatı da yaşamıyorum. Açık giyinen ya da süslü biri değilim sadece kendim gibi hissetmiyorum. Eşim ya da ailem kapanmama saygılı oldukları gibi açılmama da karışmazlar. Ben kendime yediremiyorum başaramamış olmayı. Bunu atlatsam sosyal çevrenin tepkisi de çekincelerim arasında ne yapacağımı bilemiyorum çok huzursuzum..

  26. Kararsız ama kararlı

    Ben artık açılmak istiyorum. Eniştem, kuzenim geldiğinde açık duruyorum, balkona açık çıkıyorum hatta bir gece açık çıktim dışarı. Bence bu ikiyüzlülük. Ya tamamen açık ol ya da kapalı. Ki ferace de giymem ve bu yzuden sunan iislam in emrettiği şekilde bir kapalı değilim. Liseyi bitirdim arkadaşım sadece bir tane var o da bana hep açıl diyordu zaten. Ailemden korkuyorum bana böyle giyunceksen açıl demişlerdi geçen gün anneme ben açılmak istiyorum dedim hayır olmaz dedi. Babam daha kötü tepki verir. Ve şu an mezuna kalabilirim. Bilmiyom yani onlara bağımliyim. Dine de güvenim azaldı. Ya tamamen giderecek ya da İslam a devam edeceğim

  27. Ben de şuan 20 yaşındayım 1.5 yıldır tesettürlüyüm ve bu işe içime sinerek girmiştim çok mutluydum hatta feraceli geziyordum fakat sonra kıyafetim değişmeye başladı bir yıl mezuna bıraktım ve bu sene hazırlık okudum, üstelik okuduğum bölüm Fransızca ve sınıfta gerçekten sırıtıyorum durumumla ama artık açılmak istiyorum çünkü insanlar değişti artık tesettürlüysen bir kalıba giriyorsun insanlarca , yaptıklarının adı senden beklenen ve beklenmeyen hareketler oluyor artık , bende haliyle yoruldum, özgür hissetmek ise tartışılır çünkü ilk kapandığımda daha özgür hissediyordum kendimi ama artık işler değişti , dinin imanın kafamı kapatarak korunacağına inanmıyorum , asıl mesele ise şu bunu annemlere nasıl diyeceğim ? Çünkü kapanmaya karar verdim kendi rızamla üstelik ve bir buçuk yıl sonra açılmak isteyince belki benle aylarca konuşmayacaklar belki yüz çevirecekler hayal kırıklığına uğrayacaklar… ben ise hayırsız evlat olacağım , annem çok üzülecek … çok stres oluyorum iştahım bile kapandı , teyzem ise destek oluyor eğer izin vermezlerse kapanırken kimseye soramadığımı kendim karar verdiğimi açılırkende aynısının olacağını söylememi öneriyor ama babam böyle bir tavır sonrası beni fena yapar …:/

    • Merhaba ben de 2 yıl önce 18 yaşımda kendi isteğimle kapandim.Aslinda annem sadece çok dar giyiniyorum diye kızıyordu, ama son zamanlarda da bir şey demiyordu sadece ablam o yönde bir dönem baskı yapmıştı.Sozde baskı yoktu ama psikolojik olarak vardi.Sonra kapandım bir süre çok özgür hissettim ben de daha sonra gel gitler oldu eski halimi özler oldum her söylediğimdeyse vesvese bunlar saçmalama böyle daha güzelsin tepkileri aldım.Sonuc olarak artık ben yıllardır ne kadar gereksiz bir şeye önem atfedildigini şuan 20 yaşımda görmüş bulunuyorum.Evren madde kuantum sicim dünyası enerjiler her şeyi mükemmel yaratmış bir yaradan var evet dinler var ve sahiden insanın dini iyilik olmalı dünyaya insanlığa yararlı olmak olmalı temiz bir insan olabilmek kalp kırmamak, kötü düşünmemek gibi daha zor eylemler varken allahın saçı örtük mu açık mi diye cehenneme hapsedecegine artık inanmıyorum.Cunku çok kolay örtüyü takarsin sadece bir eylem asıl zor olan kendimizi torpuleyebilmek dönüştürmek.Insan olmak.Ha şu bir gerçek ki kuranın çizdiği sınırın vücut hatlarını çok ortaya koymayan örtük giyinilmesi gerektiği kanısındayım.Cunku hem toplumsal düzeni sağlamak hem de kimsenin evliliğine esine gözle de olsa zarar vermemek adına bu gerekli ve kadın çok değerli.Simdi ben de ne yapacagimi bilmiyorum saçımı açma kararı alırsam muhtemelen evde kaos çıkabilir.Ve şuan kendimden de çok emin değilim açık olursam nasıl hissederim şuan dışarıda bilmiyorum.

  28. Tamamen aynı hisleri paylaşıyoruz. Bende açılmak istiyorum ama nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum. 5 yıldır kapalıyım ve son 2 yılı tamamen pişmanlıkla geçti ve hâlâ da öyle. Bu konuda konuşmak isteyen varsa instagram @hayalperestizm yazsın lütfen. Benimle aynı duyguları paylaşan insanlarla konuşmak belki biraz iyi hissettirebilir.

  29. Tamamen aynı hisleri paylaşıyoruz. 5 yıldır kapalıyım fakat bu 5 yılın son 2 yılı pişmanlıkla geçti. Açılmak istediğimi nasıl söyleyeceğimi bile bilmiyorum. Konuşmak isterseniz instagramdan @hayalperestizm hesabına yazabilirsiniz. Böylece duygularımızı paylaşıp içimizi rahatlatabiliriz.

  30. Aynı hisleri paylaştığımızı görünce benim gibi olanlarda varmış dedim. Bende uzun süredir kapalıyım fakat gerçekten artık istemeyerek takıyorum başörtüsünü. Eğer konuşup bu konuda dertleşmek isteyen varsa instagram dan @hayalperestizm isimli hesaba yazabilirsiniz

  31. Aynı duyguları paylaşıyoruz gerçekten. Burada benim gibi düşünen hisseden onlarca kişi olduğunu görmek beni cesaretlendirdi. Çok korktuğum o çevreyi artık umursamıyorum ne derslerse desinler yeter ki anne ve babam bu işi onaylasın. Bende 5 yıldır kapalıyım ve son 2 yılı pişmanlıkla geçti. Artık istemeyerek takıyorum örtümü. Bu konuda konuşup dertleşmek isteyen varsa instagramdan @hayalperestizm isimli hesaba yazın lütfen

  32. Benimle aynı duyguları paylaşan onlarca insan varmış ve bu beni cesaretlendirdi. 5 yıllık kapalıyım ama son 2 yılını pişmanlıkla geçirdim ve artık başörtüsünü isteyerek takmıyorum. Bunalıyor gibi hissediyorum. İsteyerek kapanmıştım ama şimdi anladım ki etrafımdan etkilenmişim. Bu konuda konuşup dertleşmek isteyen varsa instagram üzerinden @hayalperestizm isimli hesaba yazabilirsiniz

  33. 15.yaşıma gireli hemen hemen bir ay oluyor 14 ü yeni bitirdim yani lise tercihlerimi de birkaç gün önce yaptım yedinci sınıfın ilk günü kapandım ama babamın ne zaman kapanacaksın soruları 6.sınıfta başlamıştı geçiştirdim geçiştirdim sonra söz verdim yazın kapanacağım diye zaten arkaşlarım çevrem de kapalı olduğu için çok zorlanmam diye düşündüm ne kadar istemesemde zaten imamhatipe de istemeyerek gitmiştim yine ailemin kararıyla sonra ben o üç ay yaz tatilini de her konuşmayı stresle atlatıp bitirdim ama söz vermiştim bi kere zaten babam onunla aramdaki ilişkiyi bitirmek ya da bozmak gibi saçma şeylerle de bi nevi tehdit ediyordu beni sonuç olarak kapandım ilk kapandığımda kuzenlerimi falan kapandıktan sonraki ilk görüşümde çok tuhaf hissediyordum Çünkü hepsi açıktı ve ilk kapandığım zamanlar da dahil çok kere ağladım bu durum yüzünden ama sonra bi şekilde kendimi bunun Benim için iyisi olduğuna ve böyle mutlu olacağıma dair yalanlar söyleyerek kandırdım şimdi neredeyse iki yıl oluyor kapanalı çok mutsuzum dışarı çıkasım yok anneme bi ay önce falan istemediğimi söyledim haklısın dedi zorla olmamalıydı ama elinden de bişey gelmedi Çünkü hep baskıcı kısıtlayıcı taraf babamdı hala da öyle her gün düşünüyorum her aynaya baktığımda ya diyorum bi şekilde açılacağım ki bunun için tek çare babamla konuşmak ama benim bunu yapma cesaretinde bulunmam imkansız Çünkü en çok korktuğum şey yanlış anlaşılmak ve hakaretlere maruz kalmak ikinci düşündüğüm şey de üniversite zamanları iyi bir mesleğim olduğunda kendi başıma ayakta durabildiğimde ailemden izin almak değil de sadece söyleyerek Açılmak ama o zamana kadar nasıl yaşayacağım bilmiyorum resmen artık allahım lütfen diyorum onun emrini reddetmek için ondAn yardım diliyorum ama böyle düzgün yapamamaktansa açılmak daha hayırlı gibi geliyor bilmiyorum bu kadar kişinin aynı derttten yakındığını da bilmiyordum bu beni biraz rahatlattı ama çok araftayım umarım kısa sürede işler yoluna girer ve istediğimiz şekilde yaşayabiliriz

  34. Bende 11 yaşında kendi isteğimle kapandım daha küçüktüm, heves etmiştim. Şuan 14 yaşındayım ve keşke yapmasaydım diyorum. Çok pişmanım annemle kaç defa konuştum bu konuyu o zaman baştan kapanmicaktın, hayır açılamazsın diyor. Komşumuzun kızıylan beni sürekli kiyasliyor. Diyorki bak ne güzel kapalı annesine karşı çıkmıyor keşke benimde öyle bir kızım olsaydı diyip duruyor. Annem kendi gözüne bir kız koymuş onun içinede benı sıkıştırmaya çalışıyor ben buyum ama. BEN KİMSE IÇIN DEĞIŞMEM. Ama açılmak istiyorum çok korkuyorum. Kapalıyım ama doğru değil yani mesela dar pantolon giyiyorum. Annem kızıyor bol giyiceksin diyor. Mesela misafir gelince ya bol giy yada yanımıza gelme diyor. BIKTIM BEN ÖLMEK ISTiYORUM. Dertleşmek isteyen varsa instagramdan yaza bilir @aysin.esnekk
    Yaşımın küçüklüğüne bakmayın olgun bir insanım.

  35. Bende 11 yaşında kendi isteğimle kapandım daha küçüktüm, heves etmiştim. Şuan 14 yaşındayım ve keşke yapmasaydım diyorum. Çok pişmanım annemle kaç defa konuştum bu konuyu o zaman baştan kapanmicaktın, hayır açılamazsın diyor. Komşumuzun kızıylan beni sürekli kiyasliyor. Diyorki bak ne güzel kapalı annesine karşı çıkmıyor keşke benimde öyle bir kızım olsaydı diyip duruyor. Annem kendi gözüne bir kız koymuş onun içinede benı sıkıştırmaya çalışıyor ben buyum ama. BEN KİMSE IÇIN DEĞIŞMEM. Ama açılmak istiyorum çok korkuyorum. Kapalıyım ama doğru değil yani mesela dar pantolon giyiyorum. Annem kızıyor bol giyiceksin hatta etek giyiceksin diyor. Mesela misafir gelince ya bol giy yada yanımıza gelme diyor. BIKTIM BEN ÖLMEK ISTOYORUM. Dertleşmek isteyen varsa instagramdan yazabilir @Aysin.esnekk Yaşımın küçüklüğüne bakmayın olgun bir insanım.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir