Hala kapalıyım ama keşke hiç kapanmasaydım.

İstemiyorum, neden kapandığımı bile bilmiyorum artık.

Sadece öyle olması gerektiğini düşünüyordum, doğru olan buydu ve tersini düşünmemeliydim.

Bu sayede severek, isteyerek kapandım. Ama doğru ya da yanlış artık pek umurumda değil. Bu zoru zoruna giyiniş tarzı umurumda ve gitgide daha çok kızıyor, kinleniyorum. Kızlarımıza her yerlerini kapatmaktan başka bir şey öğretmeyişimiz sinirimi bozuyor. Sanki hiçbir yerimiz gözükmediği sürece diğer şeylerin bir önemi yokmuş gibi. Neden övülüyor ki simsiyah ve bol giyinmek? Kıyafete uygun davranmak ne demek?

Sadece deniz kenarında yürümek bile sıkıntılı ve keyif vermeyen bir hadiseyken o uzun kıyafetlerle denize girip keyif almak bir hayal. Bikini ya da haşema giy, bu da umurumda değil, bizi buna mecbur etmeniz beni çıldırtıyor. Senin nasıl giyindiğini kimse umursamazken neden benim daha kapalı giyinmem seni mutlu ediyor?

Mutlu değilim, doğal değilim, zoraki ve yapmacığım. Saçlarım açık olsa da makyaj yapmayıp saçımla çok ilgilenmeyecektim, çünkü ben buyum. Ama bırakın insanlar bana baktıklarında beni görsünler. Kendi ahlak anlayışımla düşünüp karar vereyim, bana nasıl bakıldığına göre değil. Bırakın istediğim gibi ve rahat olayım, ben olayım. Çok şey istemiyorum.

Hayır, ben hala kapalıyım ama keşke hiç kapanmasaydım. Çünkü hayatımda yeni bir başlangıç yapabileceğim zaman kalmadı.

Paylaş:

Yorumlar (6)

  1. Hayatında yeni bir başlangıç yapabileceğin zaman kaldı. Lütfen umutsuz konuşma. Senden bir tane daha yok sen teksin ve güzel bir hayat hak ediyorsun. 30 yıl dayanman bile gerekse o hayatı elde edeceğine eminim kendini bırakma böyle. Bir çıkış olduğuna eminim sadece henüz fark edemedin. Seni seviyorum.

  2. Yalnız değilsin…. Yanındayız.

  3. Kaç yaşındasın bilmiyorum. 18 ya da 40, fark etmez. Kendini kimsesiz bırakma. Kendin için daha iyi bir dünya yaratmayı dene. Yanındayım ve yanında olduğuna emin olduğum bir sürü insan var. Belki burayı okursun, bu şarkıyı sana armağan ediyorum. Bir kucak, bir teselli diye

    https://www.youtube.com/watch?v=L5jI9I03q8E

  4. Bengisu

    Ben de kendi isteğimle ve çok isteyerek kapanmıştım ama birkaç yıl içinde keşke kapanmasaydım noktasına geldim. Birçoklarının aksine ben aileden yana çok şanslıyım açılma isteğimi söylemeden önce çok utandım çok gerildim fakat bütün ailem “Bu hayat senin. Sen nasıl mutlu olacaksan.”dedi. Eğer açılmak istiyorsanız siz de yapabilirsiniz. Tesettürün Allah’ın emri olduğuna inanıyorum fakat ben kullar ne der diye takmaya devam ettim. Kulu Allah’ın önüne koymayın.

  5. Didemmm

    Tam 7 yıl önce kapandim. Şuan 22 yaşındayım. Kendi isteğim doğrultusunda kapandim ve doğru olduğuna inanarak yaptım. Ama şu an aynaya baktığımda ben değilim sanki. Rahat giyinmek, özgürce oturup kalkmak istiyorum artik. O kıyafetlerin gerektirdiği kurallar gibi ddegil. Çok mutsuzum.Artik hayatı basit yaşamak istiyorum. Bir eşofman takımı ile çıkmak istiyorum. O bol kıyafetler hem ruhumu hem bedenimi değiştiriyor sanki. Psikolojikmen iyi olmamaya başladım. Açılmak istiyorum ama beni kinayacaklar. Hor görecekler. Ailem de kötü gözle bakacak. Onlarla konuşmak istiyorum ama o kadar çekiniyorum ki, ne yapacağımı bilmiyorum artık..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir